Elsevier (1990): Bengtsson relativeert dreiging van broeikaseffect

[Update: Met dank aan Simon Rozendaal is hier nu ook het volledige interview met Bengtsson destijd in Elsevier]

De beslissing van Lennart Bengtsson om toe te treden tot de Academic council van de GWPF heeft behoorlijk wat aandacht getrokken. Na mijn eigen interview met hem volgden interviews met Hans von Storch, Axel Bojanowski in Der Spiegel en een verhaal in de Basler Zeitung. Wat opvalt is dat Bengtsson telkens benadrukt dat hij altijd “sceptisch” is geweest.

In zijn interview met mij schreef Bengtsson:

I have always been sort of a climate sceptic. I do not consider this in any way as negative but in fact as a natural attitude for a scientist. I have never been overly worried to express my opinion and have not really changed my opinion or attitude to science.

Nu zegt dat op zichzelf weinig. In debatten tussen sceptici en mainstreamers zeggen mainstreamers ook geregeld dat “alle wetenschappers sceptisch zijn” en het zegt dus op zichzelf weinig over hoe mainstream dan wel sceptisch Bengtsson feitelijk is.

Simon Rozendaal van Elsevier stuurde me een e-mail met citaten van Bengtsson waaruit blijkt dat Bengtsson inderdaad al heel vroeg in het klimaatdebat openlijk zeer kritisch was over de dreiging van het broeikaseffect. Uit de e-mail van Rozendaal:

Ik publiceerde op 27 oktober 1990 (!), toen hij al directeur was van het centrum in Hamburg, een interview met hem in Elsevier. De kop: Een koele deken van wolken. Onderkop: Klimaatdeskundige Bengtsson relativeert dreiging van broeikaseffect.

In het interview benadrukt Bengtsson o.a. de onvolledigheid en grofmazigheid van de computermodellen waarop de broeikascommotie is gebaseerd en dat we veel te weinig van wolken begrijpen.

Wat citaten:

‘Er is bij het broeikaseffect een wisselwerking tussen de media, de politiek en de wetenschap. Elke partij vuurt de andere aan. De wetenschap staat onder druk, omdat iedereen een advies van ons wil. Wij mogen echter niet de indruk wekken dat de catastrofe aanstaande is. Het broeikaseffect is een probleem dat nog honderden jaren onder ons zal zijn. De klimaatdeskundigen moeten de moed hebben om te zeggen dat we het nog niet zeker weten. Wat is er verkeerd aan dat luid en duidelijk te zeggen?’

‘Er is geen enkele steun voor de claim dat het broeikaseffect al merkbaar zou zijn. Men zegt dan dat het zuidelijk halfrond al opwarmt. Daar zijn echter maar zo weinig observatieposten dat er over de temperatuur daar hoegenaamd niets zinnigs te zeggen is.’

‘Velen van ons voelen zich uiterst ongemakkelijk met wat er allemaal over het broeikaseffect wordt beweerd. Het is al dertig jaar bekend. Niemand had het er over omdat de temperatuur de afgelopen dertig jaar lichtelijk is gedaald. Pas nadat in de warme zomer van 1988 Jim Hansen van de Nasa het onderwerp weer oppikte, is het op de politieke agenda gekomen. Daar is niets op tegen. Als je een paar honderd jaar vooruit kijkt zou het broeikaseffect best een ernstig probleem kunnen worden. Sommige maatregelen zijn ronduit verstandig: energie besparen en minder afhankelijk worden van olie, dat zijn goede zaken. Maar men mag het broeikaseffect niet oversellen. Er zijn talloze vervuilingsproblemen die urgenter zijn, zoals het probleem van de zwaveldioxide in Oost-Europa.’

Wow! Wat mij het meest frappeert aan de uitspraken is dat ze anno 2014 nog steeds opgaan. Wolken zijn nog steeds onbegrepen, de grofmazigheid van modellen is nog altijd een issue. “Als je een paar honderd jaar vooruit kijkt zou het broeikaseffect best een ernstig probleem kunnen worden.” Ook die opmerking kun je nog steeds prima maken. De citaten laten helaas ook zien hoe bedroevend weinig vooruitgang er is geboekt in het wetenschappelijke klimaatdebat.

Rozendaal voegde er nog dit aan toe:

De wereld is niet zwart of wit (scepticus of alarmist), er zijn op zijn minst vijftig tinten grijs.

