The Bengtsson Affair and the Global Warming Policy Foundation

Guest post by David Henderson, GWPF

Prologue: a resignation under duress

On 24 April 2014 I sent an email to an eminent meteorologist, Professor Lennart Bengtsson,[1] inviting him to become a member of the Academic Advisory Council of the Global Warming Policy Foundation (GWPF), and three days later I was happy to receive a letter of acceptance; I duly added Bengtsson’s name to our list of Council members, and his acceptance was announced on the GWPF website.

On 1 May the Dutch journalist Marcel Crok published on his blog an interview with Bengtsson. He began by posing the question:Why did you join the GWPF Academic Council? Bengtsson’s response was as follows:

I know some of the scientists in GWPF and they have made fine contributions to science. I also respect individuals that speak their mind as they consider scientific truth (to that extent we can determine it) more important than to be politically correct. I believe it is important to express different views in an area that is potentially so important and complex and still insufficiently known as climate change.

Crok’s final question was:

Are you satisfied with the role that the GWPF has played so far? What could or should they do differently in order to play a more successful and/or constructive role in the discussions about climate and energy?

To which Bengtsson responded:

My impression is that this is a very respectable and honest organisation but I will be happy to reply to your question more in depth when I have got experience of it.

Much to the regret of me and my GWPF colleagues, Bengtsson decided, only two weeks later, to withdraw his acceptance of my invitation. In the letter of resignation that he sent to me, he referred to ‘enormous world-wide pressure put at me from a community that I have been close to all my active life’; and in a letter to colleagues, announcing his decision, he likewise alluded to ‘massive objections from colleagues around the world’.

Though only a few of these ‘massive objections’ have come my way, they presumably have a common theme. The critics typically hold that the GWPF is not a reputable organisation; that the favourable impressions of it which Bengtsson had formed, as voiced in his interview with Crok, were badly mistaken; and that for any professional person to accept to have links with it would be evidence, at best of serious misjudgement, and at worst of a lack of integrity. Hence the Bengtsson affair, and the resulting publicity, have focused attention on the role and work of the Foundation.

As one who has been closely associated with the GWPF from the outset, as chairman of the Council that Bengtsson was invited to join, I offer here a brief personal perspective on the issues thus raised, chiefly with a view to providing information. In doing so, I point to what I see as misconceptions by various commentators, both friendly and hostile. I focus first and chiefly on the work of the Council, but afterwards touch on the work and role of the Foundation as a whole. Lees verder…

Share

Bengtsson: “Ik voel me bijna een vrijheidsstrijder”

Lennart Bengtsson blijft de gemoederen bezig houden. Ik stuurde hem na zijn besluit uit de GWPF te stappen een lijst met tien vragen. Lastige vragen vermoedelijk want ik vind dat hij met meer details naar buiten zou moeten treden over de e-mails die hij ontving. Hoe dan ook, geen antwoord meer van Bengtsson, die eerder steeds heel snel antwoordde op e-mails. Op twitter gisteren werd gesuggereerd dat hij tijd nodig heeft. Ik vraag me af of dat de reden is van het niet reageren want dit weekend verscheen wel een uitgebreide reactie van zijn hand op een Zweedse website. Hans Labohm woonde een tijdlang in Stockholm en spreekt goed Zweeds en heeft het artikel vertaald. Dank Hans.

Paul Matthews heeft ook een helder overzicht gemaakt van de gebeurtenissen. De reactie van Judith Curry mag je zeker niet missen. Die wijst terecht op de hypocrisie in de klimaatgemeenschap. Van Greenpeace en WWF-medewerkers wordt het geaccepteerd dat ze lead author worden bij het IPCC, maar als een door de wol geverfde wetenschapper een onbetaalde adviesrol gaat vervullen bij de GWPF dan is de wereld te klein.

Hier het integrale stuk van Bengtsson:

Enige overpeinzingen over het klimaat en onze mogelijke toekomst

Op het blog van ‘Stockholms Initiativet’ schreef Lennart Bengtsson een ‘posting’ getiteld: ‘Några tankar om klimatet och vår möjliga framtid’. De vertaling daarvan volgt hier.

 Zo, en geloof je nu in opwarming?

Zoals de meeste vaste bezoekers van dit blog zullen weten – maar nauwelijks degenen die zijn aangewezen op de reguliere Zweedse media – is er rond mij onlangs grote commotie ontstaan. Ik zal hier geen overzicht geven van de media–aandacht die dat heeft gekregen, maar in plaats daarvan proberen om mijn gedachten en handelingen in een breder perspectief te beschrijven.

