Lennart Bengtsson: “The whole concept behind IPCC is basically wrong”

The GWPF yesterday announced that Swedish scientist Lennart Bengtsson joins their Academic Advisory Council. Among the members of this council are many well-known “climate sceptics” like Richard Lindzen, Ross McKitrick, Henrik Svensmark, Bob Carter, Nir Shaviv etc.

Bengtsson (born 1935) was the director of of ECMWF (European Centre for Medium-Range Weather Forecasting) for 18 years and after that he was the director of the Max Planck Institute for Meteorology in Hamburg. So his background is very “mainstream”. His entry to the GWPF Council will certainly have raised a few eyebrows in the climate community that sees the GWPF as a sceptical think tank.

Bengtsson has written some very nuanced/critical opinion articles in recent years (see here and here). I decided today to ask Bengtsson about his motivation to join the GWPF Council and sent him a list of questions to which he kindly responded.

Why did you join the GWPF Academic Council?
I know some of the scientists in GWPF and they have made fine contributions to science. I also respect individuals that speak their mind as they consider scientific truth (to that extent we can determine it) more important than to be politically correct. I believe it is important to express different views in an area that is potentially so important and complex and still insufficiently known as climate change.
My interest in climate science is strictly scientific and I very much regret the politicisation that has taken place in climate research. I believe most serious scientists are sceptics and are frustrated that we are not able to properly validate climate change simulations. I have always tried to follow the philosophy of Karl Popper. I also believe that most scientists are potentially worried because of the long residence time of many greenhouse gases in the atmosphere. However, our worries must be put into a context as there are endless matters to worry about, practically all of them impossible to predict. Just move yourself backward in time exactly 100 years and try to foresee the evolution in the world for the following 100 years.

Is this your way of telling the world that you have become a “climate sceptic”? (many people might interpret it that way) If not, how would you position yourself in the global warming debate?
I have always been sort of a climate sceptic. I do not consider this in any way as negative but in fact as a natural attitude for a scientist. I have never been overly worried to express my opinion and have not really changed my opinion or attitude to science. I have always been driven by curiosity but will of course always try to see that science is useful for society. This is the reason that I have devoted so much of my carrier to improve weather prediction.

Is there according to you a “climate consensus” in the community of climate scientists and if so what is it?
I believe the whole climate consensus debate is silly. There is not a single well educated scientist that question that greenhouse gases do affect climate. However, this is not the issue but rather how much and how fast. Here there is no consensus as you can see from the IPCC report where climate sensitivity varies with a factor of three! Based on observational data climate sensitivity is clearly rather small and much smaller that the majority of models. Here I intend to stick to Karl Popper in highlighting the need for proper validation.

Mojib Latif once said at a conference of the WMO (in 2009) “we have to ask the nasty questions ourselves”. Do you think the climate community is doing that (enough)? or are others like the GWPF needed to ask these “nasty” questions? If so, what does this say about the state of Academia?
I think the climate community shall be more critical and spend more time to understand what they are doing instead of presenting endless and often superficial results and to do this with a critical mind. I do not believe that the IPCC machinery is what is best for science in the long term. We are still in a situation where our knowledge is insufficient and climate models are not good enough. What we need is more basic research freely organized and driven by leading scientists without time pressure to deliver and only deliver when they believe the result is good and solid enough. It is not for scientists to determine what society should do. In order for society to make sensible decisions in complex issues it is essential to have input from different areas and from different individuals. The whole concept behind IPCC is basically wrong.

I noticed that some climate scientists grow more sceptical about global warming after their retirement. Can you confirm this? Does it apply to yourself? Is there a lot of social pressure to follow the climate consensus among working climate scientists which can explain this?
Wisdom perhaps comes with age. I also believe you are becoming more independent and less sensitive to political or group pressure. Such pressure is too high today and many good scientists I believe are suffering. I am presently a lot on my own. As I have replied to such questions before, if I cannot stand my own opinions, life will become completely unbearable.

Are you satisfied with the role that the GWPF has played so far? What could or should they do differently in order to play a more successful and/or constructive role in the discussions about climate and energy?
My impression is that this is a very respectable and honest organisation but I will be happy to reply to your question more in depth when I have got experience of it.

