Presentatie “Een gevoelige kwestie: hoe het IPCC goed nieuws over klimaatverandering verborg”

Op donderdag 6 maart a.s. van 10:00 uur tot 13:00 uur presenteert de Groene Rekenkamer in Nieuwspoort (Den Haag) in samenwerking met de Britse Global Warming Policy Foundation het rapport “Een gevoelige kwestie: hoe het IPCC goed nieuws over klimaatverandering verborg“. De auteurs van dit rapport, wetenschapsjournalist Marcel Crok en de Britse zelfstandig onderzoeker Nic Lewis zullen een uitgebreide toelichting geven.

Goed nieuws over het klimaat, wat het IPCC u naliet te vertellen
In september 2013 verscheen het eerste en belangrijkste deel van het vijfde IPCC-rapport (AR5). De hoofdboodschap luidde dat het IPCC er nu 95% zeker van is dat tenminste de helft van de opwarming sinds 1950 door de mens veroorzaakt is. Een slimme formulering van het IPCC want deze op zichzelf weinig zeggende claim is in de media geïnterpreteerd als “we zijn er nu 95% zeker van dat er een groot klimaatprobleem is dat door CO2 wordt veroorzaakt.”

Tegelijkertijd voelt het IPCC zich minder zeker over misschien wel de belangrijkste parameter in de hele klimaatdiscussie: klimaatgevoeligheid. Dit is per definitie de opwarming als gevolg van een verdubbeling van de CO2-concentratie. Hoe gevoelig het klimaat is bepaalt hoeveel opwarming we in de toekomst zullen krijgen bij de gestaag oplopende CO2-concentratie in de atmosfeer.

Klimaatonderzoekers gaan er al dertig jaar vanuit dat de aarde bij een verdubbeling van de CO2-concentratie ongeveer drie graden zal opwarmen. Het vijfde IPCC-rapport gaf echter geen beste schatting voor klimaatgevoeligheid maar alleen een ruime marge van 1,5 tot 4,5 graden Celsius. Die marge is ook al ruim dertig jaar onveranderd.

De Nederlandse wetenschapsjournalist Marcel Crok, auteur van het boek De Staat van het Klimaat, en de Britse zelfstandig onderzoeker Nic Lewis, waren expert reviewers van het vijfde IPCC-rapport. Lewis publiceerde in de afgelopen jaren enkele wetenschappelijke artikelen over klimaatgevoeligheid. Lewis en Crok werkten in het afgelopen halfjaar aan een uitgebreide reactie op het IPCC-rapport.

Zij constateerden dat het IPCC-rapport alle ingrediënten bevat om te kunnen concluderen dat de klimaatgevoeligheid aanzienlijk lager is dan de klimaatwetenschap al decennia denkt. Het IPCC trok die conclusie echter niet.

In een rapport dat in Engeland op 6 maart a.s. verschijnt bij de Global Warming Policy Foundation en in Nederland bij De Groene Rekenkamer, concluderen Lewis en Crok dat de beste schatting voor klimaatgevoeligheid dicht tegen de ondergrens van de IPCC-range van 1,5 tot 4,5 graden Celsius ligt.

Lewis en Crok laten ook zien dat ons waarschijnlijk aanzienlijk minder opwarming te wachten staat dan het IPCC verwacht op basis van klimaatmodellen. Bij de twee middelste scenario’s van het IPCC blijft de opwarming in 2100 op of zelfs onder de internationale tweegradendoelstelling. Het rapport is dus zeer relevant voor beleidsmakers en politici.

Download
Het Nederlandse rapport is een vertaling van het rapport “A Sensitive Matter – How the IPCC Buried Evidence Showing Good News About Global Warming“, dat is uitgegeven door de Global Warming Policy Foundation. Er bestaat ook een kortere Engelse versie van het rapport getiteld “Oversensitive – How The IPCC Hid The Good News On Global Warming“. Beide rapporten zijn vanaf donderdag 6 maart a.s. gratis te downloaden op de website van de Global Warming Policy Foundation, http://www.thegwpf.org/category/gwpf-reports/ en op de website van de Groene Rekenkamer, http://www.groenerekenkamer.nl/rapporten/

De vertaling voor de Nederlandse editie is gemaakt door Marcel Crok en is eveneens vanaf 6 maart a.s. via bovenstaande link van DGRK te downloaden.

