Afkoeling aerosolen echt kleiner

In mijn boek De staat van het klimaat schreef ik dat research sinds het vierde IPCC-rapport erop wees dat het afkoelende effect van aerosolen (aanzienlijk) kleiner is dan tot nu toe gedacht. Op pagina 118 staat:

Terwijl het opwarmende effect van roet dus op het lijstje opwarmende factoren moet, lijkt het afkoelende effect van aerosolen almaar kleiner te worden. Dat wil zeggen, kleiner dan de balken in afbeelding 8 suggereren. In 2009 publiceerde de Noor Gunnar Myhre een artikel in Science, waarin hij de koeling door het directe aerosoleffect naar beneden bijstelde.

Het indirecte aerosoleffect lijkt ondertussen helemaal op de helling te staan. De Amerikaanse klimaatonderzoeker Graeme Stephens van Colorado State University is nauw betrokken bij twee belangrijke satellietmissies van NASA: CloudSat en Calipso. Deze twee satellieten vliegen vlak achter elkaar aan en geven een ongekend scherp driedimensionaal beeld van wolken en aerosolen. Uit de metingen blijkt volgens Stephens dat het indirecte aerosoleffect vrijwel nul is.

Vooral de zeer lage schatting voor het indirecte aerosol effect (het effect van aerosolen op wolken) van Stephens baarde opzien. Stephens vertelde mij dat tijdens een interview dat ik met hem had in de zomer van 2009 in Fort Collins. Hij vertelde het bovendien in een Gewex-lezing in 2009, zie deze blog van Pielke. De onderzoekers van PBL en KNMI die mijn boek doorlichtten vroegen zelfs bij Stephens na of hij dat inderdaad gezegd had.

In de reactie op Klimaatportaal op dit deel van mijn boek schreef het KNMI/PBL-team onder andere:

En ten slotte wordt gesteld op basis van een interview met de klimaatwetenschapper Graeme Stephens dat satellietgegevens aantonen dat het indirecte effect van aerosolen, via hun effect op wolkenvorming, nihil is. Maar er zijn ook studies te noemen die juist laten zien dat het klimaateffect van aerosolen te laag wordt ingeschat (Ruckstuhl, 2009, JGR; Dwyer, 2010, JGR).

Dezelfde onderzoeker die Crok aanhaalt om een netto aerosolforcering van nul te onderbouwen, Ramanathan, heeft een zelfde type berekening uitgevoerd in een andere studie, maar met een andere conclusie (Ramanathan en Feng, 2008): Uitgaande van de IPCC schatting voor klimaatgevoeligheid van 3 °C (2 tot 4.5 °C) per CO2 verdubbeling berekent hij een verwachte huidige opwarming op basis van alleen de broeikasgassen (inclusief ozon) van 2.4 °C (1.6 tot 3.6 °C). De trend in de oceaan warmte-inhoud berekent hij op 0.6 W/m2, wat volgens dezelfde klimaatgevoeligheid overeenkomt met ~0.5°C aan overtollige warmte die in de oceanen is opgeslagen. Op basis van verschillende gegevens schat Ramanathan de netto aerosolforcering op -1.4 W/m2 (iets sterker negatief dan vermeld als beste waarde in het laatste IPCC rapport), hetgeen overeenkomt met een afkoeling van -1.2 °C (-0.4 tot -2 °C). Het netto verwachte effect is dus 2.4 °C – 1.2 °C – 0.5 °C = 0.7 °C wat vrijwel exact overeenkomt met de waargenomen mondiale opwarming (zie SkepticalScience voor een vergelijkbare berekening)

Men verweet mij in feite kersen plukken, het niet noemen van alle studies over dit onderwerp. En de groep bleef op dat moment vasthouden aan de beste schatting van het IPCC van -1,2 W/m2 (voor het totale aerosol effect). Men vermeldde echter niet dat alle schattingen destijds gebaseerd waren op een combinatie van metingen en modellen en dat de schatting van Stephens puur gebaseerd was op de metingen van Cloudsat en Calipso (twee satellieten die vlak achter elkaar aanvliegen en die dus vrijwel tegelijkertijd metingen doen aan aerosolen en wolken).

Ik ben de publicatielijst van Stephens blijven volgen maar gek genoeg publiceerde hij zijn lage schatting van het indirecte aerosol effect nooit in de literatuur. Bart Strengers van het PBL (met wie ik samen in de redactie zit van climatedialogue.org) ontving wel een manuscript van Stephens maar deze paper heeft zo te zien nooit de eindstreep gehaald. Zodoende is de schatting van Stephens nog altijd niet gepubliceerd, zo lijkt het. Best wel vreemd voor een getal dat zo belangrijk is in het klimaatdebat.

Onlangs vroeg ik Stephens nog maar eens per e-mail of hij zijn schatting al gepubliceerd heeft. Ik kreeg geen antwoord. (opmerking: ik zoek hier niet veel achter. Stephens maakte een vrij stugge indruk in het gesprek dat ik met hem had. Hij heeft gewoon weinig zin om met journalisten in contact te treden, zo  lijkt het.)

Ik besprak mijn ervaringen onlangs ook met Nic Lewis, een Britse wiskundige, die zijn werkzame leven doorbracht in de financiële wereld, en die zich de laatste jaren als een soort McIntyre op de klimaatliteratuur heeft gestort, waarbij hij zich met name richt op klimaatgevoeligheid. Lewis komt vandaag met een must read analyse van klimaatgevoeligheid (een toegankelijke versie ervan is geschreven door Matt Ridley).

Ik besprak de lage schattingen voor het indirecte aerosol effect de afgelopen weken met Lewis (met wie ik veel contact had over de review van de Second Order Draft van het IPCC AR5 rapport). Lewis besprak het weer met de Britse onderzoeker Richard Betts en die nam op zijn beurt de moeite om het verhaal te checken bij Stephens. De reactie van Stephens staat nu op Bishop Hill en ik herhaal ‘m hier:

I may have said that [dat indirect aerosol effect vrijwel nul is, MC] and as I don’t follow blogs I cant say how out of context that is – I think all evidence (but not yet agreed upon by all) is that the indirect forcing is much smaller in reality than is applied in models and there are many reasons for this expectation, among the most important being that there is clear evidence that Twomey effects (so-called 1st indirect effect), and that which is mostly dominant in models, is practically invisible in the real world because of other compensating effects that occur – but we don’t fully understand all these compensating effects at all yet it appears these effects offset any Twomey effect- I think my comment on zero is based more on sound science arguments – we know aerosol can affect clouds, we know in the real world these effects are a net result of various processes not yet understood, some positive and some definitely negative, and as a science exercise we ought to consider a climate projection enterprise without AIE completely – the worrying thing for me is that climate model sensitivity is grossly defined by how small or large an AIE is in models and if this is indeed the case then there isnt much scientific stock to be placed on climate sensitivity at all because its based on processes we don’t understand and are artificially represented in models and I would argue do damage to our ability to understand and diagnose the internal processes that also shape climate sensitvity- as an exercise it would be far better to perform projections with the unknown and not yet understood AIE turned off completely and thus may well be much closer to reality (for reasons mentioned) than projections that are based on inidirect forcings of 1, 2 or more Wm-2 . I am sure this view isnt accepted by all.

Dus ruim drie jaar na dato blijft Stephens bij de opmerkingen die hij in het interview met mij ook maakte. Hij pleit er zelfs voor om het indirecte aerosol effect uit de modellen te halen zolang we het niet beter begrijpen. Zonder het indirecte aerosol effect zouden modellen de recente opwarming echter overschatten.

Lewis laat in zijn analyse zien dat ook het IPCC de schatting voor de afkoelende werking van aerosolen in de SOD fors naar beneden heeft bijgesteld (naar -0,9 of zelfs -0,7 W/m2). Dit heeft grote consequenties voor de schatting van de klimaatgevoeligheid, laat Lewis zien. Hij stelt nu en verwijst naar diverse papers die dat ook doen dat de beste schatting van de klimaatgevoeligheid rond de 1,6 graden Celsius is. Aan het eind van zijn artikel geeft hij een likely range voor de klimaatgevoeligheid van 1,25 tot 2,75. Daarmee ligt zijn hele likely range onder de beste schatting van het IPCC van drie graden. Het zijn interessante tijden.

 

Share

46 comments to Afkoeling aerosolen echt kleiner

  • Lennert Veerman

    Tja, Marcel, zolang Stephens zijn resultaten en schattingen niet publiceert in een peer-reviewed tijdschrift hebben we het natuurlijk nergens over, wetenschappelijk gesproken. Opmerkingen in interviews met journalisten doen er niet toe, en het feit dat de publicatie er 3 jaar na dato nog steeds niet is moet je toch skeptisch maken. Maar ‘hope springs eternally’.

  • Marcel Crok

    Lennert, het verschil tussen Stephens en het IPCC is al niet zo groot meer, 0,1 vs 0,33 W/m2 voor indirect aerosol effect. Stephens is een hoog gewaardeerde klimaatonderzoeker, vroeg of laat publiceert hij het wel. Het verrast en verbaast me wel dat het zo lang duurt en je vraagt je dan ook af of het ook zo lang geduurd zou hebben als hij het tegenovergestelde gevonden zou hebben, namelijk dat het indirecte aerosol effect sterker koelde dan we dachten…

  • Arjan

    @Marcel, volgens mij is het zo dat de modellen (ten opzichte van de ook erg onzekere schattingen afkomstig van observaties) het indirecte effect te hoog inschatten en het directe effect te laag. Is het directe effect in AR5 aangepast? Zover als ik weet waren de schattingen van relatief kort geleden binnen deze brede range:

    Model RF: (Forster et al., 2007; Quaas et al., 2009)
    direct: -0.2 to -0.9 W m-2
    indirect: -0.5 and -1.5 W m-2

    Remote sensing RF
    direct: -0.9 – -1.9 W m-2 (Bellouin et al., 2005; Quaas et al., 2008)
    indirect: -0.2 +/- 0.1 W m-2 (Quaas et al., 2008)

    Met andere woorden, volgens mij is er niet zo veel veranderd (helaas!). Schattingen van de 2xCO2 RF zijn dan gelukkig ook niet alleen gebaseerd op het simuleren van het recentelijke temperatuurverloop! Het blijft bijzonder frustrerend dat deze tot nu toe niet nauwkeuriger bepaald kan worden. Ik verwacht ook niet zo veel verbeteringen gezien het feit dat de observationele systemen steeds meer verouderen en niet worden vervangen door betere. Het verlies van de Glory satelliet is in dit opzicht ook echt een regelrechte ramp voor de wetenschap (en iedereen die daarvan afhankelijk is). Nu kunnen we slechts hopen dat de klimaatgevoeligheid (dit dan voor temperatuur) laag is, maar als je naar de dramatische klimaatveranderingen kijkt (op lange (geologische) termijn) lijkt dit niet gerechtvaardigd (nb: als de temperatuur niet zo gevoelig is voor RF, dan zijn de proxies dat in ieder geval wel, en dat is ook nauwelijks een geruststelling!).

  • Jos Hagelaars

    Leuk dat Nic Lewis in een blogje de methode van Gregory 2002 toepast op de huidige data.