From the GWPF:
Professor Lennart Bengtsson has a long and distinguished international career in meteorology and climate research. He participated actively in the development of ECMWF (European Centre for Medium-Range Weather Forecasting) where he was Head of Research 1975-1981 and Director 1982-1990. In 1991-2000 he was Director of the Max Planck Institute for Meteorology in Hamburg. Since 2000 he has been professor at the University of Reading and from 2008 the Director of the International Space Science Institute in Bern, Switzerland.

Professor Bengtsson has received many awards including the German Environmental Reward, The Descartes Price by the EU and the IMI price from the World Meteorological Organisation (WMO). He is member of many academies and societies and is honorary member of the American Meteorological Society, the Royal Meteorological Society and European Geophysical Union. His research work covers some 225 publications in the field of meteorology and climatology. In recent years he has been involved with climate and energy policy issues at the Swedish Academy of Sciences.

 

Share

Twijfels bij De Twijfelbrigade

[Update 30 april]
Mijn keuze voor het citaat van Bengtsson krijgt een opmerkelijk staartje. Zojuist maakt GWPF bekend dat Bengtsson is toegetreden tot de council van de GWPF, waar onder andere ook Lindzen, McKitrick en Tol in zitten. Zie
http://www.thegwpf.org/professor-lennart-bengtsson-joins-gwpf-academic-advisory-council/

Verandert dit de situatie? Behoort Bengtsson nu definitief tot de “twijfelbrigade”?

Ik ben benieuwd of de GWPF dan wel Bengtsson met een uitgebreidere toelichting zullen komen. Ik denk dat velen in de klimaatgemeenschap deze beslissing met gefronste wenkbrauwen zullen aanhoren. Wordt ongetwijfeld vervolgd.
[einde update]

Jan Paul van Soest presenteerde gistermiddag in De Balie in Amsterdam zijn boek De Twijfelbrigade. Er was een bijeenkomst van ruim twee uur, ingeleid door Maurits Groen (die het boek heeft uitgegeven) en geleid door Pier Vellinga. Er was een debat waar geen leden van de twijfelbrigade voor waren uitgenodigd. In het panel zaten Monique Riphagen van het Rathenau Instituut, Liset Meddens van Fossil Free NL, socioloog Gert Spaargaren van Wageningen Universiteit, organisatie-adviseur Erik van Praag, onderzoeker en blogger Bart Verheggen en journalist Martijn van Calmthout van de Volkskrant. Hans Labohm en ik waren voor zover ik kon nagaan de enige twee aanwezigen namens de ‘twijfelbrigade’.

Het boek kreeg al voor de lancering de nodige aandacht in de media, een uitgebreid interview in Trouw (waarin Labohm en ik beiden genoemd worden) en gisteren een in de Volkskrant (niet online beschikbaar). Maarten Keulemans schreef op persoonlijke titel een Volkskrant-blogartikel dat heel kritisch van toon is en dat als teneur heeft dat Van Soest als duurzame ondernemer belang heeft bij een alarmistische boodschap. Van Soest was overduidelijk woest over dat artikel en noemde het gisteren een “sardonisch stukje”.

Het boek zelf heb ik vooralsnog alleen maar kunnen scannen. Duidelijk is dat Van Soest een serieuze poging heeft ondernomen om klimaatsceptici in kaart te brengen. Hij scheert ze niet over een kam en onderscheidt wel zes, zeven verschillende typen klimaatsceptici. Daarover later meer als ik het boek gelezen heb.

Ik baseer mijn eerste reacties nu vooral op de interviews in Trouw en de Volkskrant, op de bijeenkomst gisteren en op het voorwoord. Het belangrijkste wat opvalt is dat “de klimaatconsensus” zoals die is vastgesteld door “de Klimaatwetenschap” als een in steen gebeitelde waarheid gezien moet worden. Iedereen die daar nog aan twijfelt behoort tot de twijfelbrigade en die is zoals het woord al zegt alleen maar uit op twijfel zaaien en niet op waarheidsvinding of wetenschappelijk inzicht. Uit het voorwoord:

De klimaatsceptici zijn erin geslaagd de wereld op zijn kop te zetten, door klimaatwetenschap en -wetenschappers in het verdomhoekje te plaatsen, in plaats van wetenschappelijke kennis te accepteren als de beste beschrijving en begrip van de realiteit.