Ik kan alleen maar zeggen dat ik enorme steun van collega’s, academici en het grote publiek in het Verenigd Koninkrijk, de VS en Duitsland heb gekregen. Ik voel me bijna een vrijheidsstrijder. Ik heb echter geen overdreven illusies want ik ken de macht van het establishment. Het is in ieder geval verheugend om kennis te maken met de liberale en open traditie van de Engels media. De Zweedse media lijken nog te verkeren in de tweede helft van de 19e eeuw, een situatie die we die kennen uit Strindberg’s ‘Röda rummet’ (De rode kamer). Lees verder…

Share

Bengtsson resigns from the GWPF

Lennart Bengtsson this morning sent an email to Benny Peiser and David Henderson of the GWPF and cc to Hans von Storch and myself amongst others in which he announces his resignation from the GWPF. Bengtsson gave Von Storch permission to post the email on Klimazwiebel so apparently the content is no longer confidential. I think it would have been much more professional if there was first an official announcement from the GWPF, but this is as it is now. So here is the email:

Dear Professor Henderson,
I have  been put under such an enormous group pressure in recent days from all over the world that  has become virtually unbearable to me. If this is going to continue I will be unable to conduct my normal work and will even start to worry about my health and safety.
I see therefore no other way out therefore  than resigning from GWPF. I had not expecting such an enormous world-wide pressure put at me from a community that I have been close to all my active life.  Colleagues are withdrawing their support, other colleagues are withdrawing from joint authorship etc. I see no limit and end to what will happen. It is a situation that reminds me about the time of McCarthy.
I would never have expecting anything similar in such an original peaceful community as meteorology. Apparently it has been transformed in recent years.
Under these situation I will be unable to contribute positively to the work of GWPF and consequently therefore I believe it is the best for me to reverse my decision to join  its Board at the earliest possible time.With my

best regards,
Lennart Bengtsson

This is a very unfortunate development. Bengtsson joined the Academic Advisory Council of the GWPF only two weeks ago. Now one wonders what the crimes of the GWPF are? What makes the GWPF so “bad” that Bengtsson is now regarded as so contaminated that co-authoring a paper with him is not acceptable anymore?

I hope Bengtsson will give much more details in the coming days to weeks about what happened exactly. What does he mean for example when he writes “Colleagues are withdrawing their support”?

This is very bad for the trustworthiness of climate science. Over and over again we as a society are told there is a consensus about CO2 and climate, that there is a large majority in the field etc. However what does that all mean if eminent scientists like Bengtsson are punished severely, only for the fact that he joined an advisory board? Why would one trust climate science if such enormous social pressure is going on?

[Updates]

GWPF statement here

Steve McIntyre responds here

Anthony Watts was about to cross post the 1990 interview I posted yesterday. He now did so together with the news about the resignation.

Support letter from David Gee.

Ben Webster in The Times with a reaction from Bengtsson.

Judith Curry’s reaction. Her first comments:

I will have much more to write about this in a few days.  For now, I will say that I deeply regret that any scientist, particularly such a distinguished scientist as Bengtsson, has had to put up with these attacks.  This past week, we have seen numerous important and enlightening statements made by Bengtsson about the state of climate science and policy, and science and society is richer for this.  We have also seen a disgraceful display of Climate McCarthyism by climate scientists, which has the potential to do as much harm to climate science as did the Climategate emails.  And we have seen the GWPF handle this situation with maturity and dignity.

 

 

Share

Lennart Bengtsson: “The whole concept behind IPCC is basically wrong”

The GWPF yesterday announced that Swedish scientist Lennart Bengtsson joins their Academic Advisory Council. Among the members of this council are many well-known “climate sceptics” like Richard Lindzen, Ross McKitrick, Henrik Svensmark, Bob Carter, Nir Shaviv etc.

Bengtsson (born 1935) was the director of of ECMWF (European Centre for Medium-Range Weather Forecasting) for 18 years and after that he was the director of the Max Planck Institute for Meteorology in Hamburg. So his background is very “mainstream”. His entry to the GWPF Council will certainly have raised a few eyebrows in the climate community that sees the GWPF as a sceptical think tank.

Bengtsson has written some very nuanced/critical opinion articles in recent years (see here and here). I decided today to ask Bengtsson about his motivation to join the GWPF Council and sent him a list of questions to which he kindly responded.

