Cook’s survey not only meaningless but also misleading

The new Cook et al. survey of the scientific literature is attracting worldwide media attention and even the American president tweeted (“Ninety-seven percent of scientists agree: #climate change is real, man-made and dangerous.”) about it. Yesterday my own first reaction on twitter was: “All this talking about consensus http://iopscience.iop.org/1748-9326/8/2/024024/pdf/1748-9326_8_2_024024.pdf … doesn’t improve our understanding of climate even a tiny bit” And I added that “it shows again how meaningless this kind of consensus analysis is”.

Now I still support the label “meaningless” but today I will add “misleading” to the list.

So what’s all the fuzz about? Cook et al. selected around 12,000 scientific abstracts that contained the words “global warming” or “global climate change” published in the period 1991-2011. With a large group of volunteers they then rated the papers using 7 categories. Around 8000 of the abstracts (2/3) take no clear position on Anthropogenic Global Warming (AGW). Of the remaining ~4000 abstracts more than 97% “endorse AGW” according to the paper. Only a tiny amount (78 papers) “reject AGW”. Hence they claim again that there is a consensus, that the debate is over and also that there is a gap between scientists and the public (see graph above). A much larger percentage of the scientists “endorses AGW” than the public at large.

Misleading
Now here comes the misleading part. If an abstract/paper “endorses AGW”, what would this mean for most people? Let’s look again at the tweet of Obama: “#climate change is real, man-made and dangerous”. If this is what it means for the president of the US, it probably means the same for many citizens who heard the news in the media. However, can this be sustantiated by the survey results? In no way.

To the credit of the researchers they made all their results available in a searchable database. Their rating system is online as well. There are 7 levels of endorsement, going from quantified endorsement of AGW all the way down to a quantified rejection of AGW. Seems fair enough. But here  is the issue. Only the first category can be regarded as a real or strong endorsement of AGW. Here is the description of category 1:

1. Explicit Endorsement of AGW with quantification
1.1 Mention that human activity is a dominant influence or has caused most of recent climate change (>50%).
1.2 Endorsing the IPCC without explicitly quantifying doesnt count as explicit endorsement – that would be implicit.

Now specifically look at 1.1. This comes close to the iconic statement from the IPCC AR4 report which said that “Most of the observed increase in global average temperatures since the mid-20th century is very likely due to the observed increase in anthropogenic greenhouse gas concentrations.” Now if 97% of the abstracts would repeat in slightly varying terms this major conclusion, than at least the conclusion of the survey would be more or less fair. However the survey doesn’t come even close.

Brandon Shollenberger, who is guest blogger at The Blackboard, was the first who reported that actually only 65 papers have been rated “category 1″. Yes that’s right, only 65 abstracts clearly “mention that human activity is a dominant influence or has caused most of recent climate change (>50%)”. 65 on a total of 12,000 is 0.5%. So a completely fair conclusion from their survey is that only 1 in 200 abstracts explicitly mentioned that humans are dominating climate. If you ignore the 8000 papers that were labelled category 4 (neutral, meaning having no position on AGW) the 65 would be 1.6%. The paper reported that only 78 papers (1.9% if you ignore the 8000 neutral abstracts) rejected AGW. (to be fair, as you can see in the table below only 10 papers fall in category 7 and therefore (7.1) “explicitly reject or minimise anthropogenic warming with a specific figure”.)

Now where is the 97% endorsement of AGW coming from? What the authors did is to add up the numbers of category 1 to 3 and of the category 5 to 7 which I show below*:

Category 1: 65
Category 2: 934
Category 3: 2933
Category 4: 8261
Category 5: 53
Category 6: 15
Category 7: 10
Total:         12271

As you can see the 78 “rejection of AGW” abstracts are the added number of category 5-7. Category 1-3 together adds up to 3932 papers. This 3932 divided by 4010 (the total of category 1-3 + 5-7) gives their impressive 97% (with the above numbers it is even 98%, see * for more explanation about how these numbers were found). However of these 3932 abstracts 2933 (75%) fall in category 3. Now how strong is the endorsement of AGW in this category? Here is the description:

3. Implicit Endorsement of AGW
3.1 Mitigation papers that examine GHG emission reduction or carbon sequestration, linking it to climate change
3.2 Climate modelling papers that talks about emission scenarios and subsequent warming or other climate impacts from increased CO2 in the abstract implicitly endorse that GHGs cause warming
3.3 Paleoclimate papers that link CO2 to climate change
3.4 Papers about climate policy (specifically mitigation of GHG emissions) unless they restrict their focus to non-GHG issues like CFC emissions in which case neutral
3.5 Modelling of increased CO2 effect on regional temperature – not explicitly saying global warming but implying warming from CO2
3.6 Endorsement of IPCC findings is usually an implicit endorsement. (updated this so it is more than just reference to IPCC but actual endorsement of IPCC)

I like 3.2: “endorse that GHG’s cause warming”. I also strongly agree with this part of 3.5: “implying warming from CO2″. The meaningless result of their whole exercise is that 75% of the abstracts that say something about AGW at all “link CO2 to climate change” or “imply warming from CO2″.

The misleading part is that they didn’t specify this result in their paper. Nowhere in their paper or in the supplementary material they even mentioned the total numbers in the different categories like I did in the simple table above. They only showed the total of category 1-3 in their figure 1(a):

 

Even the other >24% of AGW endorsement (based on the 4010) in category 2 is pretty meaningless:

2. Explicit Endorsement of AGW without quantification
2.1 Mention of anthropogenic global warming or anthropogenic climate change as a given fact.
2.2 Mention of increased CO2 leading to higher temperatures without including anthropogenic or reference to human influence/activity relegates to implicit endorsement.

In a comment under his post Shollenberger nicely explains who the different categories skew the result towards “endorsement of AGW”:

To give an example, if we say, “Humans are responsible for 40% of global warming,” that puts us in the bottom category. Change the number to 60%, and suddenly we’re in the top category. But what if we don’t give a number at all? If we just say “Humans cause some global warming,” we could be supporting a value 20% or 90%. Despite being able to support either position, we’d land in the top categories. That means the results will automatically be skewed toward the top.

 

Self confirming
Now for anyone who reads climate papers frequently this is totally obvious. Climate scientists have to frame their research in the abstract and there wouldn’t be so much climate papers if there was no concern for CO2.

So the whole result of this survey is completely self confirming. Because there is a concern for CO2 there is a lot of funding of climate science. This then generates a lot of climate science papers (they surveyed 12,000 but mention there are many more). In the abstracts scientists refer to the concern about CO2. The abstract then falls into category 2 or 3 and therefore almost all the papers “endorse AGW”.

 

* This is how you can replicate the numbers. Go to http://www.skepticalscience.com/tcp.php?t=search and type just a single letter in the search term box (I used “a”). This generates the total of 12,271 abstracts. Then select the whole period 1991-2011 and just search the 7 different categories. This generates the table from the blog post above.

 

Sessie met Kamp opgepikt door Trouw

Trouw komt vandaag met maar liefst twee stukken (een zelfs op de voorpagina! en een op pag 12/13) over de klimaatsessie die Economische Zaken vorige week organiseerde voor minister Kamp. De stukken putten met name uit de notitie die PBL/KNMI schreef ter voorbereiding op de sessie. Die stukken plus de presentaties van Bart Strengers en Wilco Hazeleger staan nu ook online.

Mijn naam is weliswaar genoemd in Trouw maar uit mijn stuk is niet of nauwelijks geciteerd. Trouw zet stukken tegenwoordig niet meer gratis online en ik zal daarom de stukken zeker vandaag nog niet integraal online zetten. Het stuk op de voorpagina begint als volgt:

Kamp wil feiten over het klimaat

Nieuwe minister hoopt zin en onzin te scheiden zodat hij weet waarop hij beleid moet baseren

Minister Henk Kamp (economische zaken) wil af van de controverse tussen klimaatsceptici en wetenschappers over de opwarming van de aarde. In een vertrouwelijke sessie met deskundigen heeft hij getracht de zin en de onzin in het klimaatdebat te scheiden, als basis voor nieuw beleid.

Kamp is sinds kort verantwoordelijk voor het klimaatbeleid. Wetenschappers zijn het over het algemeen eens over de ernst van de opwarming van de aarde, maar in het maatschappelijk debat worden de uitkomsten van onderzoek betwist. Kamp wil weten welke argumenten in de discussie op feiten zijn gebaseerd, en welke op fictie. Hij vroeg vertegenwoordigers van het KNMI en het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) om presentaties te houden. Ook klimaatjournalist Marcel Crok, die vraagtekens zet bij de rol van CO2 bij de opwarming van de aarde, mocht zijn visie geven. Alle deelnemers hebben geheimhouding moeten beloven over het gesprek, maar publiceerden wel de door hen geleverde stukken.