Hier gaat het me even om het tweede vetgedrukte deel. De Klimaatwetenschap (met een hoofdletter K) heeft ons de beste beschrijving en begrip van de realiteit gegeven. Dit is de klimaatconsensus. In het boek zal er hopelijk een enigszins genuanceerde versie van die klimaatconsensus worden gegeven. Gisteren beperkten de heren in het panel zich echter tot een karikatuur van die consensus. Namelijk dat het 5 VWO natuurkunde is en dat iedereen het dus zou moeten kunnen snappen. Vier, vijf maal viel ook de term “het absorptiespectrum van CO2″. Waarmee geïmpliceerd werd dat het toch logisch is dat CO2 voor opwarming zorgt. Door dit op te merken suggereerden de panelleden dat de twijfelbrigade dat soort basiskennis in twijfel trekt. Het overgrote merendeel van de klimaatsceptici doet dat echter niet. Lees verder…

Share

Hoe lang gaat de CO2-opname nog door?

Guido van der Werf van de VU heeft mede naar aanleiding van het Lewis/Crok-rapport een uitgebreid blogbericht geschreven dat vooral kijkt naar naar de scenario’s. Ik verwacht de komende jaren veel aandacht voor de scenario’s. Momenteel zitten de emissies boven het zogenaamde RCP8.5 scenario, het hoogste van de vier IPCC-scenario’s. Een relatief lage klimaatgevoeligheid kan nog altijd aanzienlijk wat opwarming geven als de concentratie aan broeikasgassen in de atmosfeer snel toeneemt.

Onderstaand blogbericht is ook geplaatst op de blog van Bart Verheggen.

Gastblog van Guido van der Werf

Samenvatting
Met simpel doortrekken van de ontwikkelingen van de laatste 15 jaar komen we dicht in de buurt van het hoogste IPCC scenario wat CO2-uitstoot betreft, het zogenaamde RCP8.5-scenario.

Onzekerheden in hoeverre het land en oceanen CO2 blijven opnemen zijn belangrijk en vormen een van de grote onzekerheden wat toekomstige klimaatverandering betreft.

Ongeveer een kwart van de forcering van het RCP8.5-scenario zit in niet-CO2 factoren waarin met name methaan een belangrijke rol speelt.

Zelfs als je deze niet-CO2 factoren buiten beschouwing laat kom je met lage waardes van klimaatgevoeligheid rond of boven de 2 graden opwarming in 2100 uit. Het meenemen van deze factoren of hogere klimaatgevoeligheden leveren uiteraard meer opwarming op, en vice versa.

Om toekomstige klimaatverandering te berekenen zijn grofweg vier factoren van belang: klimaatgevoeligheid, de netto klimaatforcering, de benodigde tijd om een nieuw evenwicht te bereiken, en natuurlijke factoren. De klimaatgevoeligheid heeft de laatste weken veel aandacht gekregen, met name vanwege een rapport van Nic Lewis en Marcel Crok waar een lagere klimaatgevoeligheid uit kwam dan de 1.5-4.5 graden opwarming per CO2 verdubbeling van het laatste IPCC rapport.

Dit blogbericht gaat over de klimaatforcering en dan met name over de toekomstige uitstoot en atmosferische concentratie van CO2. Met behulp van acht grafieken laat ik zien wat voor factoren belangrijk zijn en wat de toekomstige CO2-concentratie zou kunnen zijn bij ‘business as usual’, oftewel bij geen mitigatie. Naast CO2 zijn er uiteraard ook andere factoren van belang inclusief emissies van methaan (CH4) en lachgas (N2O) maar die laat ik hier grotendeels buiten beschouwing. Lees verder…

Share

Tol: alarmistisch IPCC is een partij in het debat geworden

Onderstaand opiniestuk van Richard Tol stond afgelopen weekend in NRC.

De vier ruiters van de apocalyps zijn weer gezien. Hongersnood, pestilentie, oorlog, dood. Alles is te vinden in de krantenkoppen over het Vijfde Assessment Rapport (AR5) van Werkgroep II van het Intergouvernmentele Forum voor Klimaatverandering (IPCC).

Het rapport zelf is natuurlijk minder dramatisch. Maar er wordt hier en daar wel wat overdreven, met name in de Samenvatting voor Beleidmakers. Het rapport zegt dat er minder voedsel verbouwt kan worden – maar vergeet technologische vooruitgang in de landbouw: verbeterde gewassen, slimmere bemesting en irrigatie, enzovoort. De landbouwopbrengst zal niet afnemen vanwege klimaatverandering; de toename in de opbrengst zal langzamer gaan.

Gezondheid is een ander voorbeeld. Ongebruikelijk veel mensen sterven als de winter ongewoon koud is of de zomer extra heet. Het effect is groter in de winter, maar het IPCC benadrukt de zomer. Lees verder…

Share

Tol: klimaatverandering is niet eens het grootste milieuprobleem

Richard Tol was veel in het nieuws rond de publicatie van het WGII-rapport van AR5. Dat kwam vooral doordat een Britse journalist had opgepikt dat Tol zich afgelopen september al terugtrok uit het team dat de Summary for Policy Makers schreef. Tol vond de samenvatting te alarmistisch. Afgelopen week publiceerde hij meerdere opiniestukken waarvan er ook twee in Nederlandse kranten verschenen. Met zijn toestemming is hier het stuk dat vorige week in het FD verscheen.

De mens is taai en flexibel. Er wonen mensen op de evenaar en in de poolcirkel, in de woestijn en het regenwoud. We hebben de IJstijden overleeft met primitieve technologie. Klimaatverandering bedreigt het voortbestaan van de mens niet.

Klimaatverandering heeft natuurlijk wel gevolgen. Natuur en landbouw zullen veranderen. Tropische ziekten zullen zich verder verbreiden. De zee zal stijgen. Dat klinkt erg, maar perspectief helpt.

Het Vijfde Assessment Rapport (AR5) van Werkgroep II van het Intergouvernementele Forum voor Klimaatverandering (IPCC) schat dat een verdere opwarming van 2°C een welvaartsverlies betekent dat gelijk is aan een inkomensverlies van 0.2 tot 2.0%. Zo’n opwarming kunnen we in de tweede helft van deze eeuw verwachten. In andere woorden, 50 jaar klimaatverandering is misschien net zo erg als een jaar zonder economische groei. De gemiddelde Griek heeft meer dan een vijfde van haar inkomen verloren aan de Eurocrisis. Lees verder…

Share

Ingezonden brief NRC: Creatief met de feiten

[Zie update onderaan]

Ik heb onderstaande ingezonden brief naar NRC gestuurd naar aanleiding van het stuk Creatief met klimaat afgelopen zaterdag.

Creatief met de feiten

In een verder lezenswaardig artikel (Creatief met klimaat, Wetenschap 22&23 maart) stelt Karel Knip dat ik een opvallende draai heb gemaakt in het klimaatdebat. Boven het stuk staat: “Meer CO2 in de atmosfeer betekent een warmere aarde. Ook klimaatscepticus Marcel Crok geeft dat plotseling toe. Alleen: hoeveel warmer precies?” En op de voorpagina van het wetenschapskatern staat zelfs: “Opeens erkent scepticus Marcel Crok de klimaatopwarming”.

Dat de aarde is opgewarmd en dat CO2 als broeikasgas in principe bijdraagt aan opwarming zijn twee van de weinige harde feiten in het klimaatdebat. In mijn boek De staat van het Klimaat uit 2010 schreef ik: “De basis van de broeikastheorie is weinig omstreden. CO2 is een broeikasgas en als er meer van in de atmosfeer komt, stijgt de temperatuur op aarde. Maar hoeveel?” Merk op dat dit vrijwel identiek is aan de intro boven het NRC-artikel.

Daarnaast suggereert de kop (Creatief met klimaat) dat Nic Lewis en ik, de auteurs van het rapport A sensitive matter, nogal creatief zouden zijn omgesprongen met het wetenschappelijke bewijs over klimaatgevoeligheid. Knip maakt echter helemaal niet duidelijk waarop dat gebaseerd is. En dan staat er nog dat onze conclusie voor een lage klimaatgevoeligheid (1,75 graden) “geen weerklank heeft gevonden in wetenschappelijke kring”. Ook voor deze bewering wordt geen bewijs aangedragen.

Lewis en ik waren reviewers van het vijfde IPCC-rapport. We zijn vanuit die rol uitgegaan van de aannames van het IPCC zelf. Wij laten zien dat als je aanneemt dat vrijwel 100% van de opwarming sinds 1850 door de mens komt, zoals het IPCC doet, de klimaatgevoeligheid dicht bij de ondergrens ligt van 1,5 graden Celsius. Het IPCC bracht dit “goede nieuws” echter niet.

Rob van Dorland van het KNMI zegt het jammer te vinden dat ons rapport niet peer reviewed gepubliceerd is. Ons rapport is echter wel degelijk gereviewd door drie internationaal bekende klimaatwetenschappers. Bovendien weet Van Dorland zelf ook wel dat vaktijdschriften geen podium bieden aan lange analyses (70 bladzijden) van IPCC-rapporten.

“Knips artikel draagt helaas bij aan de hijgerigheid die rond het klimaatdebat is ontstaan. Daarmee is de wetenschap niet gediend, en de samenleving ook niet.” Deze woorden schreef Salomon Kroonenberg in 2007 in deze krant toen hem precies hetzelfde overkwam als mij nu.

Marcel Crok, wetenschapsjournalist, Amsterdam

[Update: de brief is geplaatst in het weekend van 29/30 maart met daarbij de kop: Ik heb geen plotselinge draai gemaakt in het klimaatdebat. De laatste drie alinea’s zijn echter weggelaten. Hieronder de brief zoals geplaatst:

Klimaat
Ik heb geen plotselinge draai gemaakt in het klimaatdebat
In een verder lezenswaardig artikel (Creatief met klimaat, Wetenschap 22/23 maart) stelt Karel Knip dat ik een opvallende draai heb gemaakt in het klimaatdebat. Boven het stuk staat: ,,Meer CO2 in de atmosfeer betekent een warmere aarde. Ook klimaatscepticus Marcel Crok geeft dat plotseling toe. Alleen: hoeveel warmer precies?” En op de voorpagina van het wetenschapskatern staat zelfs: ,,Opeens erkent scepticus Marcel Crok de klimaatopwarming.”
Dat de aarde is opgewarmd en dat CO2 als broeikasgas in principe bijdraagt aan opwarming zijn twee van de weinige harde feiten in het klimaatdebat. In mijn boek De staat van het Klimaat uit 2010 schreef ik: ,,De basis van de broeikastheorie is weinig omstreden. CO2 is een broeikasgas en als er meer van in de atmosfeer komt, stijgt de temperatuur op aarde. Maar hoeveel?” Merk op dat dit vrijwel identiek is aan de intro boven het NRC-artikel.
Daarnaast suggereert de kop (Creatief met klimaat) dat Nic Lewis en ik, de auteurs van het rapport A sensitive matter, nogal creatief zouden zijn omgesprongen met het wetenschappelijke bewijs over klimaatgevoeligheid. Knip maakt echter helemaal niet duidelijk waarop dat gebaseerd is. En dan staat er nog dat onze conclusie voor een lage klimaatgevoeligheid (1,75 graden) ,,geen weerklank heeft gevonden in wetenschappelijke kring”. Ook voor deze bewering wordt geen bewijs aangedragen.

Marcel Crok Amsterdam

Share

Goed stuk NRC, maar voorzien van absurde framing

Karel Knip komt in NRC vandaag met een groot stuk over het rapport A Sensitive Matter. Na de negatieve recensie die Knip een paar jaar geleden schreef over mijn boek De Staat van het Klimaat, is dit stuk helemaal zo negatief nog niet. Knip neemt alle tijd om de hoofdconclusies van het rapport uit te leggen en af en toe kan er zelfs een compliment vanaf:

Het is de verdienste van Lewis en Crok deze kwestie expliciet gemaakt te hebben, want het IPCC zelf heeft er in zijn  vermaarde ‘samenvatting voor beleidsmakers’ maar een dun voetnootje aan besteed.

Helaas is het stuk voorzien van een absurde framing van mijn positie in het klimaatdebat.

Boven het stuk zelf staat:

Meer CO2 in de atmosfeer betekent een warmere aarde. Ook klimaatscepticus Marcel Crok geeft dat plotseling toe. Alleen: hoeveel warmer precies?

Op de voorpagina van het wetenschapskatern maken ze het nog bonter:

Opeens erkent scepticus Marcel Crok de klimaatopwarming

Iedereen die mijn werk ook maar een beetje kent weet dat ik tot de categorie lukewarmers behoor, zoals de meeste sceptici. Ik erken dat de aarde is opgewarmd en dat CO2 daar een rol in gespeeld zal hebben, de vraag is alleen of het effect van CO2 groot is of klein en of CO2 daarom gezien moet worden als een (groot) probleem of niet. Op die vragen neig ik ertoe dat het effect van CO2 tot nu toe (behoorlijk) is overschat en dat de opwarming van de aarde bij lange na niet de crisis is die ervan gemaakt wordt.

Knip verwijst twee keer naar mijn boek, ik zal dat hier nu ook doen. In Hoofdstuk 2 schrijf ik:

Strikt genomen hebben broeikasaanhangers gelijk dat de aarde wel moet opwarmen als de concentratie aan broeikasgassen stijgt. De cruciale vraag is alleen: hoeveel? En hoe kunnen we weten of de opwarming van de afgelopen eeuw door deze toename aan CO2 en andere broeikasgassen is veroorzaakt?

In Hoofdstuk 4 dat specifiek over attributie gaat en waar klimaatgevoeligheid ook aan bod komt begint de intro met:

Komt de recente opwarming door CO2?
De basis van de broeikastheorie is weinig omstreden. CO2 is een broeikasgas en als er meer van in de atmosfeer komt, stijgt de temperatuur op aarde. Maar hoeveel?

Dus het moge duidelijk zijn dat ik niet ontken dat er opwarming heeft plaatsgevonden en ook niet dat CO2 daarin een rol speelt.

Waarom NRC zo’n misleidende framing gebruikt om te suggereren dat ik een enorme draai heb gemaakt die ik niet heb gemaakt is me een raadsel.

 

Share

De Ingenieur: effect CO2 kleiner dan gedacht

Technologietijdschrift De Ingenieur vroeg mij de rubriek Punt te schrijven naar aanleiding van het rapport over klimaatgevoeligheid. Het staat in De Ingenieur nr. 3 van 2014 en is nu ook online te lezen:

Effect CO2 kleiner dan gedacht

Expert-review van nieuwste klimaatrapport

Het werkelijke klimaat is aanzienlijk minder gevoelig voor broeikasgassen dan klimaatmodellen suggereren. Toekomstverwachtingen voor de opwarming dienen daarom naar beneden bijgesteld te worden, stelt wetenschapsjournalist en expert reviewer Marcel Crok.

Het goede nieuws is dit: metingen aan ons klimaat over de afgelopen 150 jaar en de bijgewerkte kennis over effecten van broeikasgassen en aerosolen (luchtverontreiniging) suggereren dat het klimaat aanzienlijk minder (ruim veertig procent) gevoelig is voor broeikasgassen dan de klimaatwetenschap al decennia denkt, zo blijkt uit het rapport Een gevoelige kwestie: hoe het IPCC goed nieuws over klimaatverandering verborg.
Het rapport is geschreven door de Britse onafhankelijke klimaatwetenschapper Nic Lewis en ondergetekende. Wij waren beiden expert reviewers van het eind vorig jaar verschenen vijfde rapport van het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC). We constateerden dat het IPCC naar alle relevante literatuur verwijst maar het ‘goede nieuws’ niet bracht. Wij laten zien dat bij het een na hoogste emissiescenario van het IPCC twee graden opwarming pas rond 2100 bereikt hoeft te worden, en niet de komende 25 jaar, zoals het IPCC zelf concludeert.

Lees verder op http://www.deingenieur.nl/nl/artikel/32877/index.html

Share

Verheggen op het randje

Na de publicatie van het rapport Een gevoelige kwestie: hoe het IPCC goed nieuws over klimaatverandering verborg (Engelse versie hier) moest er even dringend aan andere zaken gewerkt worden, vandaar de media-stilte op deze blog.

Wereldwijd hebben Nic Lewis en ik niet te klagen over aandacht van media en blogs voor ons rapport. Ondanks dat we het rapport in Nieuwspoort presenteerden bleef de aandacht in Nederland echter beperkt. Trouw was de enige krant die er tot nu toe aandacht aan besteedde, meteen op de dag zelf. De Volkskrant komt waarschijnlijk aanstaande zaterdag met een uitgebreid stuk.

Trouw
Ik ben blij met het artikel in Trouw (hoewel de kop gemaakt lijkt te zijn door een eindredacteur die het onderwerp blijkbaar zat is) omdat het journalistiek gezien netjes te werk is gegaan. Het brengt eerst het nieuws (de publicatie van ons rapport), laat mij vervolgens aan het woord en doet tenslotte aan wederhoor door Bart Verheggen te citeren. Ik ben echter niet gelukkig met de opmerkingen die Verheggen maakt:

Crok en Lewis meten met twee maten, zegt klimaatwetenschapper Bart Verheggen. “Ze gooien negentig procent van de studies weg, zonder daar goede redenen voor aan te geven. Daardoor heeft het er alle schijn van dat ze naar een gewenste conclusie toewerken.”

Ik ben het met bijna alles in deze alinea oneens. Geen idee wat Verheggen precies bedoelt met het met twee maten meten. Vermoedelijk dat wij onvoldoende oog zouden hebben voor de tekortkomingen in de studies die wij “superieur” noemen (in vergelijking met andere studies). Wij gaan echter uitgebreid in op alle haken en ogen die er aan deze observationele schattingen (gedurende de instrumentele periode) kleven, laten zien wat IPCC erover zegt en doen conservatieve aannames als het gaat om onzekerheden. Zo rolt uit de vier studies die wij “de beste” noemen een range voor evenwichtsklimaatgevoeligheid van ongeveer 1,25 tot 2,5 graden, maar verhogen wij de bovengrens tot 3 graden vanwege het feit dat bepaalde onzekerheden vooral van invloed zijn op de bovengrens. Dus ben het oneens dat wij onkritisch de ene methode zouden accepteren terwijl we andere methodes bekritiseren. Lees verder…

Share

PVV stelt kamervragen over Lewis/Crok

In de voor de partij zo kenmerkende stijl heeft de PVV vandaag kamervragen gesteld naar aanleiding van het rapport Een gevoelige kwestie: Hoe het IPCC goed nieuws over klimaatverandering verborg.

PVV: Klimaatbeleid Mansveld kan in de prullenbak

PVV: Klimaatbeleid Mansveld kan in de prullenbak

Dinsdag 18 maart 2014

De PVV wil dat staatssecretaris stopt met haar klimaatbeleid. PVV-Kamerlid Machiel de Graaf: “Uit nadere bestudering van het 5e IPCC-rapport blijkt dat het klimaat amper gevoelig is voor broeikasgassen.” Daarnaast blijkt uit onderzoek dat een klein beetje opwarming goed is voor de mensheid en voordelen kan hebben voor de biodiversiteit.

“Het beste dat we kunnen doen is stoppen met klimaatbeleid dat gericht is op het verminderen van CO2 in de atmosfeer”, aldus De Graaf. “Weggegooid geld, zo blijkt weer.”

Schriftelijke vragen van het lid De Graaf (PVV) aan de staatssecretaris van I&M

1.)
Bent u bekend met onderstaand rapport(*)?

2.)
Hoe luidt uw separate reactie op elk van de 14 conclusies in het rapport?

3.)
Deelt u de mening van de PVV dat er geen onafhankelijk wetenschappelijk bewijs bestaat van de mening dat de CO2-uitstoot als gevolg van menselijk handelen de oorzaak is van klimaatverandering? En dat het IPCC dat wederom niet heeft kunnen bewijzen? Zo neen, waarom niet, ook in acht nemende het voorliggende rapport van Crok en Lewis?

4.)
Deelt u onze mening dat niet alleen de conclusies uit dit rapport, maar ook de conclusies uit het wetenschappelijke onderzoek van Prof. Richard S.J. Tol(**) bewijzen dat de Klimaatagenda een overbodig beleidsstuk is? Zo neen, waarom niet?

5.)
Bent u bereid de Klimaatagenda terug te trekken, aangezien de methodes en beweringen van het IPCC -de hoeksteen van de Klimaatagenda- rekenkundige en statistische rookgordijnen blijken te zijn? Zo neen, waarom niet?

(*)Nicholas Lewis en Marcel Crok 2014 “Een gevoelige kwestie”http://www.groenerekenkamer.nl/2365/een-gevoelige-kwestie/

(**) Climate Change: The Economic Impact of Climate Change in de Twentieth and Twenty-First Centuries (o.a. verschenen in How much have global problems cost the world – edited by Bjørn Lomborg, ISBN 978-1-107-02733-6)

Het moge de lezers hier duidelijk zijn dat ik niets heb met de manier waarop deze vragen geformuleerd zijn. Ik deel de mening van de PVV dat ons rapport kamervragen waard is. Machiel de Graaf toonde ook belangstelling voor het rapport en was aanwezig (net als Reinette Klever van de PVV) bij de presentatie in Nieuwspoort. Maar zoals nu geformuleerd zullen de vragen weinig interessante antwoorden opleveren. Misschien is dat ook helemaal niet de bedoeling van de PVV. Jammer, wat mij betreft een gemiste kans.

Share

Agenda

Loading...

Donate to support investigative journalism on global warming

My blog list