Wordt Marcel Crok toch nog een gelovige?

Toen Liesbeth van Tongeren, kamerlid namens GroenLinks, in oktober 2010 het persbericht onder ogen kreeg over mijn boek stuurde ze een mail terug met de tekst: “faliekante nonsens”. Later mailde ik geregeld met iemand die zich een vriend van Van Tongeren noemde en na aandringen van hem stuurde ik haar toch een exemplaar van mijn boek met een persoonlijk boodschap erin: “Dat ik benieuwd was wat ze van het boek zou vinden nadat ze het daadwerkelijk gelezen had.” Nooit meer iets van gehoord.

Ik wilde en wil met mijn boek een brug slaan tussen ‘rechts’ en ‘links’ en daarom bood ik het eerste exemplaar ook aan Diederik Samsom aan. Dat bleek een hele goede zet want Samsom las het boek als een van de eersten en sprak er lovend over tijdens de boekpresentatie.

Onlangs werd ik benaderd voor een oriënterend gesprek met Dick Pels en Katinka Eikelenboom van het wetenschappelijk bureau van GroenLinks (Bureau De Helling). Ik aarzelde gezien mijn eerdere ervaringen met Van Tongeren. Uiteindelijk heb ik ingestemd en hadden we een heel open en interessant gesprek. Eikelenboom heeft in navolging op dat gesprek een uitgebreide recensie over mijn boek op hun site gezet. Ik ben heel blij met deze recensie omdat het boek nu binnen de gelederen van GroenLinks op een rustige, feitelijke manier besproken is.

Eikelenboom eindigt haar stuk met de zin: “Wie weet wordt Marcel Crok op een dag toch nog een gelovige.”  Lees verder…

Share

Joustra: ‘verontrustend, deze thriller is non-fictie’

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Statenlid Willem Joustra van de VVD in de Provincie Utrecht schreef een complimenteus verslag over mijn boek en het debat vorige week in de statenzaal in Utrecht.

Het begint als volgt:

Het beste boek dat u dit jaar had kunnen lezen is van Marcel Crok, een van de weinige overgebleven wetenschapsjournalisten in Nederland. Het heet “De staat van het klimaat” en is te vinden onder de afdeling non-fictie. En dat is misschien wel het meest verontrustende aan deze thriller; dat het niet uit de duim gezogen is. In het boek neemt Marcel Crok u mee langs de wetenschap van het klimaat en hoe de verzameling ervan door het IPCC tot stand komt en kwam.

Joustra houdt van de hyperbool als stijlfiguur: Lees verder…

Share

Recensie ‘De staat’ in Tijdschrift voor Sociologie

De Belgische socioloog Frédéric Vandermoere schreef een uitgebreide recensie over mijn boek in het Vlaamse Tijdschrift voor Sociologie.

Ik pleit er al jaren voor dat sociologen, wetenschapsfilosofen en -historici zich meer met het klimaatdebat gaan bemoeien omdat het debat vanuit dit soort disciplines beter te begrijpen is dan vanuit een strikt natuurwetenschappelijk perspectief. Dus ben ik blij met zo’n uitgebreide recensie in een vakblad voor sociologen. Lees verder…

Share

Vellinga verrassend positief over De staat van het klimaat

Maandag stond er in Trouw een recensie over het nieuwe boek van Pier Vellinga, Hoezo Klimaatverandering. In de recensie werd verwezen naar mijn boek:

In zijn nieuwe boekje probeert Vellinga vooral te overtuigen. De klimaatwetenschapper rekent af met sceptici en in het bijzonder met wetenschapsjournalist Marcel Crok die in 2010 een boek schreef over de opwarming van de aarde met volgens Vellinga wel een erg persoonlijke interpretatie. Hij noemt de conclusies van Crok, die stelt dat de aarde in 2100 maar met 1 graad opwarmt, discutabel. Hij zou selectief hebben zitten shoppen in de beschikbare wetenschappelijke literatuur.

Welnu, nergens in het boek schrijf ik dat de aarde in 2100 maar met 1 graad opwarmt. Dit kan natuurlijk een onjuiste interpretatie zijn van de journaliste van Trouw. Dus boek aangevraagd en met dank aan Uitgeverij Balans kreeg ik het boek onmiddellijk toegestuurd. Dit schrijft Vellinga over mijn boek op blz. 126:

Een ander verhaal waarin vraagtekens worden geplaatst bij de berekeningen van het ipcc, wordt geleverd door de wetenschapsjournalist Marcel Crok. In 2010 publiceerde hij een boek dat hij dezelfde titel meegaf als de sinds 2006 verschijnende publicatie over klimaat van de Nederlandse wetenschappelijke instellingen: De staat van het klimaat. Op basis van een nogal persoonlijke interpretatie van de wetenschappelijke literatuur zet hij vraagtekens bij de opwarming van de aarde. Hij wijst hierbij op de gebreken van de temperatuurmetingen in het verleden en op de onderschatte invloed van de zon en van de luchtverontreiniging.
Wel erkent hij de kwaliteit van de meer recente satellietmetingen sinds 1978, en de opwarming van 0,5 graden Celsius die sindsdien is gemeten.
Een belangrijke omissie in Croks verhaal is dat hij de naijlende werking van de broeikasgassen buiten beschouwing laat, door ervan uit te gaan dat de huidige temperatuur volledig in evenwicht is met de huidige concentraties van broeikasgassen. Croks conclusie is dat het uiteindelijk gaat om niet meer dan 1 graad Celsius temperatuurstijging in 2100.