 

Share

Pielke/Bazilian: Energie voor iedereen botst met klimaatdoelstellingen

Ik volgde gisteren delen van het Algemeen Overleg Klimaat in de Tweede Kamer. Het debat was levendig, alle partijen roerden zich. Geregeld nam Staatssecretaris Mansveld de volgende doelstelling in de mond: 80 tot 95% reductie van CO2 in 2050.

Deze doelstelling wordt bijna achteloos gedropt en alle aanwezigen lijken ‘m heel gewoon te vinden. Niemand lijkt zich er iets van aan te trekken dat 80 tot 95% CO2-reductie in 2050 volstrekt onhaalbaar is. Praktisch onhaalbaar, bedoel ik dan.

Roger Pielke jr. heeft in zijn uitstekende boek The Climate Fix voorgerekend wat dit soort doelstellingen in de praktijk inhouden: het openen van één nieuwe kerncentrale iedere dag tussen nu en 2050. En dan hanteert hij gematigde aannamen voor de groei van de mondiale energiebehoefte. Lees verder…

Share

Matt Ridley: opwarming van de aarde is goed voor de wereld

Matt Ridley heeft een interessant stuk geschreven voor de Spectator getiteld Why climate change is good for the world. Het leunt sterk op het werk van Richard Tol en sluit daarom prima aan bij het vorige blogbericht van Tol zelf.

Zoals de titel al zegt geeft Ridley een opsomming van positieve effecten van de toename aan CO2 en opwarming van het klimaat:

The chief benefits of global warming include: fewer winter deaths; lower energy costs; better agricultural yields; probably fewer droughts; maybe richer biodiversity. It is a little-known fact that winter deaths exceed summer deaths — not just in countries like Britain but also those with very warm summers, including Greece. Both Britain and Greece see mortality rates rise by 18 per cent each winter. Especially cold winters cause a rise in heart failures far greater than the rise in deaths during heatwaves.

Over de effecten van CO2 schrijft hij:

The greatest benefit from climate change comes not from temperature change but from carbon dioxide itself. It is not pollution, but the raw material from which plants make carbohydrates and thence proteins and fats. As it is an extremely rare trace gas in the air — less than 0.04 per cent of the air on average — plants struggle to absorb enough of it. On a windless, sunny day, a field of corn can suck half the carbon dioxide out of the air. Commercial greenhouse operators therefore pump carbon dioxide into their greenhouses to raise plant growth rates.

The increase in average carbon dioxide levels over the past century, from 0.03 per cent to 0.04 per cent of the air, has had a measurable impact on plant growth rates. It is responsible for a startling change in the amount of greenery on the planet. As Dr Ranga Myneni of Boston University has documented, using three decades of satellite data, 31 per cent of the global vegetated area of the planet has become greener and just 3 per cent has become less green. This translates into a 14 per cent increase in productivity of ecosystems and has been observed in all vegetation types.

Dr Randall Donohue and colleagues of the CSIRO Land and Water department in Australia also analysed satellite data and found greening to be clearly attributable in part to the carbon dioxide fertilisation effect. Greening is especially pronounced in dry areas like the Sahel region of Africa, where satellites show a big increase in green vegetation since the 1970s.

Het is goed dat Ridley dit onderwerp aansnijdt. De positieve effecten van CO2 en opwarming zijn te lang vrijwel onbespreekbaar geweest en blijven zoals Ridley aangeeft onderbelicht in IPCC-rapporten. Met de lagere schattingen voor klimaatgevoeligheid op basis van waarnemingen is deze discussie alleen maar actueler aan het worden.

Share

Waarom ik teleurgesteld ben in AR5

Waarom ik teleurgesteld ben in AR5, dat was de titel van mijn presentatie gisteren tijdens een symposium in Nieuwspoort. Ook Bob Carter, Fred Singer (zij vertegenwoordigden het NIPCC-rapport) en Albert Klein Tank (KNMI en coordinating lead author van AR5) waren sprekers.

Ik gebruik weinig tekst in mijn presentaties in de hoop dat de aandacht bij mij als spreker blijft. Dus de pdf van de presentatie is niet zo gemakkelijk te lezen. Ik zal daarom een puntsgewijze samenvatting geven.