Bezoekers
Belangstellenden die interesse hebben in het bijwonen van de persconferentie met aansluitend de presentatie worden verzocht zich per email aan te melden bij kantoor@groenerekenkamer.nl

Om de hoge kosten van deze bijeenkomst enigszins te dekken vragen we van bezoekers een toegangsprijs van € 10,- per persoon. U kunt bij de ingang van de zaal contant afrekenen. Donateurs van de Groene Rekenkamer en vertegenwoordigers van de media hebben vrij toegang.

Share

KNMI: mild winter caused by deep depressions

Return time in years of the lowest air pressure. The low pressure near Scotland occurs less than once every 100 years.

KNMI today posted a news article in Dutch about the so far very mild and wet winter in The Netherlands and the UK. It’s good to see that they don’t blame global warming for it. Here is a translation of their article:

Mild winter due to deep depressions
The exceptional unstable, very mild and wet weather, which has been persistent throughout the entire winter, is caused by a doggedly persistent pattern in air pressure. Time and again deep depressions travel over the Atlantic Ocean to the British Isles. Remarkable is the very low pressure in the core of depressions over the ocean northwest of Scotland. Based on a statistical analysis by KNMI  the low average daily pressure as observed this winter in this area occurs less than once every one hundred years.
The depressions lead to lots of rain and wind in western and southern Europe. In particular Ireland and England suffer from flooding. Large parts of England have never experienced such a wet January. In addition, coastal areas suffer from high waves.
In our country the mild southwesterlies also reign. There are areas in the southwest where the first frost of the winter still has to occur. Snow has only been observed in the far northeast. This winter is on track to become the mildest in three centuries thanks to the persistent mild weather.
KNMI expects that the rather mild and unstable weather with sometimes lots of rain and wind to continue to persist the coming ten days.

In a news article of the Dutch press agency ANP a spokesman of KNMI says: “We don’t know the exact cause. It has to do with natural variability.”

 

Share

AR5 Review editors reports online

Today the full final, definitive AR5 WGI report has been released and also all the drafts, the review comments and the author responses on these comments. Finally IPCC also released the review editors reports.

After AR4 David Holland and Steve McIntyre put a lot of effort in getting the review editor reports. When they were finally released it turned out that all except one review editor reports were just a standard form. The Interacademy Council then recommended that the role of the review editors (they have to judge the process) should be strengthened.

The review editors reports were available for the national delegations during the final approval session in Stockholm in September. But until recently it was unclear if the review editor reports would be released together with the review comments and author responses. I have communicated with the IPCC WGI TSU and Secretariat about this since October, encouraging them to release the reports. This week they sent me an email confirming they would be released as has happened today. So credits to the IPCC for releasing them.

It will take time to go through the full 100 pages of review editor reports. One can already conclude that the review editors did take their job more seriously than during AR4.

Two things that catched my eyes so far. Peter Wadhams in his review report on Chapter 1 (page 6 of the document) makes a totally unnecessary and off-topic remark about a UK politician:

I myself have had such an experience in September 2012 when, after a well- balanced BBC TV programme on the summer retreat of Arctic sea ice, I was viciously attacked on air by a UK politician directly paid by the fossil-fuel industry (name removed) who, as part of his diatribe, read from the cryosphere chapter of AR4 that scientists were not predicting that summer sea ice would disappear before 2080 or later. On being asked by the program chairman (name removed) whether he knew more about climate change than someone who had spent all his life on this problem (i.e. me) he said “Yes – because that’s what the IPCC says and that is the consensus view”. Many other climate scientists have had this experience and it is a real problem. It is of concern for policymakers, the public and the mass media – all those, in fact, who are to be the users of AR5 rather than the writers of it.