Why did you join the GWPF Academic Council?
I know some of the scientists in GWPF and they have made fine contributions to science. I also respect individuals that speak their mind as they consider scientific truth (to that extent we can determine it) more important than to be politically correct. I believe it is important to express different views in an area that is potentially so important and complex and still insufficiently known as climate change.
My interest in climate science is strictly scientific and I very much regret the politicisation that has taken place in climate research. I believe most serious scientists are sceptics and are frustrated that we are not able to properly validate climate change simulations. I have always tried to follow the philosophy of Karl Popper. I also believe that most scientists are potentially worried because of the long residence time of many greenhouse gases in the atmosphere. However, our worries must be put into a context as there are endless matters to worry about, practically all of them impossible to predict. Just move yourself backward in time exactly 100 years and try to foresee the evolution in the world for the following 100 years.

Is this your way of telling the world that you have become a “climate sceptic”? (many people might interpret it that way) If not, how would you position yourself in the global warming debate?
I have always been sort of a climate sceptic. I do not consider this in any way as negative but in fact as a natural attitude for a scientist. I have never been overly worried to express my opinion and have not really changed my opinion or attitude to science. I have always been driven by curiosity but will of course always try to see that science is useful for society. This is the reason that I have devoted so much of my carrier to improve weather prediction.

Is there according to you a “climate consensus” in the community of climate scientists and if so what is it?
I believe the whole climate consensus debate is silly. There is not a single well educated scientist that question that greenhouse gases do affect climate. However, this is not the issue but rather how much and how fast. Here there is no consensus as you can see from the IPCC report where climate sensitivity varies with a factor of three! Based on observational data climate sensitivity is clearly rather small and much smaller that the majority of models. Here I intend to stick to Karl Popper in highlighting the need for proper validation.

Mojib Latif once said at a conference of the WMO (in 2009) “we have to ask the nasty questions ourselves”. Do you think the climate community is doing that (enough)? or are others like the GWPF needed to ask these “nasty” questions? If so, what does this say about the state of Academia?
I think the climate community shall be more critical and spend more time to understand what they are doing instead of presenting endless and often superficial results and to do this with a critical mind. I do not believe that the IPCC machinery is what is best for science in the long term. We are still in a situation where our knowledge is insufficient and climate models are not good enough. What we need is more basic research freely organized and driven by leading scientists without time pressure to deliver and only deliver when they believe the result is good and solid enough. It is not for scientists to determine what society should do. In order for society to make sensible decisions in complex issues it is essential to have input from different areas and from different individuals. The whole concept behind IPCC is basically wrong.

I noticed that some climate scientists grow more sceptical about global warming after their retirement. Can you confirm this? Does it apply to yourself? Is there a lot of social pressure to follow the climate consensus among working climate scientists which can explain this?
Wisdom perhaps comes with age. I also believe you are becoming more independent and less sensitive to political or group pressure. Such pressure is too high today and many good scientists I believe are suffering. I am presently a lot on my own. As I have replied to such questions before, if I cannot stand my own opinions, life will become completely unbearable.

Are you satisfied with the role that the GWPF has played so far? What could or should they do differently in order to play a more successful and/or constructive role in the discussions about climate and energy?
My impression is that this is a very respectable and honest organisation but I will be happy to reply to your question more in depth when I have got experience of it.

From the GWPF:
Professor Lennart Bengtsson has a long and distinguished international career in meteorology and climate research. He participated actively in the development of ECMWF (European Centre for Medium-Range Weather Forecasting) where he was Head of Research 1975-1981 and Director 1982-1990. In 1991-2000 he was Director of the Max Planck Institute for Meteorology in Hamburg. Since 2000 he has been professor at the University of Reading and from 2008 the Director of the International Space Science Institute in Bern, Switzerland.

Professor Bengtsson has received many awards including the German Environmental Reward, The Descartes Price by the EU and the IMI price from the World Meteorological Organisation (WMO). He is member of many academies and societies and is honorary member of the American Meteorological Society, the Royal Meteorological Society and European Geophysical Union. His research work covers some 225 publications in the field of meteorology and climatology. In recent years he has been involved with climate and energy policy issues at the Swedish Academy of Sciences.

 

Share

Presentatie “Een gevoelige kwestie: hoe het IPCC goed nieuws over klimaatverandering verborg”

Op donderdag 6 maart a.s. van 10:00 uur tot 13:00 uur presenteert de Groene Rekenkamer in Nieuwspoort (Den Haag) in samenwerking met de Britse Global Warming Policy Foundation het rapport “Een gevoelige kwestie: hoe het IPCC goed nieuws over klimaatverandering verborg“. De auteurs van dit rapport, wetenschapsjournalist Marcel Crok en de Britse zelfstandig onderzoeker Nic Lewis zullen een uitgebreide toelichting geven.