Het eerste deel van mijn lezing ging over de stagnatie en in het bijzonder de veelbesproken figuur 1.4 waarmee het IPCC meent aan te tonen dat de waarnemingen binnen de modelrange van verschillende IPCC-rapporten valt. Ik baseer me hier grotendeels op de analyse (en hier) van Steve McIntyre op Climate Audit. In de first draft zat er een fout in grafiek 1.4 (model ranges klopten niet)(slide 5).

In de gelekte en daardoor veelbesproken tweede draft vielen de waarnemingen (slide 7) van de laatste jaren buiten alle model ranges. IPCC voegde echter een nieuwe grijze balk toe (nooit eerder gebruikt waarvan de herkomst onduidelijk is maar die (ad hoc) bedoeld is om een soort extra onzekerheidsmarge aan te geven. Laat je die grijze balk weg (slide 8) dan zie je des te beter dat veel jaren buiten de hele range vallen (in de vroeg jaren komt dit overigens grotendeels door de reactie op Pinatubo in 1991.

Blijkbaar was deze grafiek toch te inconvenient voor het IPCC en dus stond er wederom een nieuwe versie (slide 10) in het definitieve rapport. Volgens McIntyre staat er vrijwel zeker een fout in deze definitieve versie. De modelranges zijn omlaag verplaatst (best te zien bij de SAR range) waardoor de waarnemingen er plots wel weer in vallen. McIntyre denkt dat de fout veroorzaakt is door gebruik van verschillende referentieperioden. Voor de waarnemingen is de periode 1961-1990 als referentie gebruikt, maar voor de modellen is 1990 als startjaar gebruikt. Het laatste woord zal hier nog niet over gezegd zijn. Maar gegeven het belang van ‘de stagnatie’ in het debat van de laatste jaren is het opmerkelijk dat het IPCC zo amateuristisch te werk is gegaan bij het maken van deze grafieken. Merk ook op dat de definitieve grafiek (final draft, 7 juni) nog wel is voorgelegd aan de governments, maar niet meer aan de expert reviewers. De landendelegaties zijn in dat stadium echter vooral bezig met de SPM. Lees verder…

Share

Er is wel/geen opwarming sinds jaar X/Y

Reageerder Guido plaatste in een commentaar op een eerder bericht een link naar bovenstaande grafiek. Die grafiek is interessant genoeg om even apart te vermelden. Zoals te zien is er wel degelijk nog een stijgende trend sinds 1997 ook al is de stijging wel minimaal (noot: Guido gebruikte de jaargemiddelden)

Ik heb even teruggekeken wat David Whitehouse precies schreef in zijn bericht vorige week. Hij liet daarin geen trendlijnen zien maar alleen dit plaatje:

Begin- en eindpunt zijn gelijk en op het oog is er geen trend. De trendanalyse van Guido is dus een nuttige aanvulling. Whitehouse verwoordde het slim door op te merken: “The recent temperature standstill is very evident. There is no statistical case to be made for a global temperature increase in the past 15 years.” Lees verder…

Share

Artikel “Weerkundigen: ‘Opwarming van aarde al in 1996 gestopt'” terecht gewist

Er is plots veel aandacht voor het feit dat de temperatuur op aarde zich al zo’n vijftien jaar op een plateau bevindt. De Telegraaf nam gisteren een artikel daarover van de Daily Mail over en plaatste vandaag een bericht erover zelfs op de voorpagina, met onder andere reacties van Hajo Smit en mijzelf.

Andere media volgden waaronder AD, de Volkskrant en BNR Duurzaam. Deze artikelen zijn echter ijlings van het web gehaald en leiden nu naar een pagina met de mededeling error, zie hier, hier en hier. Wat was er zo verkeerd aan deze artikelen dat ze moesten worden teruggetrokken? Was de boodschap onwelgevallig en moest die daarom gecensureerd worden of was het artikel gewoon slecht?

Gelukkig zijn artikelen dankzij het ijverige copy/paste gedrag van websites en blogs altijd nog wel ergens te achterhalen. Zo ook deze keer. Het lijkt erop dat de bron van het stuk in de bovengenoemde media een publicatie is van de Belgische krant De Morgen, waar het stuk overigens ook is verdwenen. De titel van het stuk luidde: Weerkundigen: ‘Opwarming van aarde al in 1996 gestopt’.

Ik vond het integrale artikel terug op http://the-embassadorion.blogspot.nl/2012/10/weerkundigen-opwarming-van-aarde-is-in.html en geef het hieronder ook integraal weer: Lees verder…

Share

Agenda

Loading...

Donate to support investigative journalism on global warming

My blog list