Two names are removed here, but anyone with some knowledge about UK global warming discussions know who they are: MP Peter Lilley and Jeremy Paxman. This remark of Wadhams and specifically his accusation that Lilley is paid by the fossil fuel industry will certainly generate discussion in the UK.

Trenberth
Another comment that was interesting was this part of Kevin Trenberth’s report on Chapter 14:

Overall comments on procedures. It was extremely frustrating to not be able to make review comments and suggestions on the chapter of which we were review editors. Advice was given about procedures and priorities and how to organize, and I believe these were effective. But I would not do this again and I think the whole process needs major revisions. I would like the following added to the chapter to ensure that we (REs) are not responsible for any text:
Review Editors were responsible only for seeing that review comments were appropriately responded to. They were not permitted to comment on their own chapter and therefore have no responsibility for the content or quality of the chapter. They do not necessarily endorse the chapter.
I do not say this lightly. Because I am often quoted in the media and I had a lot of exposure via “climategate”; climate change deniers are apt to take stuff out of the chapter and attribute it to me personally. Therefore I hope that such a disclaimer can be added.

As an expert reviewer I understand his frustration about the IPCC process all too well. For example, by not releasing the author responses on the FOD review comments, I as a reviewer had to go through all the text to see if they did anything with my comments. Do realise that even page numbers change between FOD and SOD because many changes are made in the chapters.

A few weeks ago I had the chance to talk for two hours with Thomas Stocker, the co-chair of the WGI report. He admitted that this indeed is impractical. The good news is that Stocker for any future IPCC report is in favor of making the whole process more public. This could mean that all drafts are publicly available and also the review comments and author responses.

[Update] David Holland has a post here: http://www.bishop-hill.net/blog/2014/1/30/the-unprofessional-panel-on-climate-change.html

 

 

 

 

 

 

 

Share

Nieuwsuur over voetnoot 16

[Update na de uitzending]
Ok, het item zat redelijk in elkaar. Het voornaamste probleem voor de kijker was dat het leek of ik reageerde op Pachauri en hij op mij terwijl we het over verschillende zaken hebben. Pachauri had het over de claim in het IPCC-rapport die zegt dat de IPCC-auteurs er nu 95% zeker van zijn (expert judgement) dat meer dan de helft van de opwarming sinds 1950 door de mens komt.
Mijn reactie daarop – die niet werd uitgezonden – is dat die 95% zekerheid op zichzelf niet zoveel zegt. Je kunt er bv 95% zeker van zijn dat de mens een klein beetje opwarming veroorzaakt en dan hoeft er überhaupt geen sprake te zijn van een probleem. Dus, zeg ik, is de belangrijkere vraag of de mens veel opwarming veroorzaakt met de uitstoot van broeikasgassen of weinig of iets ertussen in. En daar gaat die voetnoot over. Die voetnoot zegt dat het IPCC er nog niet over uit is of het veel is of weinig of iets ertussen in. Dat daar geen overeenstemming over is. Nic Lewis en ik zullen vervolgens in ons rapport laten zien dat de “beste” methodes erop wijzen dat het relatief weinig is en aan de onderkant van de range van waarden zit die het IPCC hanteert. [Einde update]

Nieuwsuur besteedt zo meteen tussen 22 en 23 uur zowaar weer eens aandacht aan klimaat. Aanleiding is het bezoek Rajendra Pachauri en andere hooggeplaatste IPCC-functionarissen deze week aan Nederland in verband met het zogenaamde Synthesis-report, het rapport dat een synthese maakt tussen de vuistdikke rapporten van achtereenvolgens Werkgroep I, II en III.

Nieuwsuur interviewde Pachauri en aansluitend Wilco Hazeleger en ondergetekende. Ik heb geprobeerd uit te leggen dat achter een voetnoot in de Summary for Policy Makers van het vijfde IPCC-rapport een heel verhaal schuil gaat. Sterker nog, onder andere die voetnoot is aanleiding geweest voor mij en de Brit Nic Lewis om een eveneens behoorlijk lijvige reactie op het IPCC-rapport te schrijven. Dat rapport komt binnenkort uit in zowel het Engels (bij de Global Warming Policy Foundation) als in het Nederlands (bij de Groene Rekenkamer). De submissies van Nic Lewis en mij aan de Britse Energy and Climate Change Committee geven trouwens al een aardig beeld van onze bevindingen.