Ook in het boek beweert Vellinga dus dat ik schrijf dat het in 2100 maar 1 graad zal zijn. Hier is een fragment uit mijn boek (pag. 109) dat over deze kwestie gaat:

Over de theoretische 1 graad opwarming is weinig discussie tussenaanhangers van de broeikastheorie en sceptici. Maar wacht even, hoorik u denken, 1 graad opwarming, dat is toch niet zo dramatisch? Is alleheisa daarom begonnen? Nee, want het IPCC komt met veel hogere voorspellingen voor een verdubbeling van de CO2-concentratie. De meest waarschijnlijke range is 2 tot 4,5 graden opwarming, aldus het IPCC, met een beste schatting van 3 graden. Deze extra opwarming, boven de theoretische opwarming van 1 graad door ‘alleen’ CO2, is het gevolg van zogenoemde feedbacks.

Daarna beschrijf ik uitgebreid welke feedbacks er mogelijk werkzaam zijn om te vervolgen met:

Het IPCC gebruikt ongeveer twintig klimaatmodellen om de toekomst te verkennen. In al die modellen opereren waterdamp en wolken als een positieve feedback. Ze dragen bij aan extra opwarming boven op het directe effect van CO2. Daarom voorspellen de modellen geen opwarming van 1 graad, maar van 3 graden of meer.

We komen later uitgebreider terug op de rol van de feedbacks. Het is belangrijk om te beseffen dat het klimaatdebat niet gaat over de directe invloed van CO2 maar over de rol van feedbacks. Bekende sceptici zoals Richard Lindzen en Roy Spencer denken – in tegenstelling tot de modellen – dat er juist negatieve feedbacks werkzaam zijn en dat de opwarming van CO2 hierdoor gedempt wordt. Er zou dan maar 0,5 graad opwarming overblijven. Het totale effect van CO2 – het directe effect plus de feedbacks – is dan zo klein ten opzichte van de natuurlijke schommelingen in het klimaat, dat het onmeetbaar wordt.

Ik schets dus een behoorlijk gebalanceerd beeld van de klimaatdiscussie, geef netjes aan dat het IPCC tot drie graden komt door de bijdrage van positieve feedback en dat er sceptici zijn die menen dat de feedbacks netto negatief uitpakken waardoor de klimaatgevoeligheid beperkt blijft tot mogelijk maar een halve graad.

Ik geef dus geen ‘persoonlijke interpretatie’ aan de literatuur, ik geef simpelweg aan dat dit soort literatuur er is en dat het IPCC er weinig oog voor heeft en dat het IPCC toch vooral vertrouwt op de gemiddelde uitkomst van zo’n drie graden uit de klimaatmodellen.

Gisteravond voorafgaand aan het debat bij Studium Generale in Leiden gaf Vellinga toe dat ik dat van die een graad inderdaad niet heb geschreven. Het is sportief dat hij dat erkende. Te vaak in het klimaatdebat zijn mensen niet bereid fouten te erkennen, waardoor het debat moeizaam vooruit komt.

Tijdens zijn presentatie zei Vellinga ook dat selectief winkelen in feite onvermijdelijk is als je een boek schrijft (dit zal inderdaad blijken als we de komende weken wat uitgebreider ingaan op zijn boek) en ook op dat punt nam hij derhalve wat kritiek op mijn boek terug. Tenslotte noemde hij mijn boek en plein publiek ‘een aanrader’. In een volgende blogbericht zal ik wat uitgebreider ingaan op het debat van gisteravond. Theo Wolters schreef trouwens een uitgebreid verslag voor climategate.nl.

Share

Positive review of my book by Wouter Scheepens

Wouter Scheepens

I just received an email from Wouter Scheepens, who is working for Steward Redqueen, a consultancy firm in Haarlem that provides services focused at the interface of business and society. He alerted me to a review he wrote about my book. It’s a very positive review: Lees verder…

Share

Recensie op Klimazwiebel

Marcel Severijnen, die zelf ook zo nu en dan blogt over klimaatzaken, heeft positieve dingen geschreven over De staat van het klimaat op de Duitse blog Klimazwiebel. Het is voor zover ik weet de eerste Engelstalige recensie van het boek. Zo schrijft hij:

What makes this book so special? Crok is very exhaustive in dishing up details and pointing to a plethora of sources, and that makes it hard to access. He enlightens all possible points of discussion, and that deserves a great compliment. In the eyes of alarmists he will be seen as a skeptic, but it’s hard to rebound his elaborate studies. Alarmists, skeptics and critical followers of the climate debate, all are strongly advised to read this book.