De rest van het stuk op de voorpagina put uitsluitend uit de Notitie van het PBL/KNMI. In het tweede langere stuk wordt wel heel summier iets over sceptische argumenten gezegd. Bijvoorbeeld: Lees verder…

PBL, KNMI en Crok lanceren website Climate Dialogue

climatedialogue

Actieve deelnemers aan het klimaatdebat verzuchten geregeld dat er zo weinig ontwikkeling in zit. Vaak lijkt het debat een loopgravenoorlog waarbij de twee kampen elkaar vanuit hun loopgraven bestoken, zonder ook maar een millimeter te bewegen.

Hoewel ik dit beeld herken ervaar ik het toch anders. Ten eerste is het logisch dat argumenten in het debat niet snel wijzigen. Klimaatverandering is een langzaam en complex proces. Het is mede daarom vrij eenvoudig om je eigen standpunt overeind te houden. Dat zie je aan beide kanten van het spectrum. Mainstreamers geven de CO2-hypothese niet op nu er 15 jaar stagnatie is. Er zijn altijd genoeg uitvluchten te bedenken zoals de opwarming van de diepe oceanen die onverminderd door zou gaan. Aan de andere kant van het spectrum is er weinig bewijs voor bijvoorbeeld de kosmische stralingshypothese van Svensmark. Maar de Deen geeft ook nog niet op, al heeft hij nog een lange weg te gaan voordat hij zelfs zijn mede-sceptici aan zijn zijde zal vinden. Mainstreamers verwijten Svensmark koppigheid, want zijn argumenten zouden al lang ‘verworpen zijn’. Sceptici verwijten mainstreamers ook koppigheid, want ze negeren al die signalen die bijvoorbeeld duiden po een veel lagere klimaatgevoeligheid dan de door het IPCC gepredikte drie graden.

Ten tweede zijn er in de loop der jaren toch grote veranderingen geweest. De film van Al Gore gaf de alarmistische visie een enorme boost. Het vierde IPCC-rapport werd algemeen beschouwd als het definitieve bewijs voor een grote invloed van CO2. Aan sceptische zijde is de ontmanteling van de hockeystick enorm invloedrijk geweest. De opkomst van blogs is voor sceptici waarschijnlijk nog belangrijker geweest dan voor de mainstream die in de wetenschap immers de touwtjes al stevig in handen hebben. Climategate en de IPCC-fouten waren een zware slag voor de mainstream en door het falen van de conferentie in Kopenhagen raakte het onderwerp van de internationale agenda.

Iedereen die actief is in het debat probeert zijn eigen stem te vinden. Mijn insteek is (geweest) dat de wetenschap er nog lang niet uit is en dat het belangrijk is dat de wetenschap dat erkent. Dat critici gehoord worden en meegenomen worden in assessments zoals die van het IPCC.

Door climategate en de IPCC-fouten wordt die opvatting nu breder gedeeld getuige ook de motie van Helma Nepperus die eind 2010 gesteund werd door bijna alle politieke partijen. Als gevolg van die motie lanceren het PBL, het KNMI en ikzelf deze week een internationaal discussieplatform.

Het idee voor dit platform ontstond al vlak na climategate, toen ingenieur Theo Wolters de oprichters van climategate.nl een mailtje stuurde waarin hij opriep voor bruggen bouwen in plaats van de polarisatie versterken. Theo en ik hebben sindsdien samen aan het idee gewerkt. In 2011 hadden we de financiering bijna rond maar helaas ketste dat af. Nu is het platform een van de antwoorden van het ministerie van Infrastructuur en Milieu op de motie van Helma Nepperus.

Twee jaar geleden verscheen mijn boek De staat van het Klimaat. Wie mij toen gezegd had dat ik twee jaar later in opdracht van het ministerie het vijfde IPCC-rapport zou mogen reviewen en tevens samen met KNMI en PBL een internationaal discussieplatform zou opzetten, had ik uitgelachen. Maar blijkbaar kunnen zaken toch sneller veranderen dan de participanten aan dit debat zelf soms denken.

Hieronder het integrale nieuwsbericht van het PBL over de lancering van Climate Dialogue.