Zoals de aankondiging op de website van Nieuwsuur laat zien roept Pachauri tot meer urgentie. Lewis en ik laten in ons rapport juist zien dat het vijfde IPCC-rapport alle ingrediënten bevat om tot de conclusie te komen dat het klimaatprobleem juist aanzienlijk minder urgent is. Het IPCC zelf heeft die conclusie echter niet getrokken (en daarom doen wij het in ons rapport) en deze netelige kwestie afgedaan met die nu al beruchte voetnoot 16 in de SPM.

 

Share

Nic Lewis’ submission to the AR5 inquiry

All the written submissions to the UK Energy and Climate Change Committee are now online. Many interesting things to read. Lots of critical submissions. Judith Curry calls Nic Lewis’ contribution a “tour de force” which it really is. Some readers here might know that Nic and I have been working for the past few months on a report for the Global Warming Policy Foundation about how AR5 dealt with climate sensitivity. His submission is a nice introduction/summary of our report which hopefully will be published in January. Below is Nic’s submission. I strongly encourage readers to read it in full.

 

Written evidence submitted by Nicholas Lewis

Credentials and statement of interests

I am an independent, self-funded climate science researcher. In recent years I have specialised in the key area of climate sensitivity. My work has been published in the peer reviewed literature and is cited and discussed in the IPCC’s Fifth Assessment Report (AR5). I was an expert reviewer of AR5.

Introduction and summary

  1. The terms of reference for this inquiry ask various questions. I address the following questions; my related conclusions are italicised.
  • How robust are the conclusions in the AR5 Physical Science Basis report (AR5-WG1)?
    In the central area of climate sensitivity, they are misleading. The substantial divergence between sensitivity estimates from, on the one hand, satisfactory studies based on instrumental observations over an extended period and, on the other hand, from flawed studies and from computer models was not brought out.
  • Does the AR5 address the reliability of climate models?
    Not adequately. Shorter-term warming projections by climate models have been scaled down by 40% in AR5, recognising that they are unrealistically high. But, inconsistently, no reduction has been made in longer term projections.
  • Do the AR5 Physical Science Basis report’s conclusions strengthen or weaken the economic case for action to prevent dangerous climate change?
    Although the conclusions fail to say so, the evidence in AR5-WG1 weakens the case since it indicates the climate system is less sensitive to greenhouse gases than previously thought. Lees verder…
Share

Submission to AR5 inquiry

The UK Energy and Climate Change Committee invited anyone with interest in the AR5 report to submit answers on a long list of questions. The deadline has now passed and several people have already made their contribution public (Richard Tol, Paul Matthews, Mike Haseler). As sooner or later all the submissions will be public anyway I have decided to do the same. My submission follows below and can also be downloaded as a pdf here.

Energy and Climate Change Committee inquiry into AR5
Written submission by Marcel Crok

Credentials and statement of interests

I am a Dutch freelance science writer based in Amsterdam. Since 2005 I specialised in the global warming debate. In 2005 as an editor of the Dutch monthly popular science magazine Natuurwetenschap & Techniek (recently this has become the Dutch edition of New Scientist) I published a long and critical article about the infamous hockey stick graph featuring the criticism of Stephen McIntyre and Ross McKitrick. Many of the issues described in that article came back in the Climategate emails.
I published a critical book in 2010 that focused on the third and fourth assessment reports of the IPCC (TAR and AR4). The Dutch Ministry of Infrastructure and the Environment then gave me funding to critically review AR5 as an expert reviewer.
Since Climategate I am in favour of a more constructive interaction between climate scientists with opposing views. Late 2012 the Ministry of Infrastructure and the Environment funded an international discussion platform, ClimateDialogue.org, that organises constructive dialogues between climate scientists with opposing views. This has been set up by the leading Dutch climate related institutes KNMI and PBL and myself. [1] We cover controversial topics and invite scientists with a range of views.
In 2013 I was co-author of my first peer reviewed paper (describing a European temperature shift in 1988).