Severijnen vindt dat het boek vertaald moet worden:

In the international domain of climate science this book should be available to everyone, and to my opinion the book deserves an English translation.

Ik krijg opvallend veel spontane mailtjes van lezers van het boek die hetzelfde vinden. Ik ben dan ook druk bezig met het zoeken van een buitenlandse uitgever. De komende weken hoop ik hier meer over te kunnen mededelen.

Share

Verwarring bij Noorderlicht: wat is nu precies een koele blik?

In een tweede reactie op de lange recensie van VPRO Noorderlicht liet ik zien dat Veerman wel degelijk veel kritiek op het IPCC erkent. Ik had drie kleuren in het stuk van Noorderlicht aangebracht, groen voor stukken waarin hij positief is over het boek en/of de auteurs; rood voor kritiek en blauw voor passages waarin Veerman het boek verkeerd interpreteert, of kritiek heeft op zaken die er niet in staan maar die er in zijn ogen wel in hadden moeten staan. Vandaag is rood aan de beurt. Welke kritiek heeft Veerman op het boek? Lees verder…

Share

Noorderlicht erkent heel wat kritiek op IPCC

In mijn eerste uitgebreide reactie op Elmar Veermans recensie op Noorderlicht schreef ik dat de negen stukken een vreemde compilatie vormen en vol staan met onduidelijkheden en tegenstrijdigheden. Om een beter beeld te krijgen van het geheel, heb ik alle teksten naar een Word-document gekopieerd. Vervolgens ben ik met drie kleuren fragmenten gaan arceren: groen voor stukken waarin hij positief is over het boek en/of de auteurs; rood voor kritiek en blauw voor passages waarin Veerman het boek verkeerd interpreteert, of kritiek heeft op zaken die er niet in staan maar die er in zijn ogen wel in hadden moeten staan. Sommige blauwe passages vallen in de categorie stropopredenering.

Het onderscheid tussen rood en blauw is dikwijls moeilijk te maken. Maar goed, een artikel analyseren is ook geen exacte wetenschap. Het heeft mij in ieder geval geholpen om een beter beeld te krijgen van zaken die Veerman als terecht/positief ervaren heeft en waarop zijn voornaamste kritiek zich richt.

Lees verder…

Share

Technisch Weekblad: het boek is taai maar verplichte kost

Erwin Boutsma, de hoofdredacteur van Technisch Weekblad, heeft voor de jongste editie een recensie geschreven over De staat van het klimaat. Hij is positief hoewel hij het boek taaier vindt dan bijvoorbeeld De Menselijke Maat van Salomon Kroonenberg. Dat laatste is overigens niet vreemd, het boek van Kroonenberg is een heel persoonlijke visie op de aarde vanuit geologisch perspectief en gebaseerd op decennia aan reizen en onderzoeken. Mijn boek is veel meer een droge analyse van het functioneren van het IPCC.

Samenvattend stelt Boutsma:

‘De staat van het klimaat’ is ondanks zijn taaiheid een belangrijk werk binnen het klimaatdebat en verplichte kost voor wie zich ervoor interesseert. Het boek toont ondubbelzinnig aan dat de ‘ongemakkelijke waarheid’ in feite hooguit een ‘ongemakkelijk vermoeden’ is en dat is een knappe prestatie van Crok. Door te wijzen op de inherente onzekerheden in de klimaatwetenschap plaatst hij de huidige miljardenmaatregelen tegen de klimaatverandering in een ander licht. De belangrijkste vraag is of die maatregelen toch terecht zijn – een stelling die PvdA-politicus en wetenschapper Diederik Samsom tijdens de presentatie van het boek verdedigde – of dat we ze beter kunnen inzetten voor de bestrijding van honger, ziektes en het ontwikkelen van alternatieve energiebronnen – de visie van Crok.

Share

Recensie Noorderlicht vat vol tegenstrijdig- en onduidelijkheden

Ik heb de afgelopen dagen de recensie van Elmar Veerman van Noorderlicht een aantal maal gelezen en op me in laten werken. Ik weet nog steeds niet zo goed wat ik ervan moet denken. Het is een vreemde compilatie geworden van een feitelijke beschrijving van het boek, Veermans mening over conclusies die ik trek, zaken die ik niet behandeld heb maar die ik van Veerman wel had moeten behandelen, Veermans eigen visie op klimaat- en klimaatbeleid. Zo ontstaat een jungle waarin ik als auteur van het boek al nauwelijks meer wegwijs kan worden, laat staan de gemiddelde lezer van de negen stukken. Lees verder…

Share

Agenda

Loading...

Donate to support investigative journalism on global warming

My blog list