    De grootste onzekerheid in de berekening van Lewis is de OHU over een periode van niet meer dan zo’n 10 jaar. Gregory 2002 ging uit van een periode van 37 jaar.
    Lewis neemt daarbij aan dat de warmte-inhoud van de oceanen beneden een diepte van 2000 meter te verwaarlozen is. Dat is discutabel natuurlijk, waarom zouden de oceanen opwarmen tot 2000 meter en daarna helemaal niet meer?
    Juist over de periode 2000-2011 laten de Levitus data zien dat de OHU over een diepte van 0-2000 een stuk groter is dan die over 0-700 meter. De oceanen zijn gemiddeld zo’n 3700 meter diep, als ik de OHU van de periode 2000-2011 extrapoleer over 0-300, 0-700 en 0-2000 meter kom ik voor 0-3700 meter op 0.85 W/m2. Dit zou dan een ECS van 2.2 °C opleveren. Mijn aanname is, net als die van Lewis, een ongefundeerde aanname en dat maakt die ECS van 2.2 °C net zo geldig als zijn getalletje van 1.6 °C.

    Als Nic Lewis iets wezenlijks wil bijdragen moet hij een wetenschappelijk artikel schrijven met daarin valide schattingen betreffende alle onzekerheden en een keurige onzekerheidsverdeling maken, zoals je die wel kunt vinden in figuur 2 van Gregory 2002. In die figuur ligt de ECS met de grootste kans trouwens op 2.1 °C en Gregory 2002 geeft in de samenvatting alleen een ondergrens van 1.6 °C voor de klimaatgevoeligheid.

    Een onlangs verschenen en interessante paleoklimatologische studie over de ECS, echte wetenschap en geen blogje, is de studie van Rohling et al:
    “Over the past 65 million years, this reveals a climate sensitivity (in KW-1m2) of 0.3–1.9 or 0.6–1.3 at 95% or 68% probability, respectively. The latter implies a warming of 2.2–4.8 K per doubling of atmospheric CO2, which agrees with IPCC estimates.”

    NOAA Levitus data via:
    ftp://ftp.nodc.noaa.gov/pub/data.nodc/woa/DATA_ANALYSIS/3M_HEAT_CONTENT/DATA/basin/3month/
    Gregory 2002:
    http://journals.ametsoc.org/doi/pdf/10.1175/1520-0442%282002%29015%3C3117%3AAOBEOT%3E2.0.CO%3B2
    Rohling 2012:
    http://droyer.web.wesleyan.edu/Rohling_et_al_2012_Nature.pdf

  • Honest Broker

    Voor wat het waard is: volgens Nic Lewis is er van alles mis rondom klimaatgevoeligheid.

    http://wattsupwiththat.com/2012/06/25/throwing-down-the-gauntlet-on-reproducibility-in-climate-science/

    http://wattsupwiththat.com/2011/07/05/the-ipcc-and-high-biased-climate-sensitivity/

    http://judithcurry.com/2011/07/05/the-ipccs-alteration-of-forster-gregorys-model-independent-climate-sensitivity-results/

    Kom ik toch bij dit lijstje uit. Voor ieder wat wils: klimaatgevoeligheid in diverse studies de afgelopen 10 jaar lopend van 0.5 tot 9 graden voor 2xCO2. De studie waarin dit lijstje staat komt trouwens uit op 1.1 ± 0.8 °C (95%) voor 2xCO2.

    http://wattsupwiththat.files.wordpress.com/2012/10/climate-sensitivity-estimates.png

    http://www.clim-past-discuss.net/8/4923/2012/cpd-8-4923-2012.html

    HB

  • Marcel Crok

    @Arjan
    Heb je het stuk van Lewis al gelezen?
    De cijfers die jij nu geeft zijn verouderd. Dit schrijft Lewis op basis van de SOD en de papers die daaronder liggen:
    Table 8.7 shows that the best estimate for total aerosol RF (RFari+aci) has fallen from −1.2 W/m² to −0.7 W/m² since AR4, largely due to a reduction in RFaci, the uncertainty band for which has also been hugely reduced. It gives a higher figure, −0.9 W/m², for AFari+aci. However, −0.9 W/m² is not what the observations indicate: it is a composite of observational, GCM-simulation/aerosol model derived, and inverse estimates.

  • Marcel Crok

    @Jos Hagelaars
    Jos, ik ben een beetje teleurgesteld door je reactie. Ik heb je hoog zitten, maar onlangs je brief naar de Volkskrant was al tenenkrommend zwak (bv de 97% consensus waar je mee kwam) en deze reactie is ook ver onder de maat. les 1: onderschat je opponent nooit. Je onderschat enorm hoeveel kwaliteiten Lewis heeft en hoeveel werk hij de afgelopen jaren heeft verzet om een voor een de belangrijke studies over klimaatgevoeligheid door te lichten. Lewis is van het kaliber McIntyre, wiskunde gestudeerd in Cambridge, daarna loopbaan in andere sectoren en nu hij semi-gepensioneerd is heeft hij zich gestort op de klimaatwetenschap. Je denigrerende toon is ongepast.
    Ik heb je inhoudelijke punten aan Lewis voorgelegd en hier is zijn reactie:

    1. Measurement of ocean heat content (OHC) has become very much more accurate in recent years, thanks in particular to the Argo network. The average error bar for World OHC 0-2000m, per Figure 1 of Levitus et al. (2012), over the last decade is only about a third of what it was over the 37 years to 1994, and the regression slope standard error is actually lower than it was in Gregory et al (2002). Moreover, if the last 20 years of Levitus (2012) data is used, the regression slope is unchanged, and the slope estimate SE is halved.

    2. He obviously doesn’t understand diffusion like processes – extrapolating OHU by depth is absurd! Specifically: a) The SOD concludes (3.2.4) that ” there is sufficient information to conclude that the warming of the global ocean from circa 1992–2005 is likely not distinguishable from zero between 2000 and 3000 m depth”; and b) I do not ignore changes in OHC below 2000m; I include an allowance for them, based on estimates in the SOD. He obviously hasn’t read my Appendix 2 (last paragraph for OHC).

    3. I give a lot more detail than Gregory (2002), so what is he objecting to? My uncertainty estimate is more accurate than Gregory 2002’s, since I allow for the correlation between the uncertainty in the change in forcing and the uncertainty in the forcing arising from a doubling of CO2, and I allow for the internal variability of global temperature. I also use a larger number of random simulations. If he can point to anything I have got wrong, let him do so.

    4. Who says only peer reviewed papers are real science. Does he think Einstein’s famous 1905 papers were peer reviewed?

    5. The IPCC itself concluded (AR4 Box 10.2) that uncertainties in LGM studies were too great to place reliance on estimates of climate sensitivity derived from them. The same applies, a fortiori, to studies based on events dating back 65 million years.

    In de geest van Climate Dialogue, we hoeven het wat mij betreft niet met elkaar eens te zijn/worden, maar laten we elkaar wel respectvol behandelen.
    Overigens, Lewis heeft twee papers geschreven en gesubmit (vlak voor de IPCC-deadline van 31 juli).

    Marcel

  • Arjan

    @Marcel, ik zal binnenkort nog eens goed rondkijken. Ik blijf alleen erg skeptisch, er was altijd al een mega grote range in schattingen van de aerosol direct en indirect radiative forcing (RF) en een flinke discrepantie tussen modellen en observaties. Ook zeg je dat de onzekerheid in de indirecte RF veel kleiner is geworden (waarin? In modellen of afgeleid van observaties?), maar dit was in de observaties al slechts -0.2 +/- 0.1 W m-2 en ik zie geen waarden die hier significant vanaf wijken. Echter de schattingen van het directe effect zijn veel groter in observaties dan in modellen, is dit veranderd? De best estimate RF valt volgens mij ook nog steeds binnen de vorige onzekerheidsmarge; komen de modelschattingen van het directe effect nu wel overeen met de observaties, of is die nog steeds veel lager? Nogmaals, ik zal zelf ook eens wat recentere (2009-2012) artikelen bekijken. Mijn ervaring met veel “skeptici” is dat ze meestal erop wijzen dat de observaties een veel lagere aerosol RF geven dan de modellen, en dan vergeten erbij te zeggen dat dit alleen voor het indirecte effect geldt; en dat het voor het directe effect juist andersom is. (NB: aerosol RF is nooit direct gemeten, dus remote sensing RF of RF van observaties worden ook bepaald met modellen; die helaas ook afhangen van erg onzekere aannamens!)

  • Jos Hagelaars

    @Marcel

    Tenenkrommend en onder de maat, tja Marcel ik kan blijkbaar niet veel beter. Ik moet roeien met mijn eigen beperkte geestelijke riemen, je zal daar helaas mee moeten leren leven.
    Over dat respectvol ben ik het geheel met je eens. Als ik de indruk heb gewekt dat ik grote twijfels heb over de kwaliteiten van Lewis, mijn excuses daarvoor, dat is namelijk juist niet het geval. Hij laat zien dat hij kritisch kan kijken naar bepaalde aspecten van de klimaatwetenschap en tevens dat hij de wiskundige details zeer goed kan doorgronden.

    Wat ik niet begrijp, is de opstelling van Lewis.
    Juist als je dat niveau hebt wat hij etaleert waarom dan die beperking tot blogjes?
    Waarom kritiek uiten op andere onderzoeken (bijv. Knutti, Forest) op blogs maar die kritiek niet keurig verpakken in een wetenschappelijk artikel en de discussies voeren met die andere auteurs via de wetenschappelijke literatuur?
    Waarom alleen studies goed noemen die eenzelfde uitkomst geven als wat hijzelf produceert?
    Ik blijf erbij dat als hij iets wezenlijks wil bijdragen dat hij moet publiceren, die twee papers van hem ken ik niet, maar ik zal ze lezen als het kan.
    Alle wetenschap is gebaat bij een kritische blik, laat hem dan ook de discussie daar opzoeken waar het hoort en niet voeren met mensen zoals jij en ik.

    – Over het extrapoleren van OHU, dat vond ik zelf ook al ongefundeerd, staat in mijn tekst. Het was alleen maar om aan te geven dat, indien er wel warmte naar de diepe oceaan is getransporteerd in die periode 2002-2011, de ECS een stuk hoger kan worden. Ik blijf vinden dat de aanname die Lewis doet: “OHU in the 2000–3000 m layer is estimated to be negligible” discutabel is, zijn “allowance” is dat hij het alleen opneemt in de onzekerheid. Waarom hij diffusie noemt snap ik niet, maar er zijn wel degelijk studies die laten zien dat er warmte getransporteerd kan zijn naar de diepe oceaanlagen, juist over die periode 2000-2010, zie bijv:
    http://www.nature.com/nclimate/journal/v1/n7/full/nclimate1229.html
    of
    http://www.knmi.nl/publications/fulltexts/katsman_voldenborgh_grl_all.pdf
    “The analysis reveals that an 8-yr period without upper ocean warming is not exceptional. It is explained by increased radiation to space (45%), largely as a result of El Niño variability on decadal timescales, and by increased ocean warming at larger depths (35%), partly due to a decrease in the strength of the Atlantic meridional overturning circulation.”
    “so what is he objecting to”: Niet meer dan dat ik een degelijke analyse van de aannames met de onzekerheden zou willen zien die de toets der wetenschappelijke kritiek doorstaan hebben. Zijn berekeningen zullen ongetwijfeld kloppen, ik twijfel daar geen moment aan.
    – Het werk van Einstein van 1905 is wel degelijk gepubliceerd in de literatuur:
    http://en.wikipedia.org/wiki/Annalen_der_Physik

    Mijn verwijzing naar Rohling et al was meer voor jou bedoeld. Dat is een groot onderzoek waar Nederlandse onderzoekers aan bijgedragen hebben, maar waar je geen letter over geschreven hebt. Je schrijft wel binnen een dag al een stuk over die “must-read-analyse” van Lewis, wat niet verschenen is in de wetenschappelijke literatuur. Ik snap dat niet en vind het erg subjectief. Je bent toch een wetenschapsjournalist, daar hoort objectiviteit toch ook bij?