How robust are the conclusions in the AR5 Physical Science Basis report?
To answer this question is beyond the scope of this inquiry I would say. However your own introduction provides a good start to deal with it. You wrote: “The report concluded that, ‘it is extremely likely that human influence has been the dominant cause of the observed warming since the mid-20th century.’ But it reduced the lower bound for likely climate sensitivity and for the first time did not publish a best estimate of it because of lack of agreement.”
It’s good that you picked up this apparent paradox. AR5 itself focused on the 95% certainty that humans are the cause of most (>50%) of the warming since 1950. Most media outlets brought this as the major news of AR5 writing things like ‘how much more certainty do you want (before you act)?’.
However this interpretation of the 95% claim is misleading. In a sense the 95% claim of AR5 (itself a result of expert judgment and not some sort of mathematical calculation) is a no-brainer.
To understand this we focus on this other important parameter, climate sensitivity (the rise in global temperature after a doubling of the CO2 concentration). Recently several papers have been published estimating climate sensitivity from observational data since 1850. These studies assume that almost all of the warming since 1850 is due to greenhouse gases. These papers then come up with best estimates for climate sensitivity in the range of 1.5 to 2.0°C, considerably lower than the best estimate of 3.0°C that IPCC has presented in all their assessment reports so far.
So claiming that at least 50% of the warming since 1950 is due to humans is meaningless. The much more important question is whether the contribution of greenhouse gases to warming is big or small. AR5 has all the ingredients to conclude that the contribution is much smaller than we have thought for the last three decades. But by not giving a best estimate for climate sensitivity it failed to communicate this important message. So IPCC failed to give policy makers its most important conclusion. And IPCC only dealt with this important decision in a footnote in the Summary for Policymakers (SPM).
The 95% claim also tells you nothing about the seriousness of the climate issue. The 95% can be completely in accordance with there being no climate problem at all. IPCC failed to explain this clearly and journalists didn’t pick it up.
To conclude: the 95% claim of AR5 has been misinterpreted by most people, including policy makers and the media as the final proof that we have a huge anthropogenic climate problem. The claim itself proves no such thing and is in fact pretty meaningless.
Although it seems contradictory, there is in itself no conflict between the increasing certainty (the 95% attribution claim) and not giving a best estimate for climate sensitivity (less certainty). The 95% claim is just very conservative and tells you little about the seriousness of the climate issue. Lees verder…

Share

Klimaatengineering: hype, hoop of wanhoop?

Rathenau publiceerde gisteren het rapport Klimaatengineering: hype, hoop of wanhoop? Ter gelegenheid van de doop van het rapport was er een goed bezochte bijeenkomst in Den Haag. Auteur Monique Riphagen gaf een overzicht van de stand van zaken rond klimaatengineering. Daarna was er een wat moeilijk te volgen (want via Skype; zijn vlucht was geannuleerd vanwege mist) presentatie van Jack Stilgoe. Daarna waren er drie deelsessies die wat meer de diepte in gingen (een over olivijn, Olaf Schuiling zat in de zaal; een over biochar; een over oceaanfertilisatie).

Ik kan persoonlijk niet echt warm worden van klimaatengineering. Als redacteur van NWT schreef ik eens een groot verhaal over het onderwerp (dat was in de tijd dat Maarten Keulemans hoofdredacteur was en hij vindt dat soort onderwerpen helemaal leuk). Mede naar aanleiding daarvan besloot Riphagen mij te interviewen voor het rapport. Een samenvatting van het interview is opgenomen in het rapport (pag 91-93) en geef ik hieronder weer. Hoewel ik me destijds niet realiseerde dat het gesprek op deze manier gebruikt zou worden in het rapport geeft het aardig weer hoe ik tegen geoengineering aan kijk. Het interview vond plaats in april 2012. Ik heb er een paar opmerkingen bij geplaatst. Lees verder…

Share

Onderwerpen voor Climate Dialogue

In de commentaren onder het vorige bericht over de ‘doorstart’ van Climate Dialogue zijn al drie onderwerpen ingebracht voor toekomstige discussies. Zulke suggesties zijn meer dan welkom. We (KNMI, PBL, ikzelf) zullen de komende tijd sowieso een lijstje met onderwerpen gaan maken en daar in januari een keuze uit maken. Wel gebiedt de eerlijkheid te zeggen dat het vinden van geschikte discussianten in het eerste jaar het grootste struikelblok was. Diverse onderwerpen hebben het niet gehaald simpelweg omdat we niet genoeg geschikte discussianten konden vinden.

In de commentaren onder dit bericht kan iedereen onderwerpen aandragen. Het zou mooi zijn als je daarbij duidelijk aangeeft waarom het onderwerp volgens jou geschikt is voor een Climate Dialogue.

Ik neem als voorbeeld een bestaande discussie, namelijk die over de hot spot in de tropen.

Onderwerp: hot spot in de tropen
Waarom? Klimaatmodellen geven aan dat de toename van broeikasgassen zou moeten leiden tot een versterkte opwarming hoog in de tropen. De waarnemingen lijken deze versterkte opwarming niet te bevestigen. Dit roept vragen op over de kwaliteit van de modellen.
Mogelijke discussianten? Mainstream: Ben Santer, Peter Thorne, Frank Wentz, Carl Mears, Brian Soden, Isaac Held, Steven Sherwood; Sceptisch: John Christy, David Douglas, Fred Singer, Ross McKitrick, Stephen McIntyre
Vragen? Hoe groot is het verschil in opwarming tussen modellen en waarnemingen precies hoog in de tropen? Zijn die verschillen statistisch significant? Wat betekent dit voor het versterkte broeikaseffect? Wat zegt dit over feedbacks? Wat betekent dit voor klimaatgevoeligheid?

Hans Erren droeg het onderwerp ‘aerosolen’ aan. Terecht denk ik. Aerosolen spelen zeker een sleutelrol in de discussie over klimaatgevoeligheid. Een overschatting van het afkoelende effect van aerosolen kan leiden tot een overschatting van de hoogte van klimaatgevoeligheid. Het is echter ook een heel breed onderwerp waar honderden zo niet duizenden wetenschappers in de wereld mee bezig zijn. Dus welk aspect moeten we precies behandelen? Wat zijn in jouw optiek de meest relevante vragen? Heb je al suggesties wie we aan beide zijden van het spectrum zouden kunnen uitnodigen. Vaak is het niet eens zo eenvoudig om een ‘scepticus’ te vinden. Wat uiteraard niet betekent dat het onderwerp niet interessant is of dat het onderwerp blijkbaar helemaal niet controversieel is.

Share

Climate Dialogue maakt “doorstart”

Climate Dialogue, het internationale discussieplatform dat in november 2012 gelanceerd werd door KNMI, PBL en mijzelf, maakt in 2014 een “doorstart”. Dat is afgelopen donderdag besloten in de Tweede Kamer, nadat een meerderheid in de kamer instemde met een amendement van VVD-kamerlid Remco Dijkstra. Ik gebruik hier het woord doorstart tussen aanhalingstekens omdat Climate Dialogue officieel nooit gestopt is. Actieve bezoekers van klimaatblogs zullen echter opgemerkt hebben dat er sinds afgelopen zomer weinig activiteit is geweest op de site en dat het ook daarvoor niet altijd even soepel verliep.

De stilte van de afgelopen maanden is vrij eenvoudig te verklaren. Het budget was op. De bijdrage vanuit de instituten valt dan eigenlijk automatisch weg. Voor mij als freelancer was de ontstane situatie behoorlijk frustrerend. Ik kon proberen de site aan de gang te houden, maar zonder garantie op betaling. In september bleek ook nog eens dat het Ministerie van Infrastructuur en Milieu (I&M) Climate Dialogue niet begroot had voor 2014. De enige mogelijkheid die ons toen nog restte was proberen de politiek ervan te overtuigen dat Climate Dialogue belangrijk genoeg is om tenminste nog een jaar te steunen. Dat hebben met name Theo Wolters en ik de afgelopen tijd gedaan.

Een logische plek om te starten was de VVD. Climate Dialogue is immers voortgekomen uit een motie van VVD-kamerlid Helma Nepperus.  Remco Dijkstra heeft als VVD-kamerlid klimaat in zijn portefeuille. Daarnaast heb ik de PvdA benaderd. Hen heb ik er vooral op gewezen dat Diederik Samsom in een vroeg stadium achter Climate Dialogue is gaan staan (hij en René Leegte van de VVD traden toe tot onze Board of Recommendation). Dijkstra heeft vervolgens een amendement ingediend bij de begroting van I&M om alsnog Climate Dialogue te begroten.

Ondertussen liet staatssecretaris Mansveld van I&M een externe evaluatie doen van Climate Dialogue door de Griekse sociaal wetenschapper Eleftheria Vasileiadou van de VU. Zij interviewde de meeste betrokkenen de afgelopen tijd en ze benaderde ook alle discussianten. Haar evaluatie is op 4 december door I&M naar de kamer gestuurd met een begeleidende brief. De brief luidt als volgt: Lees verder…

Share

Te gast bij Dit is de Dag tussen 14 en 15 uur

Vanmiddag tussen 14 en 15 uur ben ik te gast bij EO Radio 1 programma Dit is de Dag. Onderwerp van gesprek is tyfoon Haiyan en de eventuele relatie met klimaatverandering. De redactie wil er een debat van maken en mijn opponent is Maurits Groen. Ik geloof dat ik Groen zelf heb voorgedragen want ik vertelde de bureauredacteur van Dit is de Dag over een korte uitwisseling op twitter.

Vlak na de ramp op de Filipijnen twitterde Maurits Groen:

1/1 Looking at these 13 pictures after deadly typhoon Haiyan makes me so utterly angry with climate deniers: http://bit.ly/1iS5Slu  #mvo

Ik twitterde terug:

@MauritsGroen Very disappointing you connect the suffering from this disaster to climate deniers; your reasoning is totally flawed (1/2)

@MauritsGroen there is solid evidence of there being no trend in landfalling tropical cyclones in the Philippines http://co2science.org/articles/V12/N39/C2.php … 2/2

Geen reactie van Groen. Ben benieuwd wat hij er vanmiddag over te zeggen heeft.

[Update: De uitzending is hier (met beeld) na te luisteren. Groen had weinig op te merken, deed niet eens een poging om zijn tweet (over climate deniers) te onderbouwen. Hij wilde zo snel mogelijk overschakelen op een discussie over wat we aan klimaatverandering (in het algemeen) zouden moeten doen. Interviewer Tijs van den Brink had dat gelukkig meteen in de gaten en floot Groen terug.

Overigens begon Groen met op te merken dat de herverzekeraars als Swiss Re een toename in schade rapporteren. Dat is een open deur zou ik willen zeggen. Natuurlijk neemt schade toe als er steeds meer mensen in de kwetsbare kustgebieden gaan wonen en daar dus ook steeds meer kapitaal staat. Het punt is dat als je daarvoor corrigeert - en het zijn onderzoekers als Roger Pielke jr. die dat gedaan hebben - dan blijft er geen trend over. De toename is dus louter het gevolg van economische ontwikkeling en bevolkingsgroei en niet van klimaatverandering.

Dichter Frank van Pamelen sprak om half vier een gedicht uit die hij maakte n.a.v. de uitzending. Ook hij kiest voor de misantropische benadering:

De nood is hoog, en blijft urgent
Zolang op aarde wordt ontkend
Dat wij haar ondermijnen

Maar wat kan je anders als dichter. Het is te verleidelijk om de Filipijnen te laten rijmen op filistijnen:

Dus soldier on, we moeten door
De keus is: of we gaan ervoor
Of naar de filistijnen

[Einde update]

 

 

Share

Agenda

Loading...

Donate to support investigative journalism on global warming

My blog list