Lees verder…

Den Haag Nederlandse hot spot

Den Haag kent het sterkste oppervlakte hitte-eiland (SHI) effect van de Nederlandse steden. Tijdens een warme periode in 2006 werd in Den Haag zelfs een maximaal verschil van 15,4 graden met het buitengebied gemeten. Gemiddeld bedroeg in deze korte periode in 2006 het verschil in Den Haag overdag 8,6 graden. Gemiddeld over alle steden over de 73 grootste steden bedragen de verschillen 2,9 graden overdag en 2,4 graden ‘s nachts.

Deze resultaten staan vermeld in een TNO-rapport dat deel uitmaakt van het Climate Proof Cities-project.

Voor de goede orde, het gaat hier om de temperatuur van het oppervlak en niet van de lucht er vlak boven. De kaart hierboven geeft de temperatuurverschillen weer tussen de steden en buitengebieden. De kleur rood geeft een verschil aan van meer dan acht graden. Links is de kaart voor overdag en rechts voor ‘s nachts.

Vorig jaar was met behulp van weeramateurs in steden al een beeld gekregen van het Urban Heat Island-effect van steden, gemeten in de lucht. Het huidige TNO-rapport vergelijkt de uitkomsten en constateert dat het UHI-effect (in de lucht dus) over het algemeen sterker is dan het SHI-effect (aan de grond dus). Daar zijn echter flink wat kanttekeningen bij te plaatsen schrijven de auteurs omdat enerzijds de nu gebruikte satelliet-opnames slechts een momentopname geven (1 dag en 1 nachtopname in de zomer van 2006). Anderzijds verkrijgen we met de satelliet een beeld van de hele stad en omgeving terwijl het onderzoek met de weeramateurs vaak afhankelijk was van een enkele weeramateur die doorgaans in de buitenwijken van een stad woonde.

Niettemin is het interessant onderzoek. Lees het hele rapport hier.

[Update: een lezer heeft de KNMI-meetstations in de bovenstaande kaart geplakt. Te zien is dat sommige stations (Rotterdam) in het stedelijke gebied liggen, maar vele ook daarbuiten.

 

New paper cuts recent anthropogenic warming trend in half

An interesting new paper (behind paywall) has been accepted for publication in the Journal of the Atmospheric Sciences. The paper by Jiansong Zhou and Ka-Kit Tung of the University of Washington, Seattle is titled “Deducing Multi-decadal Anthropogenic Global Warming Trends Using Multiple Regression Analysis”. This paper will add fuel to the recent discussions about the nature of the global warming trend and whether it recently has stabilized or not. The authors by the way conclude it has not. Their main conclusions however is:

When the AMO is included, in addition to the other explanatory variables such as ENSO, volcano and solar influences commonly included in the multiple linear regression analysis, the recent 50-year and 32-year anthropogenic warming trends are reduced by a factor of at least two. There is no statistical evidence of a recent slow-down of global warming, nor is there evidence of accelerated warming since the mid-20th century.

Lees verder…

Artikel “Weerkundigen: ‘Opwarming van aarde al in 1996 gestopt’” terecht gewist

Er is plots veel aandacht voor het feit dat de temperatuur op aarde zich al zo’n vijftien jaar op een plateau bevindt. De Telegraaf nam gisteren een artikel daarover van de Daily Mail over en plaatste vandaag een bericht erover zelfs op de voorpagina, met onder andere reacties van Hajo Smit en mijzelf.

Andere media volgden waaronder AD, de Volkskrant en BNR Duurzaam. Deze artikelen zijn echter ijlings van het web gehaald en leiden nu naar een pagina met de mededeling error, zie hier, hier en hier. Wat was er zo verkeerd aan deze artikelen dat ze moesten worden teruggetrokken? Was de boodschap onwelgevallig en moest die daarom gecensureerd worden of was het artikel gewoon slecht?

Gelukkig zijn artikelen dankzij het ijverige copy/paste gedrag van websites en blogs altijd nog wel ergens te achterhalen. Zo ook deze keer. Het lijkt erop dat de bron van het stuk in de bovengenoemde media een publicatie is van de Belgische krant De Morgen, waar het stuk overigens ook is verdwenen. De titel van het stuk luidde: Weerkundigen: ‘Opwarming van aarde al in 1996 gestopt’.

Ik vond het integrale artikel terug op http://the-embassadorion.blogspot.nl/2012/10/weerkundigen-opwarming-van-aarde-is-in.html en geef het hieronder ook integraal weer: Lees verder…

15 jaar geen opwarming

HadCrut4 wereldgemiddelde temperatuur

Collega David Whitehouse van de Britse Global Warming Policy Foundation (GWPF) bericht vandaag dat de Britse Met Office/Hadley Center en de Climate Research Unit eindelijk de langverwachte HadCrut4-data geactualiseerd hebben. Met 2011 erbij is er geen opwaartse trend sinds 1997, zie de grafiek hierboven die gemaakt is door de GWPF. Dat betekent dat de stagnatie van de mondiale temperatuur nu vijftien jaar duurt.

Dat is geen cherry picking legt Whitehouse in zijn stukje uit. Je begint gewoon aan het eind en gaat net zo lang terug totdat er een opwaartse trend is. Dat is dus in het geval je in 1996 zou starten.

Het zestiende jaar zonder opwarming (2012) zit er ondertussen aan te komen. Deze zomer leek het er even op dat we op een El Niño afstevenden maar zoals blogger Luboš Motl vandaag op zijn blog bespreekt lijkt de El Niño van de baan. Daarmee zou ook 2013 wel eens geen recordjaar kunnen worden en dan zitten we op 17 jaar. Laat dat nou net het aantal jaar zijn dat volgens Ben Santer, een prominente mainstream klimaatwetenschapper, nodig is om het antropogene klimaatsignaal van de ruis (het grillige weer) te onderscheiden.

We leven in interessante tijden.

Klimaatvoorspellingen over weersextremen zijn enorm onbetrouwbaar

De kop boven dit stuk zal de lezer mogelijk niet verbazen. Volgers van deze blog weten dat klimaatmodellen de grootst mogelijke moeite hebben met het goed simuleren van extremen. Verrassend is echter de bron van deze conclusie, een NWO-artikel van deze week over een onderzoeksproject dat de kloof tussen wetenschappers en belanghebbenden poogt te verkleinen. Arthur Petersen van het PBL leidt dit onderzoeksproject met de lange titel ‘Bridging the gap between stakeholders and climate modellers: demand-driven adaptation assessment for uncertain changes in weather extremes’.

Mijn oog werd extra door het stuk getrokken omdat ik binnenkort in Zwolle bij Trendbureau Overijssel deelneem aan een minicongres over regionaal klimaatbeleid (ik zal binnenkort linken naar het programma), waar naast mijzelf ook Arthur Petersen en Pier Vellinga zullen spreken. Ik neem aan dat Petersen daar meer zal vertellen over dit onderzoeksproject. Lees verder…

Windstroom valt tegen

 

Kees le Pair stuurde me onderstaand persbericht over een nieuw rapport dat hij opstelde en ook naar de Tweede Kamer stuurde. Ik heb delen van het rapport gelezen. Het is degelijk en grondig werk. De hoofdconclusie moge duidelijk zijn: windstroom valt tegen.

Het is al langer bekend dat windmolens maar ongeveer een kwart van hun maximale vermogen opleveren op jaarbasis. Vervolgens moet echter nog in ogenschouw worden genomen dat de back-up die nodig is als het niet waait het rendement van de back-up centrales lager maakt.

Volgens het rapport maken CBS-cijfers het nu voor het eerst mogelijk om te bepalen hoe groot het effect is van het verlaagde rendement van met name gasgestookte centrales die een tekort aan windstroom moeten ondervangen. Le Pair concludeert dat uiteindelijk een rendement overblijft van het windpark van 8,7%. Bedenk de eerstvolgende keer dat een nieuw windpark wordt aangeprezen met de tekst “kan 100.000 huishoudens van stroom voorzien” dat het er in werkelijkheid maar 8700 zijn.

Hieronder volgt het volledige persbericht:

Lees verder…

Was juli echt de warmste maand ooit in de VS?

Google news verwijst al naar honderden artikelen die melden dat juli 2012 de warmste maand ooit was in de VS. Ook Nederlandse media (Trouw en Nederlands Dagblad) doen mee. De bron is een persbericht van NOAA dat deze claim inderdaad maakt.

Gelukkig hebben we tegenwoordig ook een blogosfeer waarin dergelijke claims onmiddellijk tegen het licht gehouden worden en zo nodig genuanceerd. Twee vermeldenswaardige reacties zijn die van Roy Spencer en Anthony Watts.

Spencer laat zien dat NOAA gelijk heeft als we naar de gemiddelde temperatuur kijken. De maximumtemperaturen (rode lijn in de grafiek hieronder) waren echter hoger in 1936: Lees verder…

Agenda

Loading...

Donate to support investigative journalism on global warming

My blog list