Goed nieuws over het klimaat, wat het IPCC u naliet te vertellen
In september 2013 verscheen het eerste en belangrijkste deel van het vijfde IPCC-rapport (AR5). De hoofdboodschap luidde dat het IPCC er nu 95% zeker van is dat tenminste de helft van de opwarming sinds 1950 door de mens veroorzaakt is. Een slimme formulering van het IPCC want deze op zichzelf weinig zeggende claim is in de media geïnterpreteerd als “we zijn er nu 95% zeker van dat er een groot klimaatprobleem is dat door CO2 wordt veroorzaakt.”

Tegelijkertijd voelt het IPCC zich minder zeker over misschien wel de belangrijkste parameter in de hele klimaatdiscussie: klimaatgevoeligheid. Dit is per definitie de opwarming als gevolg van een verdubbeling van de CO2-concentratie. Hoe gevoelig het klimaat is bepaalt hoeveel opwarming we in de toekomst zullen krijgen bij de gestaag oplopende CO2-concentratie in de atmosfeer.

Klimaatonderzoekers gaan er al dertig jaar vanuit dat de aarde bij een verdubbeling van de CO2-concentratie ongeveer drie graden zal opwarmen. Het vijfde IPCC-rapport gaf echter geen beste schatting voor klimaatgevoeligheid maar alleen een ruime marge van 1,5 tot 4,5 graden Celsius. Die marge is ook al ruim dertig jaar onveranderd.

De Nederlandse wetenschapsjournalist Marcel Crok, auteur van het boek De Staat van het Klimaat, en de Britse zelfstandig onderzoeker Nic Lewis, waren expert reviewers van het vijfde IPCC-rapport. Lewis publiceerde in de afgelopen jaren enkele wetenschappelijke artikelen over klimaatgevoeligheid. Lewis en Crok werkten in het afgelopen halfjaar aan een uitgebreide reactie op het IPCC-rapport.

Zij constateerden dat het IPCC-rapport alle ingrediënten bevat om te kunnen concluderen dat de klimaatgevoeligheid aanzienlijk lager is dan de klimaatwetenschap al decennia denkt. Het IPCC trok die conclusie echter niet.

In een rapport dat in Engeland op 6 maart a.s. verschijnt bij de Global Warming Policy Foundation en in Nederland bij De Groene Rekenkamer, concluderen Lewis en Crok dat de beste schatting voor klimaatgevoeligheid dicht tegen de ondergrens van de IPCC-range van 1,5 tot 4,5 graden Celsius ligt.

Lewis en Crok laten ook zien dat ons waarschijnlijk aanzienlijk minder opwarming te wachten staat dan het IPCC verwacht op basis van klimaatmodellen. Bij de twee middelste scenario’s van het IPCC blijft de opwarming in 2100 op of zelfs onder de internationale tweegradendoelstelling. Het rapport is dus zeer relevant voor beleidsmakers en politici.

Download
Het Nederlandse rapport is een vertaling van het rapport “A Sensitive Matter – How the IPCC Buried Evidence Showing Good News About Global Warming“, dat is uitgegeven door de Global Warming Policy Foundation. Er bestaat ook een kortere Engelse versie van het rapport getiteld “Oversensitive – How The IPCC Hid The Good News On Global Warming“. Beide rapporten zijn vanaf donderdag 6 maart a.s. gratis te downloaden op de website van de Global Warming Policy Foundation, http://www.thegwpf.org/category/gwpf-reports/ en op de website van de Groene Rekenkamer, http://www.groenerekenkamer.nl/rapporten/

De vertaling voor de Nederlandse editie is gemaakt door Marcel Crok en is eveneens vanaf 6 maart a.s. via bovenstaande link van DGRK te downloaden.

Bezoekers
Belangstellenden die interesse hebben in het bijwonen van de persconferentie met aansluitend de presentatie worden verzocht zich per email aan te melden bij kantoor@groenerekenkamer.nl

Om de hoge kosten van deze bijeenkomst enigszins te dekken vragen we van bezoekers een toegangsprijs van € 10,- per persoon. U kunt bij de ingang van de zaal contant afrekenen. Donateurs van de Groene Rekenkamer en vertegenwoordigers van de media hebben vrij toegang.

Share

Can a carbon tax solve the politicisation of climate science?

Can a carbon tax solve the politicisation of climate science? That sounds like a weird question but in a yesterday published report of the GWPF economist Ross McKitrick claims the answer to this question could be “yes”. For that to happen we should introduce not a “normal” carbon tax but a “temperature-indexed” carbon tax. Now first what is a temperature-indexed carbon tax? I cannot explain it better than McKitrick did in his report:

I propose instead that the best way to proceed would be to put a small tax on CO2 emissions, and tie its subsequent evolution to a suitable measure of atmospheric temperatures. If temperatures go up, so does the tax. If they do not, the tax does not change.