    In ieder geval een prettige kerst + jaarwisseling toegewenst, groeten,
    Jos

  • Guido

    Marcel, als ik het even zo vluchtig bekeek zijn de waardes van Lewis voor transient klimaatgevoeligheid terwijl die van het IPCC voor evenwicht zijn. Misschien niet hoor, dan zit er naast. Maar het verschil tussen die twee is fors. De waardes van Lewis zijn trouwens min of meer gelijk aan wat we op basis van narekenen van het artikel van Zhou op uitkwamen :-)

    Het zou goed nieuws zijn maar wat vroeg om de vlag uit te hangen trouwens: we zitten qua groei in uitstoot nu boven het hoogste AR5 scenario (RCP 8.5), ondanks de financiele crisis. Met andere woorden, zelfs met een klimaatgevoeligheid van 1.6 kom je dan in 2100 uit op nog 3 graden opwarming boven nu (1.6*8.5/3.7), wat minder boven zee, wat meer boven land. Als het inderdaad om transient gaat uiteraard. En dan neem ik geen klimaat-koolstof terugkoppeling mee, die er wel gaat komen als de huidige groei in uitstoot doorgaat.

  • Guido, je bent niet de enige die dat is opgevallen. Hier een commenter op de Stoat-blog:

    But if you actually read the Gregory et al paper (link below), Lewis has completely misunderstood the point that is being made: that you can indeed made any calculation of sensitivity for any climate state if you wanted to, but if it’s not an equilibrium state it’s called “effective” CS. The paper makes this clear a few lines down:

    >called the “effective” climate sensitivity when calculated from an unsteady climate

    As such, I believe that Bothe is correct by pointing out that we can expect the effective CS as calculated by Lewis to be more of a transient CS than equilbrium CS, on the grounds that the time period used by Lewis in his calculation is on the order of decades.

    Omdat ik verder weinig verstand heb van CS, wil ik alleen nog even hierop ingaan:

    onderschat je opponent nooit.

    Die kan ik opsplitsen in twee antwoorden:

    1) Ditzelfde geldt voor jou, Marcel, en andere (nep)skeptici. Waarom zijn honderden/duizenden professionele wetenschappers zo dom dat ze niet kunnen wat een McIntyre/Lewis in hun vrije tijd kunnen?
    2) Overschat je medestander nooit. Je lijkt erg gevoelig voor het Galileo/Einstein-motief: briljante gepensioneerde zet accepted scientific wisdom op z’n kop, en schijnbaar nog belangeloos ook. Je bent duidelijk zo enorm onder de indruk van McIntyre en Lewis dat het je objectiviteit niet ten goede komt. Misschien komt het omdat ze zelf zo overtuigd van hun kunnen zijn (zie Lewis z’n verwijzing naar Einstein) en die zekerheid trekt veel vooringenomen twijfelaars vrij snel over de streep, een beetje zoals sekteleiders aanhangers scoren.

    Ook het complot-aspect lijkt je enorm aan te spreken, getuige deze opmerking: “Het verrast en verbaast me wel dat het zo lang duurt en je vraagt je dan ook af of het ook zo lang geduurd zou hebben als hij het tegenovergestelde gevonden zou hebben, namelijk dat het indirecte aerosol effect sterker koelde dan we dachten…” Dat soort retorische trucjes gebruikt McIntyre ook altijd, en wordt systematisch geparodieerd door lui als Eli Rabett (‘Some would say, not Eli to be sure…’).

    Misschien wel Stephens niet met je praten omdat hij je niet als een journalist, maar als een activist ziet? Als dat zo is, lijkt me dat een valide argument.

  • Paul

    Neven, je zegt dat je weinig verstand hebt van de klimaatgevoeligheid, maar komt dan toch aanzetten met een enigszins vaag commentaar van iemand op een andere blog, alsof dat voldoende zou zijn om de studie van Nic Lewis onderuit te halen. En vervolgens kom je met wat amateuristische psychologische hypothesen aanzetten in een poging om Marcel en anderen die niet als jij denken zwart te maken. Naar ik inmiddels heb begrepen is Nic Lewis zeker van wetenschappelijk niveau en is er in het laatste IPCC-rapport (AR4) ook verwezen naar werk van hem.

  • Ik las die comment op de Stoat blog vlak voordat ik die van Guido las. Dat vond ik frappant, dat twee personen afzonderlijk van elkaar tot dezelfde conclusie kwamen. Meer niet. Dat jij die comment vaag vindt, is je eigen waarde-oordeel. Waarschijnlijk snap je zelf ook niet veel van CS.

    En vervolgens kom je met wat amateuristische psychologische hypothesen aanzetten in een poging om Marcel en anderen die niet als jij denken zwart te maken.

    Ik zeg alleen wat ik denk waar te nemen en geef dat aan. Marcel lijkt mij gewoon erg gevoelig voor de Galileo-narrative. Verder heeft hij mij en m’n amateuristische psychologische hypothesen niet nodig om zwartgemaakt te worden. Hij is zelf verantwoordelijk voor wiens ideeën hij verbreidt en met wie hij zich associeert.

    Naar ik inmiddels heb begrepen is Nic Lewis zeker van wetenschappelijk niveau en is er in het laatste IPCC-rapport (AR4) ook verwezen naar werk van hem.

    Dat klinkt interessant. Heb je ook een link?

    Luister, ik zeg niet dat Nic Lewis een prutser is. Hij kan ongetwijfeld het een en ander (en veel meer dan ik), maar nogmaals: Ik zie niet in waarom dat automatisch betekent dat hij een soort Galileo/Einstein is die in z’n vrije tijd/pensioen eventjes 100 jaar verzamelde kennis op z’n kop zet. Het is een prachtig verhaal, en ik begrijp dat dat heel aantrekkelijk klinkt voor mensen die graag willen dat AGW geen enkel probleem is, maar de kans is gewoon erg klein.

    Daar komt bij dat Nic Lewis – wat ik er tot nu toe van heb gezien, zoals zijn opmerkingen naar aanleiding van de Steig-saga – verre van onafhankelijk is. Ook zijn insteek is duidelijk: AGW is geen probleem en kan het ook niet worden. Daar begint en eindigt het mee. Een duidelijke aanwijzing hiervoor is dat hij guest posts voor WUWT schrijft. Sta je daar tussen malloten en leugenaars als Monckton, Ball, Ridley en Soon (om er maar een paar te noemen). WUWT is als een besmettelijke ziekte, daar wil je als oprechte skepticus niet mee geassocieerd worden.

    Dus, nogmaals: Nic Lewis is ongetwijfeld zeer intelligent (evenals duizenden professionele wetenschappers die meer dan fulltime met hun beroep bezig zijn), maar hij is niet feilloos, en duidelijk niet objectief (net als de schijnheilige McIntyre). Het is leuk dat de meeste (nep)skeptici tegenwoordig het grootste deel van de tijd toegeven dat de opwarming reëel is en dat menselijke activiteiten daarmee te maken hebben, maar we moeten nu ook nog even de fase ‘AGW is geen enkel probleem en kan het ook nooit worden’ achter ons laten. Dan kunnen we als verantwoordelijke volwassenen discussiëren over waar we nu precies heen willen als samenleving.

  • Paul

    Neven, de opmerking over een referentie naar Nic Lewis in AR4 las ik in deze discussie op de site van Tim Worstall: http://timworstall.com/2012/12/19/is-climate-change-really-a-damp-squib/ Ik dacht dat de opmerking kwam van Stephen Mosher. Momenteel is die site echter niet bereikbaar. In de betreffende blogdiscussie doet william Connolley (van de Stoat-blog) ook mee en komt daarbij naar voren als een naar persoon. Speelt veel op de man en is soms ronduit grof. Deze persoon schijnt ook voor een groot deel verantwoordelijk te zijn voor de zeer eenzijdige belichting van de AGW-problematiek die Wikipedia geeft. Hij was lange tijd gatekeeper bij Wikipedia voor alles wat AGW betrof, maar is uiteindelijk geschorst.

    Ik begrijp overigens niet waarom je McIntyre schijnheilig noemt. Ik vind hem een van de weinigen die zijn best doet statistische methoden op correcte wijze toe te passen en daarbij de vele valkuilen te vermijden. In de disputen waarin hij betrokken was, vond ik zijn argumenten vaak steekhoudender dan die van de tegenpartij (zoals Mann c.s.). Volgens mij is McIntyre objectief en ook een uitstekend statisticus (ik kan daarover oordelen, ik verdien mijn brood als statisticus).

    Ik ben inderdaad nog niet voldoende deskundig over klimaatgevoeligheid, daarom doe ik geen grote uitspraken daarover.
    Ik zie dat jij wel graag grote uitspraken doet en zelfs al een discussie wilt over waar we heen moeten als samenleving. Lijkt me een brug te ver.

  • Leo Leenders

    Connoley is niet geschorst bij wikipedia. De wijze waarop je je formulering neerpent, geeft aan waar je je mosterd hebt gehaald. Connoley heeft veel vijanden gemaakt door veel onzin te schrappen op wikipedia. Dat hij noet op handen gedragen wordt door de weinig wetenschappelijke meute op WUWT kan net zo goed iets vertellen over WUWT als over Connoley.

    McIntyre heeft nooit getracht de wetenschap iets bij te brengen, enkel maar af te breken. Wat zijn goed recht is, slechte wetenschap moet bestreden worden. Hij heeft echter meermaals blijk gegeven eerder te werken vanuit een persoonlijke haat, met onredelijke anvallen op personen, en vaak overgoten met een sausje van oneerlijke kritiek en retoriek (zoals Neven al aanhaalde). Objectief is geen woord dat ik in de context McIntyre zou gebruiken, daarvoor heeft hij teveel valse beschuldigingen de wereld ingestuurd.

    Lewis zou ik aanraden zijn werk in de wetenschappelijke literatuur te gooien. Hij doet namelijk een aantal aannames die beter onderbouwd moeten worden. Wat niet wegneemt dat zijn post interessant is.

    Ik zou hem ook aanraden de overmaat aan arrogantie die uit zijn antwoord blijkt in de toekomst achterwege te laten. Er lopen al genoeg ego’s in het klimaatdebat, die zich vervolgens weten vast te rijden in onwetenschappelijke nonsense, omdat ze zozeer ervan overtuigd zijn het warm water te hebben uitgevonden, dat ze hun eigen onvermijdelijke fouten of hiaten in hun kennis niet meer kunnen of willen erkennen. Ik hoop dat hij niet in die val loopt.

  • boels069

    @neven:
    N. Lewis in AR5 (Final Draft):

    O’Donnell, R., Lewis, N., McIntyre, S. and Condon, J., 2011. Improved Methods for PCA-Based Reconstructions: Case Study Using the Steig et al. (2009) Antarctic Temperature Reconstruction. J. Climate, 24(8): 2099-2115.

    O’Donnell, R., N. Lewis, S. McIntyre, and J. Condon, 2010: Improved Methods for PCA-Based Reconstructions: Case Study Using the Steig et al., (2009) Antarctic Temperature Reconstruction. Journal of Climate, 24, 2099-2115.

    Lewis, N., 2012: Improved methodology for applying optimal fingerprint techniques to estimate climate sensitivity.
    Journal of Climate.

  • Boels, dank je wel. Ik had de verwijzingen ook gezien. Petje af voor Lewis dat hij de moeite neemt om serieus werk te leveren (in plaats van insinuaties en gemekker vanaf de zijlijn, zoals bijvoorbeeld een Watts), en petje af voor de IPCC-Gatekeepers dat ze het meenemen in het rapport.

    Wat me wel stoort, is dat het meteen wordt aangegrepen om de propaganda-slogan ‘AGW is geen probleem en kan het ook nooit worden’ te verspreiden. Ik heb ook heel sterk het gevoel dat dat de insteek van Lewis is, en dat superingewikkelde klimaatgevoeligheidsgedoe leent zich dan ook uitstekend tot het verspreiden van FUD. Een nieuwe melkkoe? We gaan het zien.

    En dat brengt me tot de schijnheiligheid van McIntyre. Hij zegt namelijk dat hij niet precies weet hoe het zit met AGW, maar ondertussen wordt zijn hockeystick-kruistocht al jaren gebruikt als propagandamiddel om enerzijds de gehele klimaatwetenschap af te schilderen als frauduleus en anderzijds de suggestie te wekken dat AGW dus geen probleem is en nooit kan worden. Dat is iets wat mij erg dwars zou zitten, als ik niet zou weten hoe het met AGW zat, en dus de mogelijkheid open zou houden dat AGW wél een probleem is/kan worden dat veel geld en mensenlevens kost. Ik zou die hele hockeystick-discussie dan heel anders aangaan.

    Analogie: Ik ben wapenexpert. Er is een internationale organisatie opgezet die het gebruik van clusterbommen wil verbieden omdat ze een ontzettende ravage aanrichten. Dit wordt wetenschappelijk onderbouwd. Ik als expert zet echter mijn vraagtekens bij bepaalde onderdelen van dat wetenschappelijke onderzoek. Mijn werk wordt opgepikt door allerlei lobbygroepen die hiermee succesvol een groot deel van de bevolking en politiek weet te overtuigen dat we het eigenlijk toch allemaal niet zo goed weten met die clusterbommen en dat een verbod dus een averechts effect zal hebben op van alles en nog wat. Ondertussen gaat het droppen van clusterbommen vrolijk door en ligt een plek als Zuid-Libanon zo bezaaid met de meuk dat er wekelijks mensen (met name kinderen) sterven of voor hun leven verminkt zijn.

    Daar ben ik mede verantwoordelijk voor, aangezien ik mijn (al dan niet impliciete) toestemming (en zelfs medewerking) aan die lobbygroepen heb gegeven om mijn werk te gebruiken, en me verder nooit daarvan gedistantieerd heb door bijvoorbeeld te zeggen: “Clusterbommen zijn wel degelijk een probleem en het gebruik ervan moet zoveel mogelijk teruggedrongen worden. Ik ben het alleen niet eens met bepaalde delen van het onderzoek. Dat doet daar verder niets aan af.” Of ik zeg gewoon: “Nee, clusterbommen zijn geen enkel probleem en kunnen dat ook nooit worden.”

    Maar McIntyre heeft geen van beide gedaan. Hij zei op zo’n Heartland conference: “Tja, ik weet het niet, hoor, met dat AGW” (daar was iedereen nog zo teleurgesteld over), alsof hij zich compleet niet bewust is van de potentiële ernst ervan. Maar dat is natuurlijk gelul. Hij weet dat wel, en hij weet ook dat z’n werk is gebruikt om de gehele klimaatwetenschap zwart te maken en twijfel te zaaien omtrent AGW. En hij vindt dat volgens mij prima ook.

    Dit, gecombineerd met het verschil tussen zijn online persona (obsessief, muggenziftend, paranoïde en rancuneus) en zijn presentatie, en z’n associatie met vrijemarktfundamentalisten als McKitrick en Watts, maakt hem in mijn ogen bijzonder schijnheilig, en zeer verantwoordelijk voor de eventuele gevolgen van AGW.

    En dat geldt voor heel veel actieve (nep)skeptici. Als AGW wél een probleem is, en de kans daarop is zeker niet nul, dan is hun gedrag op z’n minst onethisch, en wellicht ook crimineel te noemen.

    In de betreffende blogdiscussie doet william Connolley (van de Stoat-blog) ook mee en komt daarbij naar voren als een naar persoon. Speelt veel op de man en is soms ronduit grof.

    Connolley is absoluut een vervelende zak. Sterker nog, het is zo’n beetje de enige persoon die mij ooit op internet heeft weten te beledigen. Maar hij draait nooit om de hete brij heen en zegt wat hij denkt. Als je z’n blog volgt, zie je al snel dat hij alarmisten er regelmatig flink van langs geeft. Het is eigenlijk een typische, sarcastische Brit en een zak, maar hij is in ieder geval niet schijnheilig.

    Deze persoon schijnt ook voor een groot deel verantwoordelijk te zijn voor de zeer eenzijdige belichting van de AGW-problematiek die Wikipedia geeft. Hij was lange tijd gatekeeper bij Wikipedia voor alles wat AGW betrof, maar is uiteindelijk geschorst.

    Als je je voor dit soort informatie tot WUWT beperkt (nogmaals, WUWT is een besmettelijke ziekte, daar moet je mee oppassen), dan begrijp ik dat je geneigd bent te denken dat het waar is als je ziet hoe Connolley zich gedraagt als een olifant in een porseleinkast. Maar de waarheid ligt toch wat genuanceerder.

    Het probleem is eerder dat een groepje nepskeptici gericht heeft geprobeerd zoveel mogelijk twijfel en eenzijdige informatie toe te voegen aan alle artikelen die met AGW te maken hebben (dit is bijvoorbeeld ook op de Nederlandse Wikipedia gebeurd). Connolley heeft een lage bullshit-drempel en is daar keihard tegenin gegaan. Maar hij is niet de enige. Die flame war is nog lang niet gespeeld. Dat hangt volledig af van hoe AGW zich in de realiteit doet gelden.

  • boels069

    @neven:

    Geen dank, ik heb de delen van AR5 gebundeld tot één document om het zoeken te vergemakkelijken.
    Voor belangstellenden (let wel: de bestandsgrootte is ~130 Mbyte):
    http://www.boels069.nl/KLIMAAT2/AR5/AR5FinalDraft.pdf

    Ik vind het nog steeds jammer dat emoties de overhand dreigen te krijgen.
    Nuchter gesproken gaat het om een klimaatverandering die mogelijk door menselijk handelen wordt versneld.

    Het vaststellen van de klimaatverandering en de snelheid daarvan is een zaak van de natuurwetenschappen; een emotieloze, controleerbare bezigheid.

    Maatregelen om negatieve gevolgen van een klimaatverandering tegen te gaan is aan de politiek; helaas een emotionele en oncontroleerbare bezigheid in een democratie-op-papier waar de macht is overgenomen door (multi)nationale NGO’s (de strofe uit de ambtseed “zonder last of ruggespraak” is een farce geworden).

    Het verzet richt zich op de politieke bezigheden die soms/vaak/altijd wetenschappelijke bevindingen en onzekerheden vertalen in politieke uitgangspunten met absolute zekerheden: het voorzorgprincipe wordt dan als excuus gebruikt.

  • Paul

    Ik had Nic Lewis gekoppeld aan AR4, maar dat moest AR5 zijn. Excuus daarvoor. En bedankt Boels, dat je dit hebt uitgezocht.

    Neven, jij zou willen dat McIntyre zich meer bekommert om eventuele maatschappelijke consequenties van zijn audits, maar daar wringt hem nou juist de schoen. Als een wetenschapper niet waardenvrij te werk gaat, is het onvermijdelijk dat zijn uitkomsten gekleurd gaan worden. Ik zie bijvoorbeeld dat jij veel weet over het poolijs en daar zelfs een blog over onderhoudt. Maar ik heb zo langzamerhand – ik volg nu al enkele jaren vele klimaatblogs – ook de indruk dat jij het hele AGW-verhaal slechts wil gebruiken om de ‘vrije markt’ in te perken. Bij veel van je commentaren laat je namelijk doorschemeren tegen de vrije markt te zijn. Bijna ongewild vind ik jouw technisch-inhoudelijke opmerkingen dan niet meer onverdacht. Ik zeg daarbij niet dat je te kwader trouw bent, want je komt wel oprecht over. Maar het is onvermijdelijk dat je door je kleuring onbewust andere accenten benadrukt, of bepaalde onzekerheden weglaat.

    Bij McIntyre heb ik tot dusverre nog geen kleuring of voorkeur voor een bepaalde kant ontdekt en daardoor komt hij nog steeds objectief op me over. Hij is een enorme pietlut, een muggezifter bij uitstek, een pitbull waar het gaat om verkrijgen van data en oerdegelijk. Dat zijn de goede eigenschapper voor iemand die audits uitvoert. Hij geeft aan dat zijn enige motivatie om de hockey-stick te auditen was dat hij verbaasd was over de stelligheid waarmee Mann beweerde dat de huidige opwarming in de laatste 1.000 jaar zonder precedent was.

    schrijft bevestigt juist dat hij de juiste onderzoeksmentaliteit heeft.

  • Hans Custers

    @ Paul,

    Dus jij wil waardenvrije wetenschap? Hoe waardenvrij acht jij het werk van iemand die vrijwel zijn hele leven zakelijke en financiële belangen heeft in de mijnbouw en de fossiele brandstoffen? Als ik jouw redenering volgt dan zou je bijzonder kritisch moeten zijn op zo iemand.

    Maar volgens mij maak je een denkfout: dat je voor waardenvrije wetenschap waardenvrije wetenschappers nodig zou hebben. Wetenschappers hebben zoals iedereen meningen, voorkeuren en zelfs vooroordelen. En ze hebben ook zo hun ideeën over de maatschappelijke consequenties van hun werk. Dat kun je niet uitschakelen. Objectieve wetenschap en echte scepsis beginnen met het erkennen daarvan en met het onderkennen van je eigen beperkingen. Met zelfkritiek, dus. Daarmee ben je in staat op je eigen meningen en voorkeuren los te koppelen van je werk. En dat is waar vrijwel alle zelfverklaarde klimaatsceptici naar mijn mening in de fout gaan. McIntyre lijkt me geen uitzondering. Ik heb de stellige indruk dat zijn mening over de kwaliteit van wetenschappelijk onderzoek in belangrijke mate bepaald wordt door het resultaat van dat onderzoek.

    Ik bezoek Neven’s blog ook regelmatig en ik ben er van overtuigd dat hij niet bezig is met een strijd tegen de vrije markt. Hij gaat wel af en toe in tegen de “logica” van degenen die zodanig geloven in de vrije markt als oplossing van alle problemen, dat ze een probleem waarvoor dat niet het geval is simpelweg onbestaanbaar achten.

  • Paul

    Hans, je stelt dat objectieve wetenschap en echte scepsis beginnen met het erkennen van de eigen subjectieve inkleuringen en de eigen beperkingen. Mee eens. Velen zijn daar echter niet toe in staat en daarom is het zo nuttig dat er personen zijn die het werk van de klimaatonderzoekers tegen het licht houden. Zeker gezien de enorme belangen die gemoeid zijn met de resultaten van het klimaatonderzoek. Als het allemaal zo zonneklaar zou zijn, zouden sceptici geen enkel bestaansrecht hebben, maar ze vinden nog regelmatig zwakheden in het alarmistische betoog.
    Ik geef toe, er zitten de nodige charlatans tussen de sceptici en personen met dubbele agenda’s. Maar gelukkig zijn er ook die louter gaan voor de inhoud.

    Over kritisch zijn op McIntyre. Ik weet dat hij zijn geld verdient in de mijnbouw, maar ik dacht niet dat hij belangen had in de fossiele brandstoffenindustrie. Zoals eerder gezegd heb ik bij hem ook nog geen duidelijke verwerping van de alarmistische zienswijze bespeurd. Wel merk ik dat hij zo langzamerhand een afkeer heeft gekregen van veel klimaatonderzoekers, maar dat heeft meer te maken met hun gebrek aan transparantie, hun verdoezelen van onzekerheden en hun horkerig gedrag, dan met de inhoud van hun boodschap.

  • Hans Custers

    Paul, klimaatwetenschappers bekritiseren en beoordelen elkaars werk, zoals dat in elke wetenschappelijke discipline gebeurt. Dat systeem werkt prima, omdat niet elke klimaatonderzoeker dezelfde beperkingen en tekortkomingen heeft. Natuurlijk glipt er wel eens een foutje doorheen in een artikel of zelfs in een IPCC rapport, perfectie bestaat namelijk niet, maar de bijdrage van sceptici aan de wetenschap is uiterst minimaal. Het zou wel eens kunnen dat ze de wetenschap meer voor de voeten lopen, bijvoorbeeld met tijdrovende FOI campagnes, dan vooruit helpen.

    Het is duidelijk dat er een persoonlijke vete ontstaan is tussen McIntyre en enkele klimaatwetenschappers. Het lijkt erop dat jij meent dat alleen die wetenschappers daar schuldig aan zijn, dat gaat mij te ver. McIntyre heeft zich ook niet altijd bijzonder diplomatiek gedragen; en dan druk ik me voorzichtig uit.

  • boels069

    Wat is er mis met het uitoefenen van een recht door een beroep te doen op een FOIA (of WOB in NL)?

    Dat het voor een aangesprokene lastig kan zijn doet er niet toe.
    Kort door de bocht: die geeft de gevraagde informatie of erkent dat die niet meer voorhanden zijn.

    Dat hoeft niet meer dan een uurtje te kosten.

  • Paul

    Daar ben ik het mee eens, Boels.

    En ik wil nog verder gaan. Een onderzoeker die een FOI-verzoek krijgt is niet transparant bezig geweest. Want deze heeft de data waar zijn artikel op gebaseerd is blijkbaar niet beschikbaar gemaakt voor anderen. Dat gedrag is beslist niet te tolereren.

  • Hans Custers

    Ik heb geen waarde-oordeel gegeven over die FOI campagne en dus ook niet beweerd dat er iets mis mee zou zijn. Het was een voorbeeld, meer niet.

    Paul, nog even terugkomend op mijn eerste reactie. Waar het me om ging is dat jij meende dat een wetenschapper zich niet bezig zou moeten houden met de maatschappelijke consequenties van zijn werk, of de manier waarop hij daar over communiceert. Ik probeerde duidelijk te maken dat ik het daar niet mee eens ben, omdat waardenvrije wetenschappers niet bestaan. Heb ik daar een punt? Zo ja, dan zou je alsnog in kunnen gaan op wat Neven daar eerder over zei. Zo nee, waarom niet?

  • Paul

    Hans, het zal inderdaad moeilijk zijn om echt waardenvrije wetenschappers te vinden, aangezien het allen mensen zijn, met voorkeuren en afkeren. Maar er zijn daarbij wel degelijk grenzen. Zo zal een wetenschapper die zich opstelt als activist voor mij heel veel objectiviteit en daarmee zeggingskracht verliezen. Maar het ligt nog subtieler. Zodra een onderzoeker over het voorzorgsprincipe begint, is het eigenlijk al mis. Het voorzorgsprincipe is namelijk louter iets voor de politici, die besluiten moeten nemen op basis van wat de wetenschap voorlegt. Maar als een wetenschapper zich al druk om die besluiten maakt, wat garandeert mij dan dat hij het voorzorgsprincipe al niet heeft toegepast bij zijn onderzoek?
    Ik doe zelf ook onderzoek en weet daardoor dat er van begin tot eind heel veel min of meer subjectieve keuzemomenten zijn, die elk de eindconclusie kunnen beïnvloeden. Dat begint al bij de wijze van dataverzameling en zelfs met de statistische verwerkingsmethoden zijn er nog diverse nuances te verkrijgen, hoe objectief ze ook lijken.

    Neven neemt het in zijn mail hierboven McIntyre kwalijk dat die met zijn detailkritiek op de hockeystick anderen munitie levert om het AGW-probleem te bagatelliseren. Daarmee pleit Neven er dus voor dat onderzoekers al het voorzorgsprincipe gaan hanteren. Ook zijn voorbeeld over de clusterbommen komt neer op een dergelijk pleidooi, al komt het ook neer op een verkapte poging om het werk van klimaatsceptici op één lijn te stellen met het werk van diegenen die de werking van clusterbommen bagatelliseren. Gaat wat ver, natuurlijk.
    Het voorbeeld gaat mank. Want stel dat Nic Lewis – daar ging deze blog eigenlijk over – gelijk heeft, dan is er wel AGW, maar zonder grote nadelige gevolgen (dus geen CAGW). Dat zouden we dan nooit te weten zijn gekomen als Nic het door Neven bepleite voorzorgsprincipe had toegepast.

  • Hans Custers

    Paul,

    Ik zie nogal veel verschil tussen wat Neven beweert en wat jij daarvan maakt. Probeer een in te gaan op wat iemand schrijft, in plaats van op de gedachten die jij daar achter vermoedt. Het gaat niet over het voorzorgprincipe, maar over de vraag of een wetenschapper het zomaar moet accepteren als zijn werk gebruikt wordt voor propagandadoeleinden.

  • Paul

    Hans, jij vroeg of een wetenschapper zich al dan niet bezig zou moeten houden met de maatschappelijke consequenties van zijn werk. Ik ben daar op ingegaan en ook op het deel van Neven dat daarover ging.
    Wees dus voortaan concreter.

    Voor wat betreft je vraag over het gebruiken van wetenschappelijke resultaten door anderen, voor propagandadoeleinden. Als de specifieke conclusie van de onderzoeker daarbij wordt verdraaid, om meer effect te kunnen sorteren, dient die onderzoeker daartegen in verweer te komen. Dat lijkt me logisch.

    Maar ik begrijp niet dat jullie dat van McIntyre verlangen. Die heeft zich op de technische details gericht van enkele klimaatonderzoeken en daarbij gevonden dat er fouten zijn gemaakt. Voorzover ik heb kunnen volgen, zijn zijn specifieke bevindingen niet door anderen misvormd voor propagandadoeleinden. Wel zijn ze door anderen aangevoerd om het klimaatonderzoek in brede zin zwart te maken. Nu willen Neven en jij blijkbaar dat hij zich daar openlijk van distantieert. Maar welke geloofwaardigheid zou dat hebben? McIntyre heeft slechts details van enkele onderzoeken geaudit. Dan is hij daarmee toch nog geen klimaatexpert die een algeheel oordeel kan geven over het klimaatonderzoek? Hij heeft wel eens gezegd dat hij het niet weet en dat lijkt me meer dan voldoende.

    Laten we de aandacht eens verleggen van McIntyre naar anderen, want ik vind jullie te eenzijdig. Hoe vaak gaat er geen sterk aangedikt persbericht over een klimaatonderzoek de deur uit van een universiteit of onderzoeksinstituut, dat veel alarmistischer van toonzetting is dan het achterliggende rapport? Hoe vaak heb ik niet in zo’n bericht gelezen dat er door ‘de’ klimaatverandering kommer en kwel aankomt, terwijl dat in het rapport slechts geldt voor modeluitkomsten van één van de vier beschouwde KNMI’06-scenario’s. Waarom komen de onderzoekers daar nooit tegen in verweer? Wat vinden jij en Neven daarvan?
    En wat denk je dat het continu en veel te sterk aangedikt hameren op toekomstig onheil doet met de levensvisie van de kinderen die nu opgroeien?

  • Hans Custers

    Paul,

    Ik ging in op de reactie van jou die begon met “Neven, jij zou willen dat McIntyre zich meer bekommert om eventuele maatschappelijke consequenties van zijn audits, maar daar wringt hem nou juist de schoen.” Ik nam aan dat die ging over wat Neven daarboven schreef.

    Jij stelt dat het werk van McIntyre wordt gebruikt om klimaatonderzoek in brede zin zwart te maken. Ik zou het wat anders formuleren: het wordt misbruikt in een jarenlange campagne van karaktermoord, laster, haat en zelfs rechtvaardiging van een misdaad. En ik heb het idee dat McIntyre daar eerder aan meedoet dan dat hij zich ervan distantieert.

    Met die tu quoque kan ik niet veel. Ja, er zal vast wel eens persbericht geweest zijn dat niet zo best was. En ja, de berichtgeving in de media is ook niet altijd even genuanceerd. Maar van “continu en veel te sterk aangedikt hameren op toekomstig onheil” is naar mijn mening geen sprake. Het lijkt me voor de levensvisie van opgroeiende kinderen bijzonder goed als we eens laten zien dat we mogelijke toekomstige problemen voortvarend aanpakken, zonder eindeloos te miezemauzen over de paar procentjes van de economie die dat zou kunnen kosten.

  • Jos Hagelaars

    @Paul

    “Een onderzoeker die een FOI-verzoek krijgt is niet transparant bezig geweest. Want deze heeft de data waar zijn artikel op gebaseerd is blijkbaar niet beschikbaar gemaakt voor anderen. Dat gedrag is beslist niet te tolereren.”

    Je denkt dat achter zo’n FOI-verzoek een nobel streven steekt om de wetenschappelijke waarheid boven tafel te krijgen.
    Je doet zelf onderzoek zeg je. Bij zo’n FOI-verzoek eist men dat jij al je data openbaar maakt, waar je mogelijk vele maanden werk ingestoken hebt. Daarnaast wil men al je spreadsheets, tussenberekeningen, e-mails en tekstdocumenten betreffende je onderzoek. Als men dat niet krijgt, wordt de rechter erbij gehaald. Jij krijgt rechtszaken aan je broek en je werkgever ook. Als je niet alles direct beschikbaar stelt en/of men een fout of foutje vindt, wordt je keurig publiekelijk aangevallen of door het slijk gehaald op diverse blogs.

    Ik stel voor dat je een keer onderstaande video van Ben Santer bekijkt, waar zo’n FOI-verzoek (van McIntyre) en de impact daarvan op Santer’s leven en zijn werk voorbij komt. Het stuk over FOI begint ergens rond de 43e minuut, maar het voorstuk is zeker interessant:
    http://www.youtube.com/watch?v=OTsc3jV1Otw
    (of google op The General Public: Why Such Resistance)

    Santer zegt op 46:40:
    “This did not give me a warm and fuzzy feeling that this was a scientific peer [McIntyre] who was truly interested in scientific discovery and understanding the nature and causes of climate change…”
    en op 47:35:
    “I believe that the purpose of those requests was not valid scientific discovery, but harassment and that’s very troubling to me.”
    Derhalve hoop ik dat Marcel Crok ongelijk heeft met zijn opmerking over Nic Lewis: “..die zich de laatste jaren als een soort McIntyre op de klimaatliteratuur heeft gestort”.

  • boels069

    De FOI-wetgeving in de VS en het VK heeft als uitgangsprincipe dat alles wat met publiek geld wordt gefinancierd openbaar is (met uitzondering als het nationale belang in brede zin in het geding is).

    De motieven van de aanvrager of de motieven van de aangesprokene spelen geen rol; de motieven van beiden kunnen door buitenstaanders als verwerpelijk beoordeeld worden.

    De juridische haarkloverij gaat over de vraag of het belang van de aangesprokene valt onder de uitzonderingen die in de wet staan.

    Als de onderzoeken van Santer zijn gefinancierd met publiek geld dan valt dat in principe onder de FOIA.
    Zijn persoonlijke opvattingen over de redenen van een verzoek doen niet terzake.

    Uiteraard is een vriendelijk, gemotiveerd verzoek en het daarop volgend zonder morren vrijgeven van de gevraagde gegevens te prevaleren boven een beroep op een FOIA.

    Voor zover ik weet heeft de NL-WOB geen directe betrekking op de academische wereld en is de atmosfeer hier ook wat vriendelijker.

  • Paul

    @Jos,

    Bedankt voor deze link naar het betoog van Ben Santer. Ik vond het inderdaad eens goed om van hem te horen hoe de heftigheid van het klimaatdispuut persoonlijk wordt beleefd door een onderzoeker. Het maakt het voor mij allemaal begrijpelijker, als ik zie dat het om mensen draait, met emoties. Santer komt over als gedreven en dat is een goede eigenschap. Ik kende de man alleen van horen zeggen en nu heb ik een positievere indruk van hem.

    Santer geeft overigens in zijn presentatie aan dat hij niet alleen de FOI-verzoeken van McIntyre als belastend heeft ervaren, maar ook het feit dat hij bijna een jaar heeft moeten spenderen om een publicatie van Douglass, Christy en anderen (2007) van repliek te dienen met een eigen publicatie (Santer et al, 2008). Douglass et al. vonden dat over de periode 1979 – 1999 de temperatuurtrends van de tropische troposfeer werden overschat door de klimaatmodellen. Maar Santer et al. stelden dat daarbij een fout was gemaakt met de statistische verwerking en vonden met een aangepaste verwerkingsmethode geen verschillen meer tussen de modeluitkomsten en de realisaties. McIntyre is toen de data gaan opvragen bij Santer, ik neem aan om te zien wie er gelijk had in dit dispuut (en ik hoop niet om Santer onderuit te halen, want dat zou een verkeerd motief zijn). Het daaruit ontstane artikel van McIntyre, McKitrick en Herman (2010) geeft aan dat er over de periode 1979 – 1999 inderdaad geen verschillen zijn tussen modeluitkomsten en realisaties, maar wél over de periode 1979 – 2009, aangezien de modeluitkomsten dan de temperatuurtrends overschatten. Ik moet eerlijk zeggen dat ik hier geen oordeel ga vellen over deze drie artikelen, want dan moet ik ze eerst van a tot z lezen en doorgronden. Maar er is wel een opvallend vervolg. Dit jaar heeft Santer (met veel coauteurs) een nieuwe studie gedaan en daaruit blijkt dat de klimaatmodellen de temperatuurtrends in de tropische troposfeer overschatten. Inmiddels zijn er ook enkele studies van anderen verschenen met die bevinding. Daarmee wil ik niet beweren dat zijn eerste studie fout was, want nu had hij langere tijdreeksen ter beschikking en daardoor meer onderscheidend vermogen bij het statistisch toetsen op verschillen.

    Ik kan me goed voorstellen hoe Santer zich voelde met de FOI-verzoeken van McIntyre. Ik zou dat zelf ook als een kwelling ervaren. Maar we hebben het hier over onderzoeken die kunnen bepalen of en hoe we ons moeten voorbereiden op de toekomst als samenleving en dan kan er niet genoeg geaudit worden. Een bekend spreekwoord zegt: If you can’t stand the heat, get out of the kitchen.

  • Paul

    Hans, ik vind het frappant hoe wij totaal andere percepties hebben van bepaalde zaken.

    Zo stel je over het werk van McIntyre: “het wordt misbruikt in een jarenlange campagne van karaktermoord, laster, haat en zelfs rechtvaardiging van een misdaad.”
    Dit gaat wel heel erg ver. Ik herken dan ook niets van deze perceptie van jou. McIntyre is slechts bekend bij een select groepje geïnteresseerden en zeker niet bij het grote publiek. Als er zo’n jarenlange campagne is geweest, zou hij toch wel bekender moeten zijn?
    En welke misdaad is gerechtvaardigd met werk van McIntyre?

    Blijkbaar heb jij dit alles zo ervaren, terwijl ik het anders heb ervaren. Zo werkt dat bij mensen. Het heeft weinig waarde als ik zeg dat je ongelijk hebt, want over percepties valt niet te discussiëren. Maar ze vormen wel de basis van onze insteek in de klimaatdiscussie. Daarom heb ik weinig vertrouwen dat we het over veel eens kunnen worden, anders dan dat we ons beiden zorgen maken over de opgroeiende jeugd.

  • Jos Hagelaars

    @Paul

    Santer heeft het zeker ervaren als een pure vorm van intimidatie en niet als een vorm van het zoeken naar de wetenschappelijke waarheid. Zie 53:10:
    “You go there and come up with results that we don’t like. We’ll be down on you like a ton of bricks. And paleoclimate is one of those areas now and also the micro-wave sounding satellite data that’s another one of those no-go areas.”

    Dan geeft Santer aan dat het ‘auditen’ van McIntyre blijkbaar maar één richting op gaat. Zie 54:10:
    “One of the really troubling things is the asymmetry in this auditing. Mr. McIntyre purports to have significant statistical training, yet he did not audit the Douglass et al. paper which had a grievous and very obvious statistical error. If someone really where interested in dispassionately getting to the bottom of things and why two papers reach fundamentally different conclusions they would not behave in the way the Mr. McIntyre has behaved.”

    McIntyre volgend in alle andere discussies denk ik dat Santer gelijk heeft. McIntyre is niet uit op het vinden van een wetenschappelijke waarheid en het vooruithelpen van de algemene menselijke kennis. Blijkbaar vinden sommigen dat er zoveel mogelijk aan gedaan moet worden opdat we ons juist niet voorbereiden op de toekomst of dat in ieder geval zo lang mogelijk uitstellen.
    Maar dat is natuurlijk niet meer dan mijn mening en je hebt gelijk, over percepties is het lastig discussiëren.

    PS, doel je op Santer 2011 “Separating signal and noise in atmospheric temperature changes:
    The importance of timescale”?. Daar lees ik:
    “We conclude from this result that there is no inconsistency between observed near‐global TLT trends (in the 10‐ to 32‐year range examined here) and model estimates of the TLT response to anthropogenic forcing”.

  • Paul

    Jos, hier een link naar het artikel van Santer et al. (2012):
    http://www.pnas.org/content/early/2012/11/28/1210514109.full.pdf

    En ook een link naar een ander artikel daarover, van Po_Chedley en Fu, eveneens uit 2012:
    http://www.atmos.uw.edu/~qfu/Publications/erl.pochedley.2012.pdf

  • Hans Custers

    @ Paul,

    Het lijkt er inderdaad op dat we er totaal verschillende vormen van logica op na houden. Zo ontgaat het me volledig waarom mijn vorige reactie naamsbekendheid van McIntyre bij het grote publiek zou impliceren. Als ik beweerd zou hebben dat er een succesvolle promotiecampagne voor zijn persoon zou zijn gevoerd had je een punt gehad. Maar ik weet behoorlijk zeker dat ik het helemaal anders heb geformuleerd.

    En de computerinbraak bij de CRU leek me algemeen bekend bij iedereen die een tijdje meeloopt in deze discussie, evenals het feit dat deze door de Britse politie en justitie als een misdaad wordt behandeld, omdat zonder toestemming rondneuzen in andermans computer nu eenmaal in de hele beschaafde wereld ongeoorloofd wordt geacht.

  • Guido

    Nog even terugkomend op een eerder commentaar na wat leeswerk: de waardes van Lewis zijn wel voor evenwicht (in tegenstelling tot wat ik eerst dacht), maar m.i. niet vergelijkbaar met wat het IPCC onder evenwicht verstaat. Door Ocean Heat Uptake data te gebruiken kan je blijkbaar transient omzetten naar evenwicht. Wist ik niet, en de uitkomsten geven te denken: 1.6K voor verdubbeling CO2 voor evenwicht (3.71 * dT / (net forcering – OHU)) zou dus gelijk staan aan 1.3K voor transient (3.71 * dT / net forcering).

    Het verschil is klein en dat lijkt mij onlogisch gegeven de warmtecapaciteit van oceanen. Kijk bijvoorbeeld naar het verschil in opwarming boven land en boven water. Hier zit een factor 2 in bij GISS en HADCRUT4, wat lager bij UAH (1.6, andere tijdsperiode). Het is niet onlogisch om ervan uit te gaan dat de waardes boven land in de buurt komen van evenwicht klimaatgevoeligheid, beetje conservatief uiteraard vanwege oceaan-land beinvloeden. En dan heb je een klimaatgevoeligheid nodig van ruim boven de 2 graden, alles volgens de methode van Lewis.

    Ik denk trouwens dat Marcel gelijk gaat krijgen wat de kleinere rol van het indirecte effect betreft, inclusief het belang voor berekeningen van klimaatgevoeligheid. Hier is ook over gepubliceerd, en Lewis is zo netjes die studies aan te halen (hij geeft de resultaten van eentje wel fout weer). Er was nog een artikel van Penner in PNAS afgelopen jaar dat beweerde dat het indirecte effect wel groter was maar daar is gelijk een reactie op gekomen. Het peer review systeem is zo slecht nog niet :-)

    De conclusie echter dat klimaatgevoeligheid veel lager is dan 3 graden is volgens mij gedeeltelijk gebaseerd op appels en peren vergelijken. De conclusie van Ridley dat we ons nergens zorgen over maken lijkt mij naief. Frappant is trouwens dat er over klimaatgevoeligheid wordt gepraat in plaats van of het klimaat gevoelig is voor CO2, hopelijk kunnen we die periode achter ons laten :-).

    Het stuk van Ridley in de WSJ is trouwens wel echt tenenkrommend. Hij heeft het over een scenario van ‘verdubbeling van CO2 eind deze eeuw en 30% erbij voor andere broeikasgassen’. Dat levert dan 1 graad extra en we hoeven ons dus totaal geen zorgen te maken. Zou ik ook niet doen als ik goedgelovig zijn stukje lees, ware het niet dat we op het moment op een uitstoot-traject zitten dat dubbel zo hoog uitkomt wat forcering betreft en dus nog 1-2 graden erbij. Zou sympathiek geweest zijn als hij dat er even bij zou zeggen!

  • Ik kon even niet meedoen aan de discussie, maar lees nu toch een paar dingen van Paul waar ik nog op in wilde gaan.

    Maar ik heb zo langzamerhand – ik volg nu al enkele jaren vele klimaatblogs – ook de indruk dat jij het hele AGW-verhaal slechts wil gebruiken om de ‘vrije markt’ in te perken. Bij veel van je commentaren laat je namelijk doorschemeren tegen de vrije markt te zijn.

    Dat hangt van je definitie van vrije markt af. De vrije markt zoals vrijemarktfundamentalisten (bijvoorbeeld Watts of Spencer) voorstaan is voor mij helemaal geen vrije markt, maar een wilde markt waar het recht van de sterkste geldt, en de sterkste simpelweg de overheid in z’n achterzak heeft zodat hij kan doen wat hij wil. Zeg maar wat de meeste multinationals heden ten dage doen. Deregulatie erdoor drukken en dan het handje ophouden als het misgaat (zoals rational optimist, ik bedoel, rijk geboren en roekeloze beroepsgokker Matt Ridley).

    Ik denk zelf dat een (echte) vrije markt een uitstekend systeem is, ook om het klimaatprobleem op te lossen. Maar dan moet er wel bepaalde regels zijn die het speelveld afbakenen, omdat er nu eenmaal altijd grenzen zijn. Zelfs aan vrijheid.

    En daar kunnen vrijemarktfundamentalisten niet tegen. Die willen namelijk altijd kunnen doen waar zij zin in hebben. Zij zijn namelijk de blanke mannen van middelbare leeftijd met een flinke voorsprong.

    Als je wilt weten waar ik wel en niet tegen ben, dan verwijs ik je naar de Climate Disclaimer op m’n blog, een korte tekst waarin ik zo eerlijk en transparant mogelijk probeer te zijn over wat me beweegt.

    Neven neemt het in zijn mail hierboven McIntyre kwalijk dat die met zijn detailkritiek op de hockeystick anderen munitie levert om het AGW-probleem te bagatelliseren.

    Nee, ik neem McIntyre iets anders kwalijk: z’n schijnheiligheid. Hij weet namelijk best hoe z’n werk gebruikt wordt, maar tegelijkertijd doet hij net alsof z’n neus bloedt. Zoals je zelf al zegt: “Zoals eerder gezegd heb ik bij hem ook nog geen duidelijke verwerping van de alarmistische zienswijze bespeurd.”

    Als je de alarmistische zienswijze niet verwerpt, dan hou je dus de mogelijkheid open dat die zienswijze kan uitkomen en er dus heel veel schade (geld en mensenlevens) kan gaan ontstaan. Dan lijkt mij dat je liever niet hebt dat belangengroepen je werk gaan gebruiken om ervoor te zorgen dat er helemaal niets gedaan wordt om die schade te proberen te voorkomen.

    McIntyre kan naar mijn mening twee dingen doen als hij van goede wil is:

    1) Zeggen dat hij ervan overtuigd is dat AGW geen probleem is of ooit kan worden.
    2) Zich distantiëren van de wijze waarop z’n werk is gebruikt omdat hij niet geassocieerd wil worden met eventuele gevolgen.

    Maar hij doet geen van beide. Hij doet alsof z’n neus bloedt en is ondertussen dikke vriendjes met notoire waarheidsverdraaiers als Watts en McKitrick, en ziet z’n naam graag in één adem met die van malloten als Monckton en Ball genoemd worden.

    Kortom, McIntyre is hypocriet. En daar heb ik een probleem mee.

    Bijna ongewild vind ik jouw technisch-inhoudelijke opmerkingen dan niet meer onverdacht. Ik zeg daarbij niet dat je te kwader trouw bent, want je komt wel oprecht over. Maar het is onvermijdelijk dat je door je kleuring onbewust andere accenten benadrukt, of bepaalde onzekerheden weglaat.

    Heel goed. Ik wil niets liever dan dat je m’n blog leest met mijn kleuring en gebrekkige kennis/intelligentie in je achterhoofd. Daarom probeer ik ook zo transparant mogelijk te zijn, zowel in m’n blog posts als in de eerder genoemde speciale disclaimer die ik om die reden heb geschreven.

    Die transparantie zie je niet of nauwelijks bij prominente (nep)skeptici.

    Ook zijn voorbeeld over de clusterbommen komt neer op een dergelijk pleidooi, al komt het ook neer op een verkapte poging om het werk van klimaatsceptici op één lijn te stellen met het werk van diegenen die de werking van clusterbommen bagatelliseren. Gaat wat ver, natuurlijk.

    Dat hangt van de ernst van AGW af. Mocht het toch een serieus probleem zijn of worden, dan is de vergelijking behoorlijk accuraat (perfecte vergelijkingen bestaan niet).

    En dan nu, om on-topic te eindigen:

    Het voorbeeld gaat mank. Want stel dat Nic Lewis – daar ging deze blog eigenlijk over – gelijk heeft, dan is er wel AGW, maar zonder grote nadelige gevolgen (dus geen CAGW).

    Geen grote nadelige gevolgen? Hmmmm….

    Als ik het goed begrijp zegt Lewis dat de globale atmosfeer met gemiddeld 1,6 °C opwarmt bij een verdubbeling van de CO2-concentratie. Die verdubbeling hebben we onder het door (nep)skeptici gewenste business-as-usual-scenario rond 2050 bereikt. Maar dan stopt het natuurlijk niet. Zoals Guido hierboven al schrijft:

    Het stuk van Ridley in de WSJ is trouwens wel echt tenenkrommend. Hij heeft het over een scenario van ‘verdubbeling van CO2 eind deze eeuw en 30% erbij voor andere broeikasgassen’. Dat levert dan 1 graad extra en we hoeven ons dus totaal geen zorgen te maken. Zou ik ook niet doen als ik goedgelovig zijn stukje lees, ware het niet dat we op het moment op een uitstoot-traject zitten dat dubbel zo hoog uitkomt wat forcering betreft en dus nog 1-2 graden erbij. Zou sympathiek geweest zijn als hij dat er even bij zou zeggen!

    Dus zitten we rond 2100 naast de 0,8 graden opwarming tot nu toe op nog eens 2-3 graden erbij, alles bij elkaar 3-4 graden. Nu weet ik dat er nog steeds mensen zijn die denken: “Ach, een zomertje dat gemiddeld 3-4 graden warmer is, dan blijven we toch wat langer in het zwembad zitten om af te koelen?”

    Hoe simplistisch deze manier van denken is, besef je pas als je nadenkt over de gigantische hoeveelheden energie die in de oceanen en atmosfeer terechtkomen: 400.000 Hirosjima-bommen per dag. Maar dat kan natuurlijk nooit een probleem zijn of worden, nietwaar?

    O ja, en dan gaan we er gemakshalve vanuit dat de gekleurde, maar dus toch alarmistische Lewis gelijk heeft. De lukewarmer positie is immers een prachtige PR-koerswijziging om de ontkenningskoe nog wat verder uit te melken, maar in werkelijkheid al behoorlijk alarmistisch (zie uitleg).

  • Jos Hagelaars

    @Guido

    “..de waardes van Lewis zijn wel voor evenwicht, maar m.i. niet vergelijkbaar met wat het IPCC onder evenwicht verstaat.” + “De conclusie echter dat klimaatgevoeligheid veel lager is dan 3 graden is volgens mij gedeeltelijk gebaseerd op appels en peren vergelijken.”

    Precies mijn idee.
    Gregory 2002 heeft het niet voor niets over ‘Effective Climate Sensitivity’ en niet over de ‘Equilibrium Climate Sensitivity’ en gebruikt deze methode om een ondergrens te bepalen. Er is nu geen evenwicht bereikt, dus zou deze ‘Effective’ CS ergens het midden houden tussen de TCR en de ECS van het IPCC. De vraag is dan hoever tussen die twee.

    Zoals ik al eerder aangaf, heb ik vraagtekens bij de aannames van Lewis, zoals het negeren van de opname van warmte door de diepere oceanen (zie refs. naar Katzman 2011 en Meehl 2011), het schalen van de forceringen aan de hand van een paar getallen uit het AR5 rapport of het feit dat niet 100% maar ~90% van de energie opgenomen wordt door de oceanen.
    Allemaal redenen om deze berekeningen via peer-review wetenschappelijk te toetsen (dat is inderdaad zo slecht nog niet).

    Lewis is bepaald niet op zijn achterhoofd gevallen en weet dat, als iemand met zijn reputatie zo’n stuk schrijft, de klimaatsceptische goegemeente er zich vol opstort en dat er zo’n artikel als van Ridley (met medeweten van Lewis!), met als strekking IPCC-heeft-ongelijk/er-is-niets-aan-de-hand, geproduceerd gaat worden. Je zal uit mijn eerste reacties wel begrepen hebben hoe ik daar over denk.

    Jij bent een professional op dit terrein, hoe zie jij die aannames van Lewis en die beïnvloeding van de publieke opinie op deze wijze?

    PS ter info, Lewis noemt in zijn stuk de Aldrin 2012 studie(‘impressively thorough’) die eveneens op een ECS van 1.6°C zouden uitkomen. Aldrin et al geven een range van 1.1 – 4.3 °C (gebruik makend van een simpel klimaatmodel) en als zij de invloed van wolken meenemen, komen ze een stuk hoger uit:
    “Including cloud lifetime effect increases the posterior mean of the climate sensitivity with up to 1.3 °C to a value of about 3.3 °C and the uncertainty increases as well.”

  • Guido

    @Jos – ik ben hier geen expert in (mondiale koolstofcyclus is mijn ding). Ik probeerde de waardes van Lewis na te rekenen en verbaasde me net als jij over de OHU waardes maar daar probeer ik nu wat meer over te leren. Wat wel apart is dat Lewis de delta forcering sinds 1750 gebruikt maar de delta temperatuur sinds 1870-1880. Daarnaast is dT hoger volgens mij. Allebei kleine factoren maar toch, het geeft maar aan dat er veel onzekerheid is, en het is goed dat Lewis die probeert te berekenen. Wat voor mij vast staat is dat de vergelijking van Lewis en Ridley met IPCC waardes mank gaat, maar probeer dat maar iemand uit te leggen.

    Ikzelf ben blij dat er gepraat wordt over de klimaatgevoeligheid van CO2 ipv of het klimaat gevoelig is voor CO2. Met de huidige gang van zaken zal het duidelijk zijn dat de opwarming fors kan/zal zijn, zelfs bij lage klimaatgevoeligheid. Maar wat publieke opinie betreft, zolang de temperatuur niet stijgt heeft elke alarmist een moeizaam verhaal.

    Aldrin geeft trouwens 2.0 als gemiddelde waarde maar zijn pdf piekt bij 1.6 (figuur 6). Het zou netter van Lewis zijn geweest als hij beide waardes had genoemd in plaats van degene die in zijn straatje past. Maar daar hebben we allemaal last van, in meer of mindere mate.

  • Paul

    Neven, bedankt voor je reactie.

    Het is goed dat ik je Climate Disclaimer op je blog nu eens heb gelezen. Ik had al een positieve indruk van je en nu des te meer. Het feit dat je inmiddels door zelfstudie zoveel weet over het Arctische zeeijs vind ik bewonderenswaardig. Ik ben nog lang niet zo gespecialiseerd in klimaatonderwerpen als jij.

    Ik begrijp nu ook beter je motieven en je zorgen. Ik deel ze echter niet allemaal en dat hoeft ook niet. Jij ziet bijvoorbeeld het continu streven naar economische groei als de grootste veroorzaker van de problemen die je zorgen baren (AGW, financiële crisis, bodemerosie en daling van de biodiversiteit). Maar wordt dat streven niet vooral aangewakkerd door de continue bevolkingsgroei? En zal de noodzaak voor economische groei niet vanzelf verdwijnen als we er in slagen de bevolkingsgroei te stoppen (maar dan wel op een elegante wijze)? En is een afname van economische groei in de ontwikkelde landen niet nadelig voor de onderontwikkelde landen? Afijn, dat zijn stuk voor stuk vragen waar lange discussies over te voeren zijn.

    Maar eerst weer even over on-topic. Je stelt dat zelfs als de resultaten van Nic Lewis mochten blijken te kloppen (wat dan zou neerkomen op een klimaatgevoeligheid voor CO2 die ongeveer de helft is dan wat het IPCC als meest waarschijnlijke waarde hanteert), dat er rond 2100 dan toch nog 3 – 4 graden opwarming is (je geeft niet aan ten opzichte van wanneer, maar ik neem aan ten opzichte van nu, of anders wellicht 1990?). Je kunt het overigens niet laten die energie te vertalen naar het aantal Hiroshima-bommen om meer effect te sorteren, maar ok, dat zij dan zo. Nu mijn vraag. Als we je bovenstaande opwarming vertalen naar de tot dusverre gehanteerde klimaatgevoeligheid voor CO2, zou de gemiddelde wereldtemperatuur rond 2100 6 – 8 graden hoger uitvallen dan nu (of dan rond 1990?). Volgens mij is dat wel extreem hoog. Hoe kom je dus aan die 3 – 4 graden, uitgaande van de klimaatgevoeligheid voor CO2 die Nic Lewis aandraagt? En hoe reëel is dat? Of heb ik iets verkeerd begrepen?

    Tenslotte nog een opmerking van Guido die ik onderschrijf. Hij stelt:
    “Maar wat publieke opinie betreft, zolang de temperatuur niet stijgt heeft elke alarmist een moeizaam verhaal.”
    Dat is de spijker op z’n kop. Ik denk dat de publieke opinie niet te beïnvloeden is met modelresultaten, maar slechts met tastbare klimaatproblemen, die eenduidig zijn te koppelen aan onze CO2-uitstoot. Om bijvoorbeeld mij meer in het alarmistenkamp te krijgen, zou de gemiddelde wereldtemperatuur flink meer moeten stijgen en zouden allerlei via impactstudies afgeleide negatieve effecten van de klimaatverandering daardwerkelijk zichtbaar moeten worden.

  • Afijn, dat zijn stuk voor stuk vragen waar lange discussies over te voeren zijn.

    Het zijn heel goede vragen, Paul, en in mijn ogen zijn discussies over zaken als bevolkingsgroei en de economische beginselen waar het huidige geglobaliseerde systeem op gestoeld zijn de belangrijkste maatschappelijke discussies die heden ten dage gevoerd kunnen/moeten worden. Helaas wordt de aanvang van deze discussies om allerlei redenen uitgesteld. Bijvoorbeeld door dogmatisch wensdenken van economen.

    Je stelt dat zelfs als de resultaten van Nic Lewis mochten blijken te kloppen (wat dan zou neerkomen op een klimaatgevoeligheid voor CO2 die ongeveer de helft is dan wat het IPCC als meest waarschijnlijke waarde hanteert), dat er rond 2100 dan toch nog 3 – 4 graden opwarming is (je geeft niet aan ten opzichte van wanneer, maar ik neem aan ten opzichte van nu, of anders wellicht 1990?)

    Ik denk ten opzichte van het begin van de Industriële Revolutie toen de CO2-concentratie 280 ppm was. Ik baseerde me verder op de tekst van Ridley en Guido’s commentaar daarop. Volgens mij is de lukewarm uitkomst van Nic Lewis nog steeds behoorlijk heftig onder een business-as-usual scenario en niet “zonder grote nadelige gevolgen”, zoals jij zei. En wat zijn die niet zo nadelige gevolgen dan? 10 miljoen extra doden, 50 miljoen, 500 miljoen?

    Je kunt het overigens niet laten die energie te vertalen naar het aantal Hiroshima-bommen om meer effect te sorteren, maar ok, dat zij dan zo.

    Als het niet klopt, hoor ik het graag. Ik wilde alleen maar duidelijk maken dat het te simplistisch is om te denken “och, het wordt iets warmer”. 1 of 2 graadjes meer, dat klinkt niet als veel. Ga je echter bedenken hoeveel energie aan het systeem wordt toegevoegd die zich niet overal gelijkelijk zal manifesteren, dan heb je opeens een compleet ander perspectief.

    Om bijvoorbeeld mij meer in het alarmistenkamp te krijgen, zou de gemiddelde wereldtemperatuur flink meer moeten stijgen en zouden allerlei via impactstudies afgeleide negatieve effecten van de klimaatverandering daardwerkelijk zichtbaar moeten worden.

    Als je zichtbaar wilt, zou ik zeker een oogje op het Arctische zee-ijs houden, en gaan nadenken over wat het belang daarvan is.

    Beste wensen voor 2013.

  • Guido

    @Paul en anderen: hierbij een grafiekje om e.e.a. te verduidelijken. Het gaat om de RCP (Representative Concentration Pathways) scenarios voor het laatste IPCC rapport. Bovenin links staan ze samen met historische data voor 2100 tot 2300, bovenin rechts voor 2000-2100. In diezelfde grafiek staan aan de rechterkant de waardes die horen bij een transient klimaatgevoeligheid van 1.3 graden per verdubbeling CO2 (3.7 W / m2). Die 1.3 komt van het omrekenen van Lewis’ 1.6 voor ‘evenwicht’ naar transient.

    De belangrijkste factor voor de RCP is fossiele brandstofemissies, die staan onderin. Van 1 Pg C emissies blijft ongeveer de helft in de atmosfeer (0.5 Pg C) en dat vertaalt zich in 0.25 ppm CO2. De rest wordt door de oceanen en bossen opgenomen. Linksonder 1850 tot 2100, rechtsonder 1990 – 2030 met daarbij de werkelijke data die nu dus boven het hoogste IPCC scenario zit. Zie dit VK artikel voor wat meer achtergrond.

    Als de huidige groei in uitstoot doorgaat komen we met een lage klimaatgevoeligheid van 1.3 graden per verdubbeling CO2 “dus” op 2 graden extra ten opzichte van nu. De kans dat het hoger is is m.i. aanzienlijk, ten eerste omdat ik de waardes van Lewis (nog) niet vertrouw en ten tweede omdat het onwaarschijnlijk is dat de biosfeer de helft van de CO2 uitstoot blijft opnemen bij de huidige stijging. Met andere woorden, voor dezelfde uitstoot krijgen we een hogere CO2 concentratie.

    Zo, nu snel de kroeg in, dat 2013 weer een mooi jaar mag worden!

  • Paul

    Neven, ik merk dat je graag de hyperbool gebruikt om je boodschap kracht bij te zetten (zoals vergelijkingen maken met atoombommen, of reppen over miljoenen doden) en daar moet ik even aan wennen.
    Ik heb je betoog over de mogelijke gevolgen van het verdwijnen van het Noordpoolijs gelezen en vond dat heel interessant. Ik wil me daar wat meer in verdiepen. Ik zal je blog ook gaan volgen.

    Guido, bedankt voor de duidelijke grafieken. Zo helder had ik ze nog niet gezien. En ik wist ook niet dat de CO2-emissie sinds eind jaren negentig zo’n vlucht heeft genomen. Daar zal China flink aan hebben bijgedragen, want in de VS is de CO2-emissie sinds 2007 dalende en inmiddels al terug naar het niveau van begin jaren negentig (ondanks het niet meedoen met Kyoto). Er gebeurt zo ontzettend veel in de energiehoek, dat het ondoenlijk is te voorspellen hoe de CO2-emissie zich tot 2100 zal ontwikkelen.

    Ik wens onze gastheer Marcel, alle reageerders en lezers een gezegend nieuw jaar.

  • Neven, ik merk dat je graag de hyperbool gebruikt om je boodschap kracht bij te zetten (zoals vergelijkingen maken met atoombommen, of reppen over miljoenen doden) en daar moet ik even aan wennen.

    Dat begrijp ik. Ik heb er ook aan moeten wennen toen het voor het eerst doordrong dat we het bij AGW vooral over een verstoorde energiebalans hebben en niet over “een graadje of twee warmer, zet de airco maar aan”. En het lijkt me ook logisch dat als AGW tóch een serieus probleem blijkt te zijn, en die kans is zeker niet nihil, dat dit vertaald zal worden in vele doden. Ik vind dat persoonlijk een ontzettend nare gedachte.

    Als we de kans daarop kunnen minimaliseren door op een verstandige manier naar een duurzamere manier van doen over te gaan, dan vind ik dat we dat moeten proberen. Hoe precies weet ik niet, dat is iets wat we met z’n allen jarenlang moeten blijven bespreken, maar één ding weet ik wel: business-as-usual is geen optie. Hoe graag vele (nep)skeptici dat ook willen.

Geef een reactie

  

  

  

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Agenda

Loading...

Donate to support investigative journalism on global warming

My blog list