Now why would or could that end the politicisation of climate science? Again I quote McKitrick:

What if no one believes the forecasts [of temperatures]? Here is where the concepts really gets interesting. There is no incentive for industry to promote or use wrong forecasts. The greatest benefits will accrue to those who base their plans on the most accurate numbers. Losses will pile up for those who make bad forecasts. In one stroke we will solve the politicisation of climate science by using the market to weed out bad models. Lees verder…

Share

Er is wel/geen opwarming sinds jaar X/Y

Reageerder Guido plaatste in een commentaar op een eerder bericht een link naar bovenstaande grafiek. Die grafiek is interessant genoeg om even apart te vermelden. Zoals te zien is er wel degelijk nog een stijgende trend sinds 1997 ook al is de stijging wel minimaal (noot: Guido gebruikte de jaargemiddelden)

Ik heb even teruggekeken wat David Whitehouse precies schreef in zijn bericht vorige week. Hij liet daarin geen trendlijnen zien maar alleen dit plaatje:

Begin- en eindpunt zijn gelijk en op het oog is er geen trend. De trendanalyse van Guido is dus een nuttige aanvulling. Whitehouse verwoordde het slim door op te merken: “The recent temperature standstill is very evident. There is no statistical case to be made for a global temperature increase in the past 15 years.” Lees verder…

Share

Artikel “Weerkundigen: ‘Opwarming van aarde al in 1996 gestopt’” terecht gewist

Er is plots veel aandacht voor het feit dat de temperatuur op aarde zich al zo’n vijftien jaar op een plateau bevindt. De Telegraaf nam gisteren een artikel daarover van de Daily Mail over en plaatste vandaag een bericht erover zelfs op de voorpagina, met onder andere reacties van Hajo Smit en mijzelf.

Andere media volgden waaronder AD, de Volkskrant en BNR Duurzaam. Deze artikelen zijn echter ijlings van het web gehaald en leiden nu naar een pagina met de mededeling error, zie hier, hier en hier. Wat was er zo verkeerd aan deze artikelen dat ze moesten worden teruggetrokken? Was de boodschap onwelgevallig en moest die daarom gecensureerd worden of was het artikel gewoon slecht?

Gelukkig zijn artikelen dankzij het ijverige copy/paste gedrag van websites en blogs altijd nog wel ergens te achterhalen. Zo ook deze keer. Het lijkt erop dat de bron van het stuk in de bovengenoemde media een publicatie is van de Belgische krant De Morgen, waar het stuk overigens ook is verdwenen. De titel van het stuk luidde: Weerkundigen: ‘Opwarming van aarde al in 1996 gestopt’.

Ik vond het integrale artikel terug op http://the-embassadorion.blogspot.nl/2012/10/weerkundigen-opwarming-van-aarde-is-in.html en geef het hieronder ook integraal weer: Lees verder…

Share

15 jaar geen opwarming

HadCrut4 wereldgemiddelde temperatuur

Collega David Whitehouse van de Britse Global Warming Policy Foundation (GWPF) bericht vandaag dat de Britse Met Office/Hadley Center en de Climate Research Unit eindelijk de langverwachte HadCrut4-data geactualiseerd hebben. Met 2011 erbij is er geen opwaartse trend sinds 1997, zie de grafiek hierboven die gemaakt is door de GWPF. Dat betekent dat de stagnatie van de mondiale temperatuur nu vijftien jaar duurt.

Dat is geen cherry picking legt Whitehouse in zijn stukje uit. Je begint gewoon aan het eind en gaat net zo lang terug totdat er een opwaartse trend is. Dat is dus in het geval je in 1996 zou starten.

Het zestiende jaar zonder opwarming (2012) zit er ondertussen aan te komen. Deze zomer leek het er even op dat we op een El Niño afstevenden maar zoals blogger Luboš Motl vandaag op zijn blog bespreekt lijkt de El Niño van de baan. Daarmee zou ook 2013 wel eens geen recordjaar kunnen worden en dan zitten we op 17 jaar. Laat dat nou net het aantal jaar zijn dat volgens Ben Santer, een prominente mainstream klimaatwetenschapper, nodig is om het antropogene klimaatsignaal van de ruis (het grillige weer) te onderscheiden.

We leven in interessante tijden.

Share

Agenda

Loading...

Donate to support investigative journalism on global warming